Super User

یکشنبه, 07 شهریور 1395 ساعت 11:00

چاقی و رابطه با 13 نوع سرطان

چاقی به یک حالت التهاب مزمن در سراسر بدن منجر می شود و تولید طبیعی هورمون هایی مانند انسولین، تستوسترون، و استروژن را مختل می سازد که همگی عواملی هستند که ممکن است به بروز سرطان منجر شوند.
بررسی اخیر سازمان بهداشت جهانی (WHO) نشان می دهد که چاقی ممکن است انسان را در برابر انواع بیشتری از سرطان ها نسبت به آن چه تا پیش از این فکر می کردیم، آسیب پذیر سازد.
به گزارش گروه سلامت عصر ایران به نقل از "مدیکال دیلی"، تیمی سازمان دهی شده توسط آژانس بین المللی پژوهش های سرطان (IARC) - شاخه پژوهش سرطان سازمان بهداشت جهانی - بیش از یک هزار مطالعه اپیدمیولوژیک را تجزیه و تحلیل کرده که در زمینه ارتباط احتمالی بین چربی اضافی بدن (به واسطه شاخص توده بدنی تعریف شده بود) و انواع مختلف سرطان انجام شده بودند.
بنابر ارزیابی های صورت گرفته، پژوهشگران شواهدی یافته اند که خطر بالای ابتلا به 8 سرطان دیگر از جمله، کبد، تخمدان، و تیروئید در نتیجه چربی های اضافی موجود در بدن را نشان می دهند. به طور کلی، خطر افزایش یافته ابتلا به سرطان در میان افرادی که بیش از اندازه چاق بودند به بیشترین میزان خود رسیده و در نتیجه این مطالعه هرچه بیشتر از ارتباط مستقیم بین چاقی و ابتلا به سرطان پشتیبانی می کند.
پژوهشگران به این نکته اشاره داشته اند که چاقی به یک حالت التهاب مزمن در سراسر بدن منجر می شود و تولید طبیعی هورمون هایی مانند انسولین، تستوسترون، و استروژن را مختل می سازد که همگی عواملی هستند که ممکن است به بروز سرطان منجر شوند.
به گفته دکتر گراهام کلدیتز، اپیدمیولوژیست بیماری های مزمن در دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن، بار سرطان به واسطه اضافه وزن یا چاقی بیشتر از آن چیزی است که تا پیش از این تصور می شد. بسیاری از سرطان های تازه شناسایی شده مرتبط با اضافه وزن تا پیش از این در کانون توجه مردم قرار نداشتند و اضافه وزن عاملی موثر در ابتلا به آنها در نظر گرفته نمی شد.
همراه با تجزیه و تحلیل اولیه انجام شده توسط آژانس بین المللی پژوهش های سرطان، پژوهشگران این گونه نتیجه گیری کرده اند که چربی اضافی بدن انسان ممکن است به عاملی برای ابتلا به حداقل 13 سرطان مختلف منجر شود. با توجه به نوع سرطان، دامنه این خطر افزایش یافته متفاوت است و بیشترین میزان خطرات افزوده شده در سرطان های مری و رحم (به نام سرطان آندومتر نیز شناخته می شود) دیده شده است. افرادی با چاقی بیش از اندازه در مقایسه با فردی با وزن سالم پنج برابر احتمال بیشتری دارد تا به سرطان مری مبتلا شوند و این احتمال برای ابتلا به سرطان رحم هفت برابر بیشتر است.
بنابر ارزیابی های صورت گرفته، 0.5 درصد از تمامی مردان و زنان در طول زندگی خود به سرطان مری مبتلا خواهند شد و 2.8 درصد از زنان به سرطان رحم مبتلا خواهند شد. به همراه انواع دیگر سرطان های رایج مانند سینه و لوزالمعده، خطر افزایش یافته ابتلا به سرطان برای افرادی که به مرض چاقی دچار هستند دامنه 10 تا 80 درصد بیشتر نسبت به افرادی که دارای توده بدنی عادی هستند را نشان می دهد.
افزون بر این، پژوهشگران آژانس بین المللی پژوهش های سرطان خطر افزایش یافته سرطان های معده و کیسه صفرا و همچنین میلوم متعدد (سلول های پلاسما سرطانی) و مننژیوم (شکل اغلب خوش خیم اما همچنان به طور بالقوه مضر تومور مغزی) را در ارزیابی به روز شده خود ارائه کرده اند. این گروه شواهد محدود برای نقش چاقی در 11 نوع سرطان دیگر نیز یافته اند. به طور کلی، یافته های آژانس بین المللی پژوهش های سرطان هم راستا با نتایج پژوهش های پیشین از جمله مطالعه سال 2014 که چاقی را با 10 نوع سرطان مختلف مرتبط دانسته بود، محسوب می شود.
پژوهشگران اطمینان دارند تغییرات گسترده در سبک زندگی می تواند این خطرهای افزایش یافته ابتلا به سرطان را در افراد چاق و دارای اضافه زون کاهش دهد، اگرچه تاکنون پژوهش چشمگیری در این زمینه انجام نشده است.
عوامل مرتبط با سبک زندگی مانند رعایت یک رژیم غذایی سالم، حفظ وزن سالم و ورزش کردن در کنار سیگار نکشیدن می توانند تاثیر قابل توجهی بر کاهش خطر ابتلا به سرطان داشته باشند. در همین راستا، تلاش های عمومی برای مقابله با سرطان باید بر این قبیل موارد متمرکز شوند زیرا مردم توانایی کنترل بر آنها را دارند.
پژوهشگران به دشواری کاهش وزن اشاره داشته و پیشنهاد کرده اند بیماران انتظاراتی واقع بینانه از خود داشته باشند. در همین راستا، به جای آن که از روند کاهش وزن خود دلسرد شده و همه چیز را در میانه راه رها کنند، افرادی که با کاهش وزن خود دچار مشکل هستند می توانند ابتدا بر پرهیز از افزایش وزن بیشتر متمرکز شوند.
بنابر ارزیابی های کنونی، حدود 640 میلیون بزرگسال در سراسر جهان با چاقی دست و پنجه نرم می کنند. بنابر گزارش اخیر مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری آمریکا، 38 درصد از زنان و 34 درصد مردان آمریکایی چاق در نظر گرفته می شوند.
مترجم: محمد مهدی حیدرپور 

