بانک جامع اطلاعات سرطان

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /home/tehrancanc/public_html/plugins/content/article3/article3.php on line 9
در حین اجرای برنامه های درمانی بیمار باید...

در حین اجرای برنامه های درمانی بیمار باید... (7)

شنبه, 09 آبان 1394 ساعت 20:12

هنگام مشاوره و آزمایشات ژنتیک بیمار باید...

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: برخی تغییرات وراثتی ژنتیکی با افزایش شیوع انواعی از سرطان‌ها مرتبط است. آزمایش‌‌‌های خاصی برای بررسی ژن‌هاي مرتبط با سرطان در بدن انسان ابداع شده است. این آزمایشات ژنتیکی نشان می‌دهند که چه کسانی دچار افزایش خطر ابتلا به سرطان قبل از بروز علائم هستند. یک تست ژنتیکی دقیق وجود یا عدم وجود تغییرات ژنتیکی مرتبط با بیماری را نشان می‌‌‌دهد. این تست‌‌‌ها نمی‌‌‌تواند به‌طور دقیق و قطعی ابتلا به سرطان را پیش‌‌‌بینی کند. اگر ژن تغییریافته وجود داشته باشد قبل از ابتلا به سرطان بسیاری علل دیگر برروی بروز آن مؤثر است. این بدان معناست که تغییرات ژنتیکی به‌تنهایی عامل بروز سرطان نمی‌‌‌باشد. از طرف دیگر حتی در کسانی که تغییرات ژنتیکی مرتبط با سرطان ندارند شانس بروز انواعی از سرطان‌ها وجود دارد. هنوز پرسش‌‌‌های زیادی در ارتباط با آزمایشات ژنتیکی بدون پاسخ مانده است. دانشمندان می‌‌‌خواهند دریابند که این تست‌‌‌ها تا چه حد قابل‌اعتمادند. بیماران و کارشناسان سلامتی نیز باید محدودیت‌‌‌ها و خطرات احتمالی این آزمایشات را بدانند. از طرف دیگر اطلاع از وجود چنین تغییرات ژنتیکی می‌‌‌تواند باعث آسیب‌‌‌های روحی به بیمار و خانوادة وی گردد. این مسئله مهم است که فردی که می‌‌‌خواهد تحت آزمایش ژنتیکی قرار بگیرد با مشاوره متخصص ژنتیک مشورت کند. این مشاورین گاهی پرستارانی هستند که در زمینة آموزش این آزمایشات به افراد کار می‌‌‌کنند. بعد از انجام آزمایش ژنتیکی این مشاورین به بیمار خانوادة وی در جهت آشنا شدن با نتایج آن و تصمیم‌‌‌گیری برای روش‌‌‌های پیشگیری و درمان کمک می‌‌‌کنند. شما ممکن است سؤال کنید که آیا آزمایش ژنتیک پیشنهاد خوبی برای شما یا خانواده‌‌‌تان می‌‌‌باشد. لطفاً سؤالات خود را با پزشک یا گروه درمانی خود مطرح کنید.
بیمار چه کار می‌‌‌تواند بکند.
• قبل از انجام آزمایش ژنتیک با متخصص ژنتیک مشورت کنید.
• در مورد چگونگی تأثیر آزمایش ژنتیکی بر شما و خانواده‌‌‌تان سؤال کنید همچنین در رابطه با مشکلات احتمالی سؤال کنید.
• در رابطه با تأثیر نتایج آزمایش برزندگی، ناتوانی و بیمه‌‌‌های درمانی سؤال کنید.
• در مورد تأثیر نتایج آزمایش بر جنبه‌‌‌های شغلی خود سؤال کنید.
• در رابطه با خصوصی بودن نتایج آزمایش‌‌‌های خود سؤال کنید.
بپرسید که چگونه می‌‌‌توانید احتمال ابتلا به سرطان را در خود یا فرزندان خود کاهش دهید و در صورتی‌که نتایج تست‌‌‌ها نشان‌دهندة این باشند که شما دچار تغییرات ژنتیکی هستید قبل از
تصمیم‌‌‌گیری به خود و خانواده‌‌‌تان زمان بدهید و در صورت وجود پرسش آن را با گروه درمانی مطرح کنید.

شنبه, 09 آبان 1394 ساعت 20:09

هنگامیکه در معرض پیوند استخوان قرار گرفتید، باید...

