آخرین اخبار

آخرین اخبار (9063)

کلینیک امید تهران: دو شرکت فعال در حوزه زیست‌فناوری قصد دارند با همکاری مشترک و به‌کارگیری نانوذرات، روش ژن‌درمانی جدیدی برای مقابله با تومور سرطانی ارائه کنند.
شرکت بی‌موژن بیوتکنولوژیز (B-MoGen Biotechnologies) و سیتوسن تراپیوتیکس (CytoSen Therapeutics) اعلام کردند که همکاری مشترکی در بخش تحقیقات آغاز کرده‌اند تا در قالب این همکاری مشترک اقدام به توسعه نسل جدیدی از سلول‌های NK کنند.
بی‌موژن از تجربه خود در حوزه طراحی ژنتیکی و فناوری پتنت‌شده پلتفورم رهایش ژن غیرویروسی استفاده کرده و سی‌توسن نیز از پلتفورم نانوذرات خود برای بهبود کارایی و کاهش هزینه روش درمانی سلول NK استفاده می‌کند.
جف لیتر مدیرعامل شرکت بی‌موژن می‌گوید: «ما بسیار خرسندیم که با شرکت سیتوسن همکاری می‌کنیم تا در قالب یک برنامه مشترک، از تجربه خود در بخش درمان استفاده کرده و روش‌های درمانی NK را برای استفاده در انسان توسعه دهیم. سیتوسن نیز دارای نوآوری و فناوری بوده که برای استفاده در این پروژه کاملاً مناسب است.»
ترنت کاریر مدیرعامل شرکت سیتوسن می‌گوید: «من بسیار خوشحالم که می‌بینم فناوری و توانمندی دو شرکت با هم ترکیب شده تا از آن در مسیر توسعه روش‌های درمانی سلول NK استفاده شود. نسل جدید سلول‌های NK می‌تواند بر علیه سلول‌های سرطانی به کار گرفته شوند و بالاترین نیاز‌های پزشکی را نیز پاسخ دهند.»
هر دو شرکت تجربه رشد سریع را داشته‌اند که این رشد سریع به دلیل توسعه علم و به کارگیری نتایج تحقیقات علمی بوده تا در نهایت به روش‌های درمانی جدید ختم شود. در این همکاری مشترک، طرفین به دنبال توسعه روش درمانی سلول NK برای کمک به بیماران سرطانی هستند.
بی‌موژن یک شرکت خصوصی در حوزه مهندسی ژنوم بوده که در جستجوی روش‌های درمانی ارزان و بهینه است. بی‌موژن با شرکت‌های مختلفی در حوزه زیست‌فناوری همکاری دارد. این شرکت صاحب فناوری TcBusterTM technology بوده که یک پلتفورم ژن‌درمانی مبتنی بر سیستم رهایش غیرویروسی است.
سیتوسن یکی از شرکت‌های داروسازی بوده که در توسعه سلول‌های NK پیشرو است. این شرکت قادر به استفاده از این فناوری برای هدف‌گیری سلول‌های سرطانی است.