کلینیک امید تهران:متخصص ارولوژی با اشاره به اینکه سرطان مثانه یکی از کشنده‌ترین سرطان‌های دستگاه ادراری است، گفت: شیمی درمانی قبل از جراحی مثانه حدود 7 تا 15 درصد به زنده ماندن بیمار کمک می‌کند.
به گزارش فارس، حسین جمشیدیان در اختتامیه کنگره سالیانه انجمن ارولوژی ایران گفت: سرطان مثانه یکی از کشنده‌ترین سرطان‌های دستگاه ادراری است که در صورت عدم درمان به موقع ممکن است تومور رشد کرده و به خارج از مثانه گسترش پیدا کند.
وی افزود: رشد سلول های سرطانی در دیواره مثانه که در بیشتر موارد به شکل یک توده گل کلمی است، در صورت عدم درمان، ممکن است رشد کرده، به خارج مثانه گسترش یابد و یا حتی به اعضای دور دست اندازی کند.مهمترین عامل ابتلا به سرطان مثانه مصرف سیگار است و میزان خطر بستگی به مدت و مقدار مصرف سیگار دارد.
متخصص ارولوژی در خصوص شیمی درمانی قبل از جراحی مثانه افزود: در مواردی که توده درگیری عضله داشته باشد یا احتمال درگیری خارج از مثانه و یا اینکه شک به وجود غده لنفاوی مثبت شود می توانیم از شیمی درمانی به عنوان کاهنده متاستاز دوردست به صورت سلولی و در زمان جراحی یا بعد از جراحی می تواند باعث درگیری ارگانهای دوردست شود استفاده کنیم.
جمشیدیان درادامه تصریح کرد: این احتمال متاستاز با استفاده از کپی برداری چه قبل از جراحی که به نام نیواجوانت تموتراپی و یا بعد از جراحی به نام اجوانت تموترایی گفته می شود .
بازرس انجمن ارولوژی ایران گفت: نظرهای مختلف در مورد نقش شیمی درمانی وجود دارد که بنظر می رسد که اگر قبل از جراحی داده شود موثرتر خواهد بود و حدود 7 الی 15 درصد به زنده ماندن بیمار کمک کند و اگر به هر علتی بیمار برای درمان جراحی نشود و در صورت متاستاز یا غدد لنفاوی درگیر و یا تهاجم به لگن وجود داشته باشد از شیمی درمانی بعد از جراحی استفاده می شود.