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران:  اگر تحت پیوند مغز استخوان یا سلول‌های بنیادی قرار گرفته‌‌‌اید باید به نکات زیر دقت کنید:

اصولا عوارض پیوند مغز استخوان عبارتند از:
• بثورات پوستی به‌خصوص کف دست و پا.
• بی‌‌‌اشتهایی و کاهش وزن.
• سرفه یا تنگی نفس.
• خستگی.
• درد.
• دردهای کرامپی معده.
• تهوع یا استفراغ
• خشکی یا زخم‌‌‌های دهانی.
• اسهال
• تغییر رنگ زرد پوست یا سفیدی چشم.
• سرگیجه، رنگ پریدگی یا سایر علائم هموگلوبین. (بخش شمارش سلول‌های خونی را ببینید).
• تب، لرز یا سایر علائم عفونت. (بخش شمارش سلول‌های خونی، گلبول‌های سفید پایین را ببینید).
• خون در مدفوع یا ادرار و خونریزی از هر جایی (بخش شمارش سلول‌های خونی، پلاکت پایین را ببینید).

بیمار چه کار می‌‌‌تواند انجام دهد:
• در جلسات درمانی برنامه‌‌‌ریزی شده به‌طور مرتب شرکت کنید.
• در صورت نیاز از گروه درمانی سرطان سؤال کنید.
• در مورد عوارض جانبی و روش‌های مقابله با آن سؤال کنید.
• داروها را سر موقع مصرف کنید.
• در مورد زمان اطلاع به پزشک در صورت بروز تغییرات سؤال کنید.
در صورت وجود علائمی مثل تهوع واستفراغ به بخش مربوطه در این مقاله مراجعه کنید و با پزشکتان تماس بگیرید.

شنبه, 09 آبان 1394 ساعت 19:38

هنگام ایمونوتراپی بیمار باید...

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: ایمونوتراپی یک روش درمانی امیدوارکننده در درمان انواعی از سرطان‌هاست. به این روش درمانی، درمان بیولوژیک، بیوتراپی یا درمان تنظیم‌کنندة پاسخ بیولوژیک نیز می‌‌‌گویند. در این روش از قسمت‌های مختلف سیستم ایمنی بدن برای مقابله با سرطان یا کاهش عوارض جانبی ناشی از درمان سرطان‌‌‌ها استفاده می‌‌‌شود. ایمونوتراپی به روش‌‌‌های مختلفی در درمان سرطان استفاده می‌‌‌شود. به‌عنوان مثال این درمان‌ها ممکن است رشد سلول‌هاي سرطانی را کند و یا متوقف کنند یا ممکن است روی سلامت سلول‌ها خصوصاً سلول‌هاي ایمنی که سرطان را کنترل می‌‌‌کنند تأثیر بگذارند همچنین این روش می‌‌‌تواند به جایگزینی یا ترمیم سلول‌هاي طبیعی آسیب‌دیده ناشی از درمان سرطان کمک کنند.
درحال حاضر روش‌‌‌های مختلف ایمونوتراپی استفاده می‌‌‌شود. شما ممکن است با اصطلاحاتی مانند: اینترفرون‌‌‌ها، اینترلوکین‌‌‌ها، سیتوکین‌‌‌ها، آنتی‌‌‌بادی تک‌دودمانی و یا فاکتور نکروز تومور آشنایی داشته باشید. اگر تحت ایمونوتراپی قرار گرفته‌‌‌اید در رابطه با آن از پزشک خود سؤال کنید. گاهی از روش‌‌‌های مختلف فوق به‌طور همزمان در یک بیمار استفاده می‌‌‌شود. همچنین این روش می‌‌‌تواند همراه با درمان‌هايی مثل شیمی‌درمانی و یا اشعه درمانی استفاده شود. از بعضی از انواع ایمونوتراپی سال‌هاست که استفاده می‌‌‌شود درحالی‌که برخی از آنها روش‌‌‌های جدیدی هستند. اگر از ایمونوتراپی برای شما استفاده نمی‌‌‌شود ممکن است از پزشک یا تیم درمانیتان بخواهید که انواعی از این روش‌‌‌ها را در شما به‌کار ببرند. امروزه بررسی‌‌‌های بسیاری در زمینة چگونگی کارکرد این روش و بی‌‌‌خطر بودن آن انجام می‌‌‌گیرد. در مورد تحقیقات بالینی مرتبط با ایمونوتراپی از پزشک یا تیم درمانی سؤال کنید.
بیمار چه کار می‌‌‌تواند انجام دهد.
• به‌طور منظم در برنامه‌‌‌های تنظیم‌شده شرکت کنید.
• سؤالات خود را بپرسید. تیم درمان می‌تواند به شما کمک کند.
• بپرسید که چه زمانی باید با پزشک خود تماس بگیرید.
اگر دچار علائمی مانند خستگی هستید این مورد را با پزشک یا پرستار خود مطرح کنید و به بخش مربوطه در این مقاله مراجعه کنید.