شنبه, 27 بهمن 1397 ساعت 12:06

تشخیص زودهنگام سرطان ریه با آزمایش خون

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: محققان دانشگاه کمبریج با همکاری محققان دانشگاه لستر واقع در انگلیس راهکار جدیدی را برای تشخیص زودهنگام ابتلا به سرطان ریه با استفاده از آزمایش خون ابداع کردند.
به گزارش  پایگاه خبری مدیکال ساینس، در این شیوه جدید محققان با استفاده از سی تی اسکن و آزمایش خون توانستند تعداد مولکول های دی ان ای سلول های سرطانی رها شده در ریه موش های آزمایشگاهی را شمارش کنند. بر اساس این تحقیقات می توان جهش های منجر به شکل گیری تومور را از طریق اندازه گیری ذرات رها شده دی ان ای در پلاسمای خون تشخیص داد.
محققان توانستند بین تعداد ذرات دی ان ای رها شده در ریه های موش و اندازه تومورهایی که در این اندام موش ها تشکیل می شود، رابطه ای منطقی برقرار کنند.
نتایج این تحقیقات راه را برای تشخیص زودهنگام سرطان ریه با استفاده از آزمایش خون هموار می کند.
بر اساس آمار مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها، سرطان ریه علت اصلی مرگ و میر ناشی از سرطان و دومین سرطان شایع است. از هر چهار مرگ ناشی از سرطان، یک مورد به دلیل سرطان ریه است. مطالعات نشان می دهد تشخیص و درمان سریع بیماری موثرترین روش در افزایش طول عمر بیمار است.
سرطان ریه معمولا در افراد سالمند دیده می شود. از هر سه بیمار مبتلا به سرطان ریه، دو مورد بالای 65 سال سن دارند و کمتر از دو درصد مبتلایان کمتر از 45 سال سن دارند. میانگین سن مبتلایان 70 سال است. از هر 14 مرد، یک نفر به سرطان ریه مبتلا می شود و این آمار در میان زنان، یک از 17 زن است.
گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Disease Models and Mechanisms منتشر شده است.