یکشنبه, 07 شهریور 1395 ساعت 10:42

درمان سرطان با معجون ادعایی پزشک اتریشی

پرویس رودولف که بیشتر عمر خود را به دنبال یافتن بهترین دارو برای درمان سرطان صرف کرده، به تازگی از کشف معجونی برای درمان سرطان و دیگر بیماریهای صعب العلاج خبر داده است.
وی گفته است که برای رسیدن به این نتیجه، بیش از 45 هزار نفر را که مبتلا به سرطان و دیگر بیماریهای سخت بودند، مورد آزمایش قرار داد.
روسیا الیوم خاطرنشان کرد که این پزشک اتریشی رژیم غذایی 42 روزه ای را برای بیمارانش در نظر گرفت مبنی بر این که بیمار در طول این مدت فقط چای و آب سبزیجاتی مصرف کند که وی تجویز کرده و بیشتر این محلول را نیز چغندر تشکیل می دهد.
پرویس مدعی شده است که با این روش درمانی، سلول های سرطانی گرسنه خواهند شد و پس از 42 روز می میرند و این معجون آبمیوه به بهبود کلی وضعیت بیمار کمک خواهد کرد.
برای آماده کردن این آبمیوه بی همتا به 55درصد چغندر، 20 درصد هویج، 20 درصد ساقه کرفس، 3درصد سیب زمینی و 2 درصد تربچه نیاز است.
وی روش آماده سازی آن را بسیار آسان و خاطرنشان کرد، فقط باید این مواد را در مخلوط کن برقی انداخت و سپس برای درمان آن را نوشید.
چغندر از سبزیجات بسیار مغذی است زیرا حاوی ویتامینهای B1,B2,B6، اسید فولیک، آهن، روی، آنتی اکسیدان ها، پتاسیم، فسفر، منیزیم، کلسیم و سدیم است.
چغندر هم چنین حاوی بتایین بوده که اسید آمینه ای دارای خاصیت ضد سرطانی و ضد عفونی و تمیز کننده بدن از سموم است.
پژوهشهای پیشین حاکی است چغندر به شدت ضد انواع سرطان از جمله سرطان خون است.
چغندر همچنین حاوی مقادیر زیادی اسید فولیک وغذای ویژه ای برای زنان باردار به شمار می رود و برای تسکین انواع دردها و همچنین شادابی پوست مفید است.

یکشنبه, 07 شهریور 1395 ساعت 10:39

قهرمان المپیکی که سرطان را زمین زد

حضور در رقابت‌های المپیک به اندازه کافی سخت است.برای رسیدن به سکوی قهرمانی، ورزشکار باید تمرین های مداوم و سخت و نفسگیری را پشت سر بگذارد و با آمادگی کامل جسمی، آرامش ذهنی، تمرکز و حداقل خطا و اشتباه به چنین سکویی برسد.
 روزنامه ایران:حضور در رقابت‌های المپیک به اندازه کافی سخت است و پیروزی در هر یک از مراحل آن سخت تر و کسب مدال طلا در آن، بسیار بسیار سخت تر.... برای رسیدن به سکوی قهرمانی، ورزشکار باید تمرین های مداوم و سخت و نفسگیری را پشت سر بگذارد و با آمادگی کامل جسمی، آرامش ذهنی، تمرکز و حداقل خطا و اشتباه به چنین سکویی برسد. امّا نمی‌توان منکر شد که برای قایقران بادبانی آرژانتینی، سانتیاگو لانگه، این کار از بقیه قهرمانان ایستاده بر سکو به مراتب سخت تر بوده است. چراکه او قبل از کسب مدال طلا در مسابقات قایقرانی، در مبارزه با «سرطان» پیروز شده بود.  نباید فراموش کرد که لانگه 54 ساله است و به عنوان مسن‌ترین قایقران شرکت کننده در المپیک ریو، توانسته اولین مدال طلای زندگی اش را دریافت کند

لانگه کیست و چطور توانسته چنین معامله‌ای با زندگی بکند؟
او در بوینس آیرس آرژانتین به دنیا آمده و در 6سالگی قایقرانی را همراه با پدرش که  او  نیز یک قایقران حرفه‌ای بوده آغاز کرد. نخستین حضورش هم در رقابت‌های المپیک به 30 سال پیش بر می‌گردد. او در پنج دوره المپیک شرکت کرده بود اما معمولاً با کسب رتبه‌های میانی هیچگاه نتوانسته بود حتی به سکوی نخست نیز نزدیک شود.
اما سال 2015 بود که خبر ناگواری درباره‌اش منتشر شد: «لانگه دچار سرطان حادی شده است»؛ خبری ناگوار که همه کسانی که او را می‌شناختند و بویژه خانواده‌اش را نگران کرد. ابتلا به سرطان، آن هم از نوع حادش برای بسیاری از ورزشکارها بخصوص ورزشکارهای حرفه‌ای چیزی نیست جز پایان ورزش کردن. امّا این بیماری برای آقای لانگه مفهوم متفاوتی داشت: سرطان او را قوی‌تر و مقاوم‌تر کرده بود.
با تشخیص سرطان، شرکت در رقابت‌های المپیک ریو در هاله‌ای از ابهام فرو رفت. خوشبین‌ترین دوستانش نیز فکرش را نمی‌کردند او بخواهد وارد رقابت شود. شرایط سخت و پیچیده شده بود. مأموریتی که به نظر غیرممکن می‌رسید. همه نگران و البته سردرگم بودند.
این بیماری لانگه را مجبور کرد تا زیر تیغ جراحی برود. جراحان ریه سمت چپ لانگه را در عمل سخت و چندین ساعته جراحی به طور کامل بیرون آوردند تا دست کم جلوی پیشرفت سرطان را بگیرند. تنها 11 ماه بعد از این عمل جراحی سنگین که بیش از 7 ساعت طول کشیده بود، او مدال طلای المپیک را به گردنش آویخت.
او می‌گوید: «فلسفه زندگی من و آنچه در طول این سال‌ها از ورزش یاد گرفتم به من برای مقابله و شکست دادن این بیماری کمک کرد. با قایقرانی شما یاد می‌گیرید که رنج را تحمل کنید. در برهه‌های خاصی از رقابت، شما باید صبورانه مقاومت کنید و جلو بروید تا بتوانید به نقطه پایان برسید.»