شنبه, 09 آبان 1394 ساعت 19:36

هنگام پرتودرمانی بیمار باید...

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: پرتودرمانی (رادیوتراپی) استفاده از امواج یا اشعة با انرژی بالا برای کشتن سلول‌هاي سرطانی است. این امواج بر محل سرطان متمرکز می‌‌‌شود و در سطح پوست منطقه‌‌‌ای که مستقیماً مرتبط با محل سرطان است مشخص می‌‌‌گردد. گاهی اوقات یک فنر یا صفحة کوچک برای پرتوتابی داخل تومور قرار داده می‌‌‌شود. پرتوتابی می‌‌‌تواند تومور را جمع کرده و علائم را تخفیف دهد. بعضی موارد سرطان توسط پرتودرمانی به‌طور کامل درمان می‌‌‌شود. (بیماری هوچکین) در انواع دیگر سرطان (سرطان پستان) می‌‌‌توان از پرتودرمانی برای انجام عمل‌هاي جراحی کوچکتر استفاده کرد. پزشکان افرادی را که بیمار نیستند در معرض اشعه قرار نمی‌‌‌دهند. زیرا این اشعه می‌‌‌تواند مشکلاتی را برای فرد ایجاد کند با این حال فوائد استفاده از پرتودرمانی در بیماران مبتلا به سرطان بیش‌تر از خطر احتمالی مختصر در ایجاد مشکلات جدید است. برای اینکه افراد سالم در معرض اشعه قرار نگیرند، در دورۀ پرتودرمانی بستگان و دوستان نباید با شما تماس داشته باشند. در دورۀ پرتودرمانی خارجی شما به تنهایی در اطاق پرتودرمانی حضور خواهید داشت. کارشناسان مربوطه شما را از طریق صفحة تلویزیون در اطاق مجاور تحت نظر دارند و در طی دورۀ درمان صحبت‌‌‌های شما را شنیده یا می‌توانند با شما حرف بزنند.
عوارض جانبی پرتودرمانی به محل بیماری بستگی دارد. از آنجا که این درمان محدود به منطقه‌های خاصی از بدن می‌‌‌باشد. عوارض جانبی نیز مربوط به همان منطقه است. پوست سطح محل پرتوتابی می‌‌‌تواند 4-3 هفته پس از اتمام درمان تغییر رنگ قرمز پیدا کند. پوست ممکن است خشک شده یا دچار پوسته‌‌‌ریزی و یا خونریزی سطحی مانند سوختگی شود بعد از آن پوست می‌‌‌تواند برای چند ماه یا چند سال تیره رنگ شود. با امکانات جدید امروزی و توانای تمرکز پرتو در محل مورد نظر و استفاده از دایر وروش‌هاي داخلی پرتو مستقیماً بر محل تومور متمرکز می‌‌‌شود. با این روش‌‌‌ها سایر مناطق بدن تحت تأثیر درمان قرار نمی‌‌‌گیرند. به‌عنوان مثال اگر قفسة سینه تحت درمان قرار گیرد از عوارضی مانند ریزش موی سر و تهوع و استفراغ جلوگیری می‌‌‌شود. از طرف دیگر اگر نیاز به این روش درمانی برای مغز باشد ریزش مو مورد انتظار است. بیمار ممکن است دچار تهوع و استفراغ گردد. از آنجا که مرکز تهوع در مغز قرار دارد. برای آگاهی از عوارض جانبی احتمالی با پزشک متخصص پرتودرمانی سرطان یا پرستار مربوطه صحبت کنید.
سؤالات خود را بپرسید.
بیمار چه کار می‌‌‌تواند بکند.
• تمام داروهای مصرفی شامل داروهای بدون نسخه یا مکمل‌‌‌هایی مانند ویتامین و داروهای گیاهی را به پزشک اطلاع دهید.
• به‌طور منظم به جلسات درمانی مراجعه کنید.
• سؤالات خود را بپرسید. گروه درمانی پرتوتابی می‌‌‌توانند به شما کمک کنند.
• اگر دچار تهوع استفراغ، کاهش اشتها، اسهال یا خستگی هستید به بخش‌‌‌های مربوطه در این مقاله مراجعه کنید. یا از پزشک خود سؤال کنید.
• گاهی اوقات مناطق کوچکی از پوست برای متمرکز کردن درمان پرتوتابی در محل مشخص علامت‌گذاری و خالکوبی می‌‌‌شود. اما اگر این مناطق با جوهر نشانه‌گذاری شده باشد از اسفنج برای شست‌وشو به جای حمام معمولی استفاده کنید. در مورد شست‌وشو و پاک کردن جوهر از تیم درمانی سؤال کنید.
• مناطق تحت پرتوتابی را حین درمان حداقل تا یک سال بعد از تابش مستقیم خورشید حفظ کنید.
• در مناطق تحت پرتوتابی از لباس آزاد و راحت استفاده کنید. لباس‌‌‌‌‌‌های کتانی نرم ارجح است. در مورد استفاده از کرم‌‌‌ها، پودرها، دئودرانت و مواد آرایشی در پوست منطقة درمان شده با پزشک یا پرستار صحبت کنید. از چسب‌‌‌های پوستی و کیسه‌‌‌های گرم یا سرد و یا هر آنچه باعث حساسیت یا خشکی پوست می‌‌‌شود خودداری کنید.
• در آب ولرم و با صابون ملایم حمام کنید.
• از شلوغی پرهیز کنید و با افراد مبتلا به سرما خوردگی، عفونت‌‌‌ها، سرفه و تب تماس پیدا نکنید.
• اگر دچار کاهش تعداد گلبول‌‌‌‌‌‌های سفید، هموگلوبین یا پلاکت‌‌‌ها هستید به مبحث شمارش سلول‌هاي خون مراجعه کنید.
• حین دورۀ پرتو درمانی و حداقل 3 ماه بعد از روش‌‌‌های جلوگیری از حاملگی استفاده کنید.
• اگر منطقة تحت پرتودرمانی در ناحیة لگن است (مانند مثانه، پروستات، واژن، گردن رحم ، رحم) با پزشک یا پرستار دربارۀ‌‌‌ عوارض جانبی جنسی احتمالی صحبت کنید.
اگر دچار کبودی یا تاول‌‌‌های پوستی در منطقة تحت پرتوتابی شده‌‌‌اید. برای محافظت پوست ممکن است نیاز به پانسمان‌‌‌های ویژه داشته‌‌‌ باشید. با پزشک خود در این باره صحبت کنید