شنبه, 27 بهمن 1397 ساعت 12:05

ویتامینDدربدن شما معجزه میکند

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران:  ویتامین D ویتامین خورشید نیز نامیده می‌شود زیرا بدن ما در واکنش به نور خورشید آن را می‌سازد. ما به دلیل ترس از سرطان پوست و پیری زودرس پوست معمولا از ضد آفتاب استفاده می‌کنیم و مراقبیم زیر نور مستقیم خورشید قرار نگیریم تا از پوست‌مان محافطت کنیم، اما از این محافظه کاری باعث می‌شود توانایی تولید ویتامین D در بدن‌مان محدود شود، و ضمنا فواید ویتامین D که جذب می‌کنیم نیز کم خواهد شد.
بیشتر پزشکان توصیه می‌کنند روزانه ۱۵ دقیقه بدون ضد آفتاب و محافظ زیر نور خورشید باشیم تا بدن‌مان فرصت تولید ویتامین D مورد نیاز روزانه‌مان را داشته باشد. ضمنا شما می‌توانید این ویتامین را از طریق شیر و سایر لبنیات غنی شده و برخی از غلات صبحانه که با ویتامین D غنی شده‌اند دریافت کنید.
بارداری سالم‌تر برای مادر و جنین
مادران بارداری که سطح ویتامین D خون‌شان کم است بیشتر در معرض فشار خون بالا (که به طور بالقوه مرگ آور است)، زایمان زودهنگام و به دنیا آوردن کودک کم وزن قرار دارند، که البته مشکل به همین جا ختم نمی‌شود؛ مادرانی که کمبود ویتامین D دارند، بیشتر احتمال دارد نیاز به سزارین پیدا کنند و بیشتر در معرض عفونت هستند. بنابراین لازم است زن باردار، ویتامین D کافی داشته باشد تا گیرنده‌های ویتامین D، انقباضات عضله‌ رحم را حین زایمان تقویت کنند که این یکی از بسیار کارکردهای ویتامین D است.
ضمنا ویتامین D سیستم ایمنی مادر و کودک را نیز تقویت می‌کند. یک زن باردار به چه مقدار ویتامین D نیاز دارد؟ در مطالعه‌ای معلوم شد زنانی که طی بارداری خود دوزهای بالایی از ویتامین D دریافت کرده بودند، ریسک مشکلات بارداری‌شان بسیار کمتر بوده است. بهتر است در مورد مصرف مکمل ویتامین D و دوز مناسب‌‌تان با پزشک خود مشورت کنید.
پیشگیری از چاقی
یک دلیل دیگر برای اهمیت ویتامین D کافی برای مادران باردار: تحقیقات نشان داده فرزندان زنان بارداری که کمبود ویتامین D دارند در آینده کودکان و بزرگسالانی چاق خواهند بود. بچه‌های ۶ ساله‌ای که مادران‌شان طی سه ماهه اول بارداری کمبود ویتامین D داشتند، نسبت به بچه‌هایی که مادران‌شان در دوران بارداری ویتامین D کافی داشتند، چاق‌تر بودند و دور کمرشان بیشتر بوده است. ضمنا چربی بدنی این بچه‌ها دو درصد بیشتر بوده است. این افزایش درصد چربی شاید زیاد به نظر نیاید اما حتی یک سانتیمتر افزاش دور کمر هم معضل بزرگی است، مخصوصا اگر این روند افزایش چربی در طول زندگی‌شان ادامه داشته باشد.
حفظ سلامت ریه‌ها
بچه‌های متولد شده از مادرانی که کمبود ویتامین D دارند بیشتر مستعد ابتلا به آسم و سایر ناهنجاریهای تنفسی هستند. ویتامین D کافی در بدن به عملکرد سیستم ایمنی کمک می‌کند و ایمنی مادر طی بارداری به کودک منتقل خواهد شد.
پیشگیری از دیابت
کودکانی که طی اولین سال از زندگی خود ویتامین D کافی دریافت می‌کنند، کمتر ممکن است دچار دیابت نوع اول در سالهای بعدی زندگی خود شوند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند کودکانی که طی اولین سال زندگی‌شان، روزانه ۲۰۰۰ واحد ویتامین D دریافت کرده بودند، ۸۸ درصد کمتر در معرض ابتلا به دیابت طی سی سال بعدی عمر خود بودند.
همچنین شواهدی وجود دارد که حاکی از آن است که ویتامین D کافی در برابر دیابت نوع دوم که ارتباط نزدیکی با چاقی دارد محافظت می‌کند. مردان و زنانی که بیشترین میزان کلسیم و ویتامین D را مصرف می‌کنند، کاهش ۳۳ درصدی در ریسک ابتلا به دیابت نوع دوم دارند. یکی از توجیهات ممکن برای این ارتباط می‌تواند این باشد که سلول‌های بتا در لوزالمعده که انسولین ترشح می‌کنند، گیرنده‌های ویتامین D دارند و دریافت میزان کافی از این ویتامین می‌تواند به این سلول‌ها در تولید زیاد انسولین و کنترل قند خون کمک کند.
مهار بیماری خود ایمنی
آمار بیماریهای خود ایمنی روز به روز در حال افزایش است و کمبود ویتامین D می‌تواند علت باشد. تحقیقات نشان داده کمبود ویتامین D با افزایش ریسک آرتریت روماتوئید، بیماری کرون، ام اس و لوپوس ارتباط دارد. وقتی ویتامین D با گیرنده‌های موجود در سیستم ایمنی پیوند می‌زند، به سیستم ایمنی کمک می‌کند کارش را بهتر انجام دهد که می‌تواند تشخیص مهاجمان خطرناک و حمله به آنها باشد، نه حمله به بافت‌های سالم و نرمال، که تعریف یک بیماری یا مشکل خود ایمنی است.
تقویت استخوانها
ویتامین D و کلسیم با هم، استخوانها را تقویت و سلامت آن را حفظ می‌کنند. ویتامین D به کلسیم کمک می‌کند تا کارش را انجام دهد و بدون آن، استخوانها شکننده خواهند شد. دو بیماری شایع استخوانی به دلیل کمبود ویتامین D بروز می‌کنند: نرمی استخوان (در کودکان) و استئومالاسی (نرمی استخوان در بزرگسالان). هر دو بیماری موجب انتشار دردهای بدنی، ضعف عضلات و شکنندگی اتسخوانها می‌شوند.
پیشگیری از سرطان سینه
ویتامین D کافی می‌تواند ریسک سرطان سینه را پایین بیاورد. قرار گرفتن در معرض نور خورشید و داشتن ویتامین D کافی در سالهای اولیه‌ی بزرگسالی، احتمال ابتلا به سرطان پیشرفته سینه در سالهای بعدی زندگی را کم می‌کند. زنانی که زیاد در معرض نور خورشید قرار می‌گیرند، ریسک سرطان سینه را به نصف کاهش می‌دهند.
کاهش ریسک سایر سرطانها
سرطان سینه تنها سرطانی نیست که ویتامین D می‌تواند از ما در برابرشان محافظت کند. برای نمونه ویتامین D کافی می‌تواند ریسک سرطانهای مقعد، پروستات و لوزالمعده را نیز کاهش بدهد. در مطالعه‌ای که روی ۳۴۰۰۰ بزرگسال صورت گرفت، معلوم شد آنهایی که سطح بیشتری از ویتامین D داشتند، احتمال ابتلا به تمام انواع سرطانها در آنها ۲۰ درصد کمتر بوده است.