یکی از دوستانش در این رابطه می‌گوید: «مطلقاً انتظار آن را نداشتیم که سانتیاگو بار دیگر وارد رقابت حرفه ای شود، چه برسد به المپیک! برای همه ما سلامتی او در اولویت قرار داشت و این مهم‌ترین چیز بود. البته انگار برای او این گونه نبود. یادم می‌آید چند روز بعد از عمل جراحی با او تماس گرفتم تا حالش را بپرسم. در جوابم گفت: من آماده قایقرانی ام. امّا من در جوابش گفتم: فعلاً سلامتی تو در اولویت است و قایقرانی در جایگاه بعدی قرار دارد.»
بعد از تشخیص بیماری سرطان، او نه تنها ناامید نشد، بلکه از تجربه‌های پیشین خود در پنج المپیک قبلی بهترین بهره را برد تا دوباره در المپیک حضور پیدا کند. این امید به او انگیزه، نیرو و مقاومت در برابر بیماری را داده بود.

امیدم را از دست ندادم
تنها چند ماه تا المپیک باقی مانده بود و رسیدن لانگه تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسید. او خیلی ضعیف شده بود و صحبت کردن هم برایش بسیار دشوار شده بود، امّا امید همچنان در قلبش روشن بود. او با تمرین زیاد در آب‌های محلی تمریناتش را شروع کرد و بتدریج ساعت‌های تمرین را افزایش داد. پشتکار او مثال زدنی بود. او در این چند ماهه در چند رقابت بین‌المللی هم شرکت کرد تا آماده رقابت‌های المپیک ریو شود. در طول این مدت روند درمانش را هم البته پی گرفت. او می‌دانست که رسیدن به مقام قهرمانی در المپیک به شانس بستگی ندارد، بلکه به تلاش مداوم، پشتکار و امید نیاز دارد.
«در شش ماهی که درگیر درمان این بیماری بودم، نه تنها امیدم را از دست ندادم، بلکه نگاهم هم به زندگی کاملاً مثبت بود. حالا که به آن روزها فکر می‌کنم، می‌بینم که تجربه خوب امّا خیلی سختی را پشت سر گذاشتم. تجربه‌ای که چیزهای زیادی یادم داد و من را نسبت به مشکلات مقاوم‌تر کرد. پنج روز بعد از عمل جراحی، من دوچرخه سواری را شروع کردم و تنها یک ماه بعد سوار قایقم شدم و دل به دریا زدم. تجربه من شاید به آدم‌های زیادی که در سراسر دنیا با مشکلات یا بیماری‌های مختلف دست و پنجه نرم می‌کنند کمک کند که امیدشان را از دست ندهند و برای شکست مشکل یا بیماری که دارند با تمام قدرت مبارزه کنند و مثل سنگ سفت و سخت باشند. خوشحالم که من، هم در شکست دادن بیماری سربلند بیرون آمدم و هم به مدال طلای المپیک که آرزوی ورزشی‌ام بود رسیدم. رقابت فوق‌العاده‌ای بود.»
در تمام این مدت، خانواده او به عنوان حامی در کنارش حضور داشتند. آنها همواره و در هر شرایطی از او حمایت کردند. لانگه دو پسرش را انگیزه‌های خود برای مبارزه کردن با بیماری و برگشت به دنیای ورزش حرفه‌ای معرفی می‌کند. «وقتی کنار آنها هستم انرژی دارم. این دو پسر بمب انرژی هستند. وقتی تنهایی برای ورزش و تمرین کردن به باشگاه می‌روم، زود خسته می‌شوم. امّا وقتی با این دو پسر می‌روم، به من می‌گویند: بابا، زود باش. تنبلی نکن. کنار آنها احساس می‌کنم جوان هستم و تمرین می‌کنم.»
سانتیاگو لانگه پیش از المپیک ریو و کسب مقام قهرمانی، دو مدال برنز در المپیک‌های آتن و پکن کسب کرده بود.
حالا سانتیاگو لانگه به قهرمان ملی کشورش تبدیل شده است و بسیاری از جوانانی که رؤیای المپیک را در رشته‌های مختلف ورزشی در سر می‌پرورانند، به این قهرمان بزرگ نگاه می‌کنند و او را الگوی خودشان قرار می‌دهند و یاد می‌گیرند که نگاهشان به زندگی مثبت و خوش بینانه باشد.