شنبه, 09 آبان 1394 ساعت 19:35

هنگام ژن درمانی بیمار باید...

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: ژن‌درمانی به معنای استفاده از ژن‌ها در درمان بیماری‌هاي بدن است. ژن‌‌‌ها از DNA ساخته شده‌‌‌اند و پایة وراثت افراد هستند. هر نوع درمان که مستلزم تغییر ساختار ژن‌‌‌ها یا تغییر عملکرد آنهاست ژن درمانی گفته می‌‌‌شود. از آنجا که سرطان یک بیماری ناشی از تغییرات ژنتیکی است، ژن‌درمانی امید‌هاي زیادی را در جلوگیری و درمان سرطان ایجاد کرده است. از این درمان به طرق مختلف استفاده می‌شود. یک روش ژن‌درمانی استفاده از کپی سالم ژن‌‌‌های مختل یا جا افتاده است. به‌جای اینکه به بیمار دارو یا درمانی (کنترل علائم) بیماری بدهیم. محققین تلاش می‌‌‌کنند اختلال را به‌طور اساسی از طریق تغییرات ژنتیکی سلول‌هاي بیمار درمان کنند. روش دیگر استفاده از ژن‌‌‌ها برای جلوگیری از ساختن عروق خون جدید توسط سلول‌هاي سرطانی است که به جلوگیری از رشد سرطان کمک می‌‌‌کند. روش‌‌‌های دیگر ژن‌درمانی شامل اضافه کردن ژن‌‌‌ها به سلول‌هاي سرطانی برای پاسخ بهتر آنها به درمان یا تقویت درمان یا سیستم ایمنی بیمار برای کشتن سلول سرطانی است که به جلوگیری از رشد سرطان کمک می‌‌‌کند. از طرف دیگر نوع دیگری ژن‌‌‌تراپی موجب می‌‌‌شود سلول‌هاي سفید خون بیمار پروتئین‌‌‌های مخصوص بسازد که به یافتن یا از بین ‌‌‌بردن سلول‌هاي تومور کمک می‌‌‌کند. روش‌‌‌های جدید ژن‌درمانی شامل استفاده از یک پیش دارو است که ژن‌هاي از بین‌برندة سلول‌‌‌‌هاي سرطانی را به آن وارد می‌‌‌کند این باعث می‌‌‌شود تا سلول سرطانی بمیرد. از سال 2008 ژن‌درمانی هنوز به‌عنوان روشی تجربی است این روش معمولاً در مطالعات بالینی و تجربی استفاده می‌‌‌شود. استفاده از ژن‌درمانی هنوز با مشکلاتی مواجه است. زیرا سرطان معمولاً از یک تغییر سادة ژنی ایجاد نشده بلکه مجموعه‌‌‌ای از تغییرات ژنتیکی باعث به‌وجود آوردن آن می‌‌‌شود.
بسیاری درمان‌هاي ژنتیکی امروزه از نظر بی‌‌‌خطر بودن و روش استفاده آنها بررسی می‌‌‌شود. شما می‌‌‌توانید در رابطه با امکان ژن‌درمانی در درمان سرطان خود با پزشک صحبت کنید.

اگر شما تحت ژن درمانی قرار گرفته‌‌‌اید:
بیمار چه کار می‌‌‌تواند بکند.
• به‌طور مرتب جهت ویزیت مراجعه کنید.
• سؤالات را بپرسید. مطمئن شوید درمان خود را به‌طور کامل فهمیده‌‌‌اید. تیم درمانی شما می‌‌‌توانند به شما کمک کنند.
• در مورد عوارض جانبی احتمالی و روش مقابله با آنها سؤال کنید.
• در مورد زمانی‌که باید با پزشک تماس بگیرید سؤال کنید.
اگر دچار علائمی همچون تهوع، استفراغ هستید به پزشک خود اطلاع دهید.

شنبه, 09 آبان 1394 ساعت 19:34

هنگام استفاده از لوله های وریدی بیمار باید...

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: از لوله‌ها و راه‌های تزریق وریدی جهت تجویز داروهای تزریقی، مایعات و حتی مواد غذایی به بدن استفاده می‌شود. (بحث قبلی درباره درمان سرطان در منزل را هم ببینید.)
مسیرهای داخل وریدی، لوله‌های نازک و قابل انعطاف پلاستیکی است که از ظرف یا کیسه دارو به یک سوزن یا کاتتر داخل وریدی (یک لوله کوچک قابل انعطاف) که درون ورید قرار دارد، ختم می‌شود. بعضی بیماران ممکن است یک پورت (شبه یک سکه) دائمی در قفسه سینه یا بازو داشته باشند. از سوزن‌های مخصوص جهت تزریق دارو به این پورت‌ها استفاده می‌شود.
بعضی بیماران کاتترهای دائمی دارند که نیاز به سوزن ندارد.
بعضی داروها از طریق تزریق یکجا به کاتتر تجویز می‌شود. برخی دیگر به‌صورت آهسته و مداوم درون ورید وارد می‌شود. (انفوزیون). سرعت تزریق دارو از طریق یک پیچ روی لوله، گلوله کوچکی که جریان دارو را قطع می‌کند و یا توسط یک پمپ الکترونیکی کنترل می‌شود.
لوله‌های تغذیه‌ای، لوله‌های جهت غذا دادن به بیمار هستند که درون معده یا روده باریک قرار داده
می‌شوند. لوله از طریق بینی یا از جدار شکم وارد معده می‌شود.
اکسیژن از طریق ماسک یا لوله‌ای کوچک جلوی بینی (کانولای بینی) تجویز می‌شود.
ماسک و کانولا از طریق لوله‌هایی به مخزن یا کپسول اکسیژن متصل می‌شود.
تفاوت عمده ما بین این لوله‌ها این است که هرچه از طریق لوله‌های وریدی وارد بدن می‌شود باید برای خودداری از ورود میکروب‌ها به بدن و بروز عفونت، استریل باشد. از این تجهیزات وریدی فقط یکبار استفاده می‌شود. جابه‌جایی آنها باید با احتیاط باشد تا عفونت وارد بدن نشود. بعد از یک‌بار استفاده، این وسایل دور انداخته می‌شود و با وسیله جدید جایگزین می‌شود.
لوله‌های تغذیه‌ای و لوله اکسیژن باید تمیز نگه داشته شوند. ولی نیازی نیست تا استریل باشند. این لوله‌ها تا وقتی توسط یک نفر استفاده می‌شود، می‌تواند بارها استفاده گردد.
جهت شست‌وشوی کیسه لوله تغذیه‌ای، آب و صابون مایع کافی است. بیمارانی که تحت شیمی‌درمانی، درمان آنتی‌بیوتیکی، تغذیه کامل وریدی، تغذیه از طریق لوله یا اکسیژن درمانی در منزل قرار دارند باید مراقبت از لوله‌های متعدد را فرا بگیرند. این کار ممکن است ابتدا مشکل باشد. یک پرستار آموزش دیده ممکن است در این مورد به شما کمک کند. معمولاً شیمی‌درمانی و تزریق خون توسط پرستار در منزل انجام می‌شود. سایر داروها می‌تواند توسط خود شما یا مراقبین تجویز شود. در غیر این‌صورت جهت تجویز دارو برنامه دیگری برایتان تنظیم می‌شود.