یکشنبه, 07 شهریور 1395 ساعت 10:37

امان از مرغ‌های هورمونی!

احتمالا برای شما هم پیش آمده است در جمع‌های دوستانه، در تاکسی یا مهمانی، حرف و حدیث‌هایی از مرغ‌های هورمونی شنیده باشید.
به گزارش جام حم آنلاین، ازجمله این شایعه که در فضای مجازی بسیار دیده می‌شود. متن شایعه از این قرار است:
دانشمندان در جدیدترین تحقیقات خود دریافتند زیاده‌روی در مصرف مرغ منجر به بروز سرطان می‌شود. در تحقیقات جدید پزشکان دریافتند بال مرغ به تنهایی تهدیدکننده سلامت نیست، اما به دلیل تزریق آمپول‌های استروئیدی که محرک رشد هستند، خوردن آن برای سلامت انسان مضر است. از عوارض تزریق این هورمون می‌توان به اختلالات هورمونی، کیست رحمی و سرطان سینه اشاره کرد و زیاده‌روی در مصرف مرغ می‌تواند تبعات جبران‌ناپذیری بخصوص برای خانم‌ها داشته باشد.
اصل ماجرا چیست؟
ماجرای مرغ‌های هورمونی کمی متفاوت از چیزی است که در خبر مربوط به سرطانزا بودن مرغ‌ها آمده است. حدود 60 سال است از فرآورده‌های موثر در افزایش سرعت رشد دام‌های اهلی استفاده می‌شود. این فرآورده‌ها به دو دسته عوامل محرک ضدباکتریایی (آنتی‌بیوتیک‌ها و پروبیوتیک‌ها) و مواد آنابولیک (استروژن، اندروژن و هورمون رشد) تقسیم می‌شوند. از دهه 40 میلادی افزودن این ترکیبات مصنوعی به دام و طیور آغاز شد تا زمان رشد آنها کوتاهتر شود، اما این ترکیبات هورمون‌های رشد نیستند، بلکه مواد افزودنی و مکمل‌هایی است که برای تغذیه دام و طیور از آنها استفاده می‌شود.
استفاده از هورمون‌های پروتئینی به صورت خوراکی باعث تجزیه آن در دستگاه گوارش می‌شود و به همین دلیل این هورمون‌ها به دام تزریق می‌شوند و بیشترین میزان آنها زیر پوست حیوان انباشته می‌شود، اما این هورمون‌ها در حالت عادی به دام تزریق نمی‌شوند و گاهی در تحقیقات و آزمایش‌های اثرات فیزیولوژیک از آنها استفاده می‌شود. تزریق هورمون در بافت‌های خوراکی دام‌ها بسیار ناچیز است و بسیار کمتر از مقداری است که روزانه در بدن انسان تولید می‌شود. یکی از مهم‌ترین دلایل این موضوع هزینه بسیار بالای هورمون‌های رشد است و در صورت استفاده از این هورمون‌های گرانقیمت، گوشت مرغ‌ها بسیار قیمت بالایی خواهد داشت که در این صورت تولیدشان اقتصادی نخواهد بود. در واقع استفاده از هورمون‌های رشد فقط به مواقعی مثل زمان زایمان گاوها و دوران شیردهی محدود می‌شود و هورمونی در حالت عادی به مرغ و سایر دام‌ها و طیور تزریق نمی‌شود.
اتفاقی که در رشد سریع دام و طیور رخ می‌دهد، اجرای برنامه‌های اصلاح نژادی و استفاده از مواد افزودنی مجاز تغذیه‌ای برای پرورش آنهاست. در روش‌های به‌گزینی مولدان، حیواناتی که زودتر از بقیه به مرحله رشد می‌رسند در چند مرحله گزیده می‌شوند و بعد از چند نسل با اعمال اصول مهندسی ژنتیک رشد دام‌ها سریع‌تر می‌شود.
در این میان موضوعی که باید به آن توجه شود تزریق آنتی‌بیوتیک‌ها زیر پوست این حیوانات است. مرغ‌ها و سایر حیوانات پرورشی بعضا در شرایط نامناسب و در فضایی متراکم نگهداری می‌شوند و امکان شیوع بیماری میان آنها بسیار زیاد است. استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها برای مقاوم‌سازی مرغ‌ها و جلوگیری از بیماری آنها در برخی مرغداری‌ها گاهی دیده می‌شود. در این شرایط گاهی فاصله میان مصرف آنتی‌بیوتیک و ورود آنها به بازار به قدری کم است که گفته می‌شود به علت تجمع آنتی‌بیوتیک‌ها زیر پوست بهتر است پوست مرغ مصرف نشود.

کلینیک امید تهران: کمپانی تشخیص پزشکی Check-Cap Ltd، قصد دارد طی یک قرارداد همکاری با GE Healthcare، اقدام به تولید با حجم بالای نوعی منبع اشعه ایکس برای کپسول قابل بلع Check-Cap کند تا برای غربالگری سرطان کولورکتال استفاده شود.
به گزارش خبرگزاری ایمنا و ترجمه از مدیکال نیوز، این سیستم آزمایشی از اشعه ایکس با دوز بسیار کم استفاده می‌کند و با به کاربردن تکنولوژی‌های ارتباطی بی‌سیم، به اسکن داخل کولون می‌پردازد، در حالی که بیمار کارهای روزانه خود را انجام می‌دهد.
این کپسول پس از عبور از دستگاه گوارش، یک نقشه 3 بعدی از سطح داخلی کولون ترسیم می‌کند. به این ترتیب، پزشکان می‌توانند پولیپ‌ها و سرطان را تشخیص دهند.
یک مطالعه امکان‌سنجی بالینی است و قصد دارد کپسول ابداعی خود را با علامت CE روانه بازار کند. بدین معنا که برای این محصول تائیدیه سلامت، ایمنی، الزامات زیست محیطی اتحادیه اروپا را در نیمه نخست سال 2017 میلادی اخذ نماید. در حال حاضر، این سیستم برای فروش یا هرگونه استفاده بالینی در دسترس نیست.
سرطان کولورکتال دومین علت اصلی مرگ ناشی از سرطان در ایالات متحده است که تخمین زده می‌شود در سال 2016، حدود 134 هزار مورد از این سرطان تشخیص داده شده و 49 هزار مورد هم مرگ در اثر آن رخ دهد.
علیرغم وجود شواهدی که نشان می‌دهند غربالگری می‌تواند سرطان کولورکتال و پولیپ‌های پیش‌سرطانی را تشخیص دهد، نزدیک به یک ‌سوم از جمعیت بزرگسال که انجام غربالگری به آنها پیشنهاد شده، هیچگاه غربالگری نمی‌شوند.
کولونوسکوپی اپتیکال در حال حاضر ابزار استاندارد غربالگری برای تشخیص سرطان کولون است که نزدیک به 95 درصد حساسیت و اختصاصیت دارد. البته پذیرش آن از سوی افراد یک مساله است. بسیاری از بیماران از انجام آن اجتناب می‌کنند، زیرا روشی تهاجمی، با سختی و ناراحتی و خطرات قابل درک هستند. از سوی دیگر، نیاز به آماده‌سازی روده هم خود مانعی بر سر راه انجام آن است.

کلینیک امید تهران: به گزارش پايگاه اطلاع رساني بسيج سازندگي كهكيلويه و بويراحمد، مسئول بسيج سازندگي سپاه ناحيه شهرستان لنده گفت: در ادامه سياست هاي كلي اقتصاد مقاومتي و در راستاي اقدام و عمل اين سياست ها بسيج سازندگي سپاه ناحيه لنده براي اولين بار به كاشت گياهان داروئي ضد سرطان فيساليس در روستاي سرآسياب اقدام نمود .
سرگرد موسوي افزود: فيساليس با نام علمي (Physalis) تركيبي از طعم ميوه‌هاي توت فرنگي، گيلاس،كيوي و آناناس است كه به دليل طعم خوش و بي نظيرش در كشورهاي اروپايي و آمريكايي طرفداران زيادي دارد وفيساليس داراي خواص فراواني مي باشد اين گياه داروئي تاثير بسزايي در جلوگيري از بيماري سرطان، سكته قلبي، پروستات، شادابي و طراوت پوست ،تقويت قواي جنسي و آسم و آلرژي دارد .
وي گفت: تاكنون در سطح شهرستان لنده بيش از23نفر به كاشت گياهان داروئي رزماري، فيساليس، به ليمو و آويشن اقدام نمودند .
شهرستان لنده در فاصله 200 كيلومتري شهر ياسوج در بخش گرمسيري استان واقع شده است .