بیمار چه کار می‌تواند بکند:
راه‌های وریدی:
• در هر زمان روی یک وسیله تزریق وریدی تمرکز کنید. اگر گیج شدید یک نفس عمیق بکشید و دوباره شروع کنید. هر لوله وریدی را با یک رنگ مشخص کنید. مثلاً برای شیمی‌درمانی از رنگ قرمز، برای آنتی‌بیوتیک از سبز استفاده کنید و آن را جایی یادداشت کنید. شاید استفاده از رنگ آبی برای لوله اکسیژن برای جدا کردن آن از اسیدهای وریدی مناسب باشد.
برای مناطق تزریق وریدی دائمی:
• اگر یک لوله آسیب ببیند و شما متوجه خروج خون از آن شدید، لوله را بین محل آسیب دیده و بدن گیره بزنید و با پزشک تماس بگیرید.
• هنگام حمام کردن پشت به دوش آب بیایستید. اگر پمپ برقی دارید، قبل از حمام کردن آن را خاموش کنید. لباس‌هایتان را خشک نگه دارید.
• مراقب قرمزی، تورم و درد در ناحیه باشید.
• زمان تعویض درپوش سرنگ و پانسمان و وزن روزانه و آزمایش ادرار را در یک تقویم یادداشت کنید. همچنین ثبت روزانه میزان مصرف و دفع مایعات (مقدار مایعات نوشیده شده و تزریق شده و حجم ادرار دفع شده ) کمک‌کننده است.
• درباره موارد مفید برای یادداشت کردن از پزشک سؤال کنید.
• محل تزریق وریدی را تمیز و خشک نگه دارید.
• برای زیاد کردن سرعت تزریق مایعات و داروهای وریدی وسوسه نشوید. بسیاری از داروهای وریدی اگر سریع تزریق شوند ممکن است خطرناک باشند.
• قبل از دستکاری محل تزریق وریدی دست‌های خود را با آب و صابون بشویید.
محل تزریق را بررسی کنید:
• مراقب هرگونه حساسیت و درد، قرمزی، سوزش و تورم و گرمی باشید. کم شدن سرعت تزریق داروی وریدی یا ترشح (خونی، زردرنگ یا شفاف) ممکن است نشانه انسداد راه وریدی یا عفونت باشد.
• لوله وریدی باید با چسب محکم چسبیده باشد و پانسمان تمیز و خشک باشد.
• روزانه درجه حرارت بدن را از نظر وجود تب بالای 38 درجه از دهان کنترل نمایید.
• اگر متوجه هر کدام از علائم فوق شدید، پانسمان را بردارید و مشاهدات خود را در محل تزریق وریدی به پزشک اطلاع دهید.
• اگر راه وریدی خارج شده یا شروع به خونریزی کرده است بلافاصله با پزشک تماس بگیرید.
• از فعالیت‌هایی که موجب کشیدن و خارج شدن راه وریدی می‌شود اجتناب کنید.
• فعالیت روزانه خود را یادداشت کنید.
تغذیه کامل وریدی:
• پرستار به شما درباره نحوه شروع و اتمام انفوزیون وریدی آموزش می‌دهد.
• اگر شب‌ها انفوزیون را آهسته انجام دهید، در طی روز زمان بیش‌تری خواهید داشت.
• اگر با تزریق شبانه به علت نیاز مکرر به اجابت مزاج مشکل دارید، می‌توانید این کار را طی روز یا عصر انجام دهید. تزریق باید آهسته باشد.
• محلول‌های چربی داخل وریدی به‌عنوان قسمتی از تغذیه کامل وریدی 7-2 بار در هفته برای جایگزینی اسیدهای چرب ضروری و افزایش کالری دریافتی استفاده می‌شود:
• محلول‌های چربی می‌تواند به محلول تغذیه کامل وریدی اضافه شود.
• در بالغین می‌توان این محلول‌ها را بدون پمپ به کمک نیروی جاذبه تزریق کرد. پرستار درباره چگونگی تنظیم سرعت تزریق دارو و تعداد قطره‌ها در دقیقه به شما کمک می‌کند.
• در کودکان برای انفوزیون این محلول‌ها به پمپ نیاز است.
• بهتر است اتاقی که در آن تزریق کامل وریدی انجام می‌شود نزدیک سرویس بهداشتی باشد تا نیازی به طی فاصله زیای برای دور انداختن پمپ نباشد. شب‌ها بهتر است چراغ خواب روشن باشد تا به زمین نیافتید و لوله‌ها را خارج نکنید.
• بیش‌تر پمپ‌ها با باطری کار می‌کنند. درباره مدت زمان کار کردن پمپ یا باطری از پرستار و مراقبین سؤال کنید. همیشه باطری کافی برای پمپ در دسترس داشته باشید و چگونگی تعویض آن را یاد بگیرید.
• در صورت امکان محل مجزایی را در یخچال (یا یک یخچال دیگر) برای نگهداری محلول‌های وریدی در نظر بگیرید.
• سوزن‌ها و سرنگ‌ها را در یک قوطی خالی فلزی قهوه، یک بطری مواد شوینده و سفیدکننده یا ظرف مخصوص نگهداری سوزن استفاده شده، دور بریزید. این ظروف را از دسترس اطفال وسایرین دور نگه دارید.
• همیشه تاریخ انقضای محلول‌ها را بررسی کنید.
• پرستار ممکن است برای بررسی مواد شیمیایی خون، آزمایش انجام دهد.
تغذیه لوله‌ای
• لوله‌های مورد استفاده در تغذیه از طریق لوله می‌تواند کوتاه‌مدت یا درازمدت استفاده شود.
• لوله بینی – معده‌ای که از بینی تا معده ادامه دارد کوتاه‌مدت استفاده می‌شود. در مقابل لوله‌های روده‌ای (ژژنوستومی) یا معده‌ای (گاستروستولی) که از طریق جراحی کار گذاشته شده و از جدار شکم خارج می‌شود، برای استفاده طولانی‌مدت است.
• تغذیه‌ لوله‌ای بهتر است شب‌ها انجام شود.
• بهتر است محلول تغذیه لوله‌ای دمای اتاق داشته باشد. بیش‌تر آنها نیازی به نگهداری در یخچال ندارند.
• موقعیت لوله بینی – معده‌ای را طبق دستور پزشک بررسی کنید.
• مواد غذایی باید تمام طول لوله را پر کند. حباب‌های هوا را خارج کنید.
• کیسه محتوی مواد غذایی را به لوله بینی– معده‌ای، لوله ژژنوستومی و لوله گاستروستومی وصل کنید.
• پمپ را در سرعت مشخص تنظیم کنید.
• در صورت نیاز مقدار بیش‌تری مایعات غذایی به کیسه اضافه کنید.
• پس از اتمام انفوزیون کیسه‌ها و لوله‌ها را با آب بشویید.
• در پوش لوله را طبق دستور بگذارید.
• تغذیه لوله‌ای به‌جای کیسه می‌تواند توسط سرنگ‌های بزرگ نیز انجام شود. هر روشی را که راحت‌تر هستید انجام دهید.
• پوست اطراف محل لوله را روزانه از نظر قرمزی، ترشح و مشکلات پوستی بررسی کنید.
• در صورت وجود لوله بینی – معده‌ای به اطراف سوراخ بینی را با وازلین چرب کنید.
• چسب لوله بینی – معده‌ای را یک روز در میان عوض کنید. مراقب باشید تا پوست اطراف سوراخ بینی، زخمی، قرمز و دردناک نباشد.
• همیشه لوله‌های تغذیه‌ای باید با چسب محکم شوند. اگر لوله از جای خود خارج شده است آن را با چسب محکم کنید و از آن استفاده نکنید. با پزشک یا پرستار تماس بگیرید.
• هر روز خود را وزن کنید و نتایج را یادداشت کنید.
اکسیژن
• درباره روش و خاموش کردن اکسیژن و تنظیم سرعت آن آموزش ببینید. هیچ‌وقت سرعت اکسیژن را از مقدار تجویز شده بیش‌تر نکنید.
• پرستار چگونگی استفاده از ماسک یا لوله بینی را به شما نشان خواهد داد.
• به‌جای وازلین از کرم نرم‌کننده بر پایۀ آب روی لب‌ها و صورت استفاده کنید.
• اگر لوله بینی باعث خراشیدگی لب فوقانی شما شده است می‌توانید زیر آن تکه کوچکی گاز بگذارید.
• همیشه کپسول اکسیژن پر در دسترس داشته باشید. ممکن است به کپسول کوچکی برای خارج از منزل نیاز باشد.
• اگر از کپسول اکسیژن استفاده می‌کنید، آن را محکم در جایی قرار دهید تا به زمین نیافتد.
هنگام استفاده از اکسیژن سیگار نکشید و جلوی شعله آتش نروید. دستگاه اکسیژن، کپسول اکسیژن و لوله‌ها را از آتش دور نگه دارید.