شنبه, 06 شهریور 1395 ساعت 10:00

روغن زیتون POMACE سرطان‌زاست

وغن‌های زیتون با دسته‌بندیِ POMACE ، غیرخوراکی، صنعتی، باکیفیت بسیار پایین و سرطان‌زا هستند.
به گزارش پارس نیوز،  کارشناس اداره‌کل استاندارد استان بوشهر گفت: طبق استاندارد ملی روغن‌های زیتون به چهار دسته تقسیم می‌شوند، دسته‌ اول EXTRA VIRGIN یا فرابِکر هستند که دارای کیفیتی بسیار مناسب و برای سلامتی بسیار مفید است؛ دسته‌ دوم VIRGIN یا بکر هستند که به سه دسته‌ درجه یک، معمولی و لامپانت تقسیم‌بندی می‌شوند؛ دسته‌ سوم REFINED هستند که این روغن برای کسانی که از بوی روغن زیتون بدشان می‌آید یا به آن حساس هستند ساخته و بوی آن گرفته می‌شود و دسته‌ چهارم هم POMACE هستند.
 امیرحسین قدیمی افزود: روغن زیتون POMACE را از تفاله‌ی زیتونی که از آن روغن‌گیری شده و میزان 2 تا 7 درصد روغن در تفاله‌ آن باقی مانده می‌گیرند که چون نمی‌توانند آن را به‌راحتی استخراج و استحصال کنند با استفاده از حلّال‌های آلی که بیشتر هگزان است و با حرارت بسیار زیاد، آن را به‌دست می‌آورند.
کارشناس صنایع غذایی اداره‌کل استاندارد استان بوشهر ادامه داد: ماندن هگزان در محصول نهایی می‌تواند موجب ایجاد بیماری‌های گوناگونی از جمله سرطان شود؛ این روغن‌های زیتون بسیار بی‌کیفیت هستند و مصرف خوراکی ندارند و طبق استانداردها فقط در صنعت، لوازم آرایشی و بهداشتی و داروسازی استفاده می‌شوند.
قدیمی با اشاره به‌این‌که روغن زیتون یکی از بهترین، سالم‌ترین و مفیدترین روغن‌های نباتی مایع در جهان است، از مصرف‌کنندگان خواست هنگام خرید به درجه‌ کیفی و دسته‌بندی آن توجه کنند و هرگز برای مصرف خوراکی، روغن زیتون POMACE را نخرند.