شنبه, 09 آبان 1394 ساعت 19:33

هنگام شیمی درمانی بیمار باید...

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران:  شیمی‌درمانی استفاده از داروها برای از بین بردن سلول‌هاي سرطانی است. داروها به‌صورت تزریقی یا خوراکی مصرف می‌‌‌شوند. این داروها وارد جریان خون شده و به تمامی سلول‌هاي بدن می‌‌‌رسد. از شیمی‌درمانی همراه با جراحی و دیگر روش‌هاي درمانی برای دستیابی به بهبود کامل، پسرفت بیماری یا در موارد بیماری پیشرفته برای تخفیف علائم استفاده می‌‌‌شود. روش دیگر استفاده از این داروها این است که آن را مستقیماً به محل درگیر بدن تزریق کنیم. این شیوه، شیمی‌درمانی موضعی گفته می‌‌‌شود و تنها برای انواع خاصی از سرطان انجام‌پذیر است. این روش اجازه می‌‌‌دهد تا مقادیر بیش‌تری دارو به محل سرطان برسد. عوارض جانبی ناشی از شیمی‌درمانی به نوع داروی مصرفی، دوز دارو و مدت زمان مصرف دارد بستگی دارد. عوارض شامل ریزش موی موقتی، خستگی، تهوع، استفراغ است. از داروها و روش‌هاي درمانی دیگر در کاهش این عوارض می‌‌‌توان استفاده کرد. مهم است بدانیم که در بسیاری از بیماران عوارض جانبی ایجاد نشده یا اندک است. پیش‌‌‌بینی امکان بروز عوارض ممکن نیست. با این‌حال شاید عوارض جانبی در شما اندک باشد.
بیمار چه کار می‌‌‌تواند بکند؟
• دریابید که داروی شیمی‌درمانی شما کدام است؟ چگونه مصرف می‌‌‌شود؟ و چه مدت و با چه فواصلی باید استفاده شود؟
• از پزشک یا پرستار درباره عوارض جانبی دارو و روش‌‌‌‌هاي جلوگیری یا درمان آن سؤال کنید.
• در مورد کار‌هايی که حین شیمی‌درمانی بر توانایی بچه‌‌‌دار شدن با پزشک صحبت کنید.
• حین شیمی‌درمانی باردار نشوید. از پزشک خود سؤال کنید که چه مدت پس از شیمی‌درمانی می‌‌‌توانید اقدام به بارداری بکنید.
• از پزشک یا پرستار بپرسید که در ساعات خارج از وقت اداری چگونه با آنها تماس بگیرید.
• درباره نیاز به استفاده از ویتامین‌‌‌ها و مکمل‌‌‌ها حین شیمی‌درمانی بپرسید.
• قبل از شروع شیمی‌درمانی از دارو‌هاي تجویز شده و نحوه مصرف آن مطلع شوید.
• در زمان‌‌‌بندی مشخص برای ویزیت مراجعه کنید.
• عوارض جانبی احتمالی را به پزشک گزارش کنید.
• در صورت وجود تهوع واستفراغ به بخش مربوطه در این مقاله مراجعه کرده و با پزشک صحبت کنید.
• در صورت وجود خستگی، یبوست یا اسهال، بخش مربوطه را ببینید.
• در صورتی‌که هموگلوبین، پلاکت یا گلبول‌هاي سفید خون شما پایین است به بخش شمارش سلول‌هاي خونی مراجعه کنید.
• در صورت ریزش موی سر می‌‌‌توانید از کلاه یا موی مصنوعی استفاده کنید. در هوای سرد سر و گوش‌هاي خود را بپوشانید.
• به اندازه‌‌‌ای که می‌‌‌توانید غذا بخورید. (در صورت بی‌‌‌اشتهایی بخش مربوطه را ببینید).
در صورت وجود تب به بخش مربوط به آن را ببینید.