کلینیک امید تهران:دانشمندان به وجود یک ارتباط جدید بین جهش‌های ژنی خاص در بدن و خطر ابتلا به سرطان، حتی در ژن‌هایی که تنها به مقدار کمی با بیماری مورد نظر مرتبط باشند، پی برده‌اند.
شناسایی ارتباط جدید بین جهش‌ های ژنتیکی و افزایش خطر سرطان    
55آنلاین:   یک گروه پژوهشی در استرالیا دریافته‌اند که هر اندازه‌ یک فرد تنوع ژنتیکی بیشتری داشته باشد، به همان اندازه نیز احتمال گسترش زودتر برخی از انواع سرطان‌ها در آن فرد بیشتر می‌شود. دانستن این موضوع می‌تواند در آینده به پزشکان در تشخیص سرطان پیش از گسترش آن کمک کند و بدین ترتیب ارایه‌ی درمان‌های موثر و پیشگیرانه‌ را آسان‌تر کند. دیوید توماس (David Thomas) از موسسه تحقیقات پزشکی گاروان در استرالیا و سرپرست این پژوهش توضیح داد:این برای نخستین بار است که در هر نوع سرطانی، به تاثیر کمی برخی از جهش‌های ژنتیکی نادر روی ریسک سرطان پی برده می‌شود.
 در حالی که دانشمندان پیش از این نیز می‌دانستند که ژنتیک خطر ابتلا به سرطان را تحت تاثیر قرار می‌دهد، با این حال ما هم اکنون فقط در حال آغاز روند درک پیچیدگی‌های چگونگی عملکرد این موضوع هستیم.
 هم اکنون مشخص است که رخ دادن جهش در ژن‌های خاصی مانند BRCA2 و BRCA1، با توسعه‌ی انواع خاصی از سرطان‌ها مرتبط است. اما این بار، محققان جهش‌های ژنتیکی را در طیف وسیع‌تری مورد بررسی قرار داده‌‌اند.
 در این بررسی در مجموع ۱۱۶۲ نفر فرد مبتلا به سارکوم (سرطان استخوان و بافت) مورد مطالعه قرار گرفتند. پژوهشگران پی بردند که جهش‌های متعدد در ژن‌های کم خطر نیز همچنان می‌تواند به طور قابل توجهی احتمال ابتلای فرد به برخی انواع بیماری‌ها را افزایش دهد.
 محققان دریافتند، کسانی که در دو ژن خود جهش داشته‌اند نسبت به کسانی که فقط در یکی از ژن‌هایشان جهش رخ داده بود به طور قابل‌ توجهی به مقدار بیشتری در معرض خطر ابتلا به سرطان قرار داشتند. از سویی نیز مشخص شد که عامل خطر مجددا با وقوع جهش در سه ژن افزایش یافته است. توماس در این باره می‌گوید:
تا به حال، ما خود را به تفکر تک ژنی محدود کرده بودیم. بنابراین ما به بیماران می‌گفتیم که به عنوان مثال، افرادی که حامل جهش BRCA1 باشند، خطر پیدایش سرطان پستان در آنها بالاتر خواهد بود. یا این که خطر ابتلا به سارکوم و سرطان‌های دیگر در صورتی که آنها یک جهش خاص در ژن p53 داشته باشند، بیشتر خواهد بود.
وی افزود: این بررسی نشان می‌دهد که چشم‌انداز خطر ابتلا به سرطان به مراتب پیچیده‌تر از آن است. ما در حال حاضر می‌توانیم ببینیم که خطر ابتلا به سارکوم از طریق اثر ترکیبی ژن‌های متعددی افزایش یافته است و این که هر اندازه یک فرد جهش‌های ژنتیکی بیشتری را صورت دهد، به همان اندازه نیز سرطان زودتر آغاز خواهد شد.
نویسندگان در مجله لانست انکولوژی اشاره می‌کنند:
علاوه بر TP53، ATM، ATR، و BRCA2، یک افزایش غیرمنتظره نیز در تنوع عوامل بیماری‌زا در ERCC2 دیده می‌شد. وجود نقص در این ژن‌ها به طور قابل توجهی خطر ابتلا به سارکوم را افزایش می‌دهد.
 این مطالعه نشان می‌دهد که سارکوم یکی از سرطان‌هایی در میان گروه انتخابی (شامل سرطان‌های سینه و مثانه) است که آسیب‌پذیری ما در مقابل آن تحت تاثیر ژن‌هایی قرار دارد که از پدر و مادر خود به ارث می‌بریم. اما از سویی نیز این تاثیر بدان معنی است که تشخیص و شناسایی افرادی که دارای ریسک بالاتری هستند می‌تواند زودتر و ساده‌تر انجام شده و در نتیجه اقدامات‌ درمانی مناسب نیر برای آنها آماده شود.
 اگر در مطالعات بعدی نیز این نتایج تکرار شوند، آنگاه می‌توانیم چنین قلمداد کنیم که یافته‌های این پژوهش می‌تواند مجموعه‌ای جدید از ژن‌ها را برای اسکن خطر ابتلای بیمار به سرطان در اختیار متخصصان پزشکی قرار دهد؛ از جمله ژن‌هایی نیز که پیشتر به عنوان ژن‌های کم‌خطر به شمار می‌رفتند و اکنون باید به عنوان توجیهی برای جستجوی بیشتر به دنبال جهش‌های ترکیبی و تاثیرات تجمعی آنها روی ریسک ابتلای بیماران به سرطان مورد بررسی قرار گیرد.
 تاریخ خانوادگی سرطان نیز یک سرآغاز در شناسایی اینکه کدام بیماران ممکن است در آینده مشکلات سلامت داشته باشند در اختیار پژوهشگران قرار خواهد داد. توماس در پایان اشاره کرد:
ما پیشتر هرگز قادر به شناسایی افراد در معرض خطر و خانواده‌های آنها نبودیم. در حال حاضر ما می‌توانیم این کار را انجام دهیم. این بدان معناست که ما می‌توانیم خطر را بهتر مدیریت کنیم و به آن افراد برای دریافت مراقبت‌های مورد نیازشان در زمانی که به آن نیاز داشته باشند کمک کنیم.
 
 
منبع: زومیت

کلینیک امید تهران: واتسون IBM کارهای زیادی را از جمله پختن غذاهای عجیب و غریب انجام داده است. حال واتسون مهمترین کار زندگی خود را کرده و جان یک زن را نجات داده است.
متخصصان پزشکی دانشگاه توکیو گزارش داده‌اند که واتسون توانسته یک نوع کمیاب سرطان خون یک زن شصت ساله را تشخیص دهد. واتسون توانسته تنها در عرض ۱۰ دقیقه، تغییرات ژنتیکی این زن را با پایگاه داده نتایج ۲۰ میلیون مقاله علمی مقایسه کرده، سرطان را تشخیص دهد و درمانی منحصربفرد برای آن ارایه کند. واتسون حتی توانسته نوع کمیابی از سرطان خون را در بیمار دیگری نیز تشخیص دهد.
زمان زیادی طول خواهد کشید که واتسون و سیستم‌های هوش مصنوعی مشابه بتوانند توصیه‌هایی به بیمارستان‌ها داشته باشند. همچنین آنها نیاز به داده‌های قابل مقایسه دارند. اما این تشخیص نشان می‌دهد که چگونه تکنولوژی می‌تواند به پزشکی کمک کند. دکترهای انسانی نیاز ندارند که مدت‌ها وقت صرف کنند تا بتوانند یک بیماری را تشخص دهند، کافی است که اطلاعات لازم را وارد کرده و فرآیند درمان را شروع کنند.