چهارشنبه, 24 بهمن 1397 ساعت 07:54

تومور سرطانی مربوط به 240 میلیون سال قبل کشف شد

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: با توجه به ویژگی های این سرطان کشف شده، قابل مقایسه با استئوسارکوما در انسان است.
کارشناسان آلمانی از موزه تاریخ طبیعی، نشانه هایی از سرطان استخوان در یک لاک پشت پیدا کرده اند که به 240 میلیون سال قبل می رسد.
نتایج این مطالعه نشان داد که در اجداد لاک پشت های مدرن در دوره تریاس، سرطان بسیار بدخیم استخوان وجود داشت.
با توجه به ویژگی های این سرطان، آن را با استئوسارکوما مدرن در انسان قابل مقایسه می کنند. معمولا این نئوپلاسم به سرعت رشد می کند و به متاستاز آن سریع شروع می شود.
ستئوسارکوما به نوعی از رشد نئوپلاسم بدخیم بافت استخوانی اشاره می‌کند. منشا این نوع سرطان سلولهای مزانشیمال استخوان هستند لذا سارکوم نامیده میشود.

چهارشنبه, 24 بهمن 1397 ساعت 07:52

علائم تومورهای نورواندوکرین و روشهای تشخیص آن

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: تومورهای نورواندوکرین تومورهائی هستند خوش خیم یا بدخیم، که در اثر رشد غیر طبیعی سلولهای نورواندوکرین ایجاد می شوند. با علائم تومورهای نورواندوکرین و روشهای تشخیص آن در این مقاله آشنا شوید.
تومورهای نورواندوکرین به سلولهایی در بدن گفته می شود که خصوصیاتشان ترکیبی از خصوصیات سلولهای عصبی و سلولهای ترشح کننده هورمون می باشد. این سلولها با تحریک عصبی مواد شیمیایی ترشح می کنند. اهمیت این سلولها از این جهت است که ارتباط دهنده سیستم عصبی و سیستم هورمونی می باشند.
سلولهای نورواندوکرین در ریه در تنظیم جریان هوا و جریان خون نقش دارند. در دستگاه گوارش کار این سلولها تنظیم سرعت عبور مواد غذایی است.

آمبولی ریه
تومورهای نورواندوکرین در هر جائی از بدن می تواند بوجود آید که بسته به محل و نوع ماده مترشحه اسامی مختلفی دارد:
    غده فوق کلیوی: نوروبلاستوم
    دستگاه گوارش: تومور کارسینوئید
    پانکراس: تومور کارسینوئید، انسولینوما، گلوکاگونما، گاسترینوما ، سوماتوستاتینوما و VIPoma.
    ریه: تومور کارسینوئید، small cell cancer و large cell NET
    پوست: ملانوم و Merkel cell cancer
    سلولهای پاراگانگلیون: پاراگانگلیوما
    سلولهای پارافولیکولر تیروئید: کانسر مدولری تیروئید
    هیپوفیز: آدنوم
    لنفوسیتهای فعال: گرانولوما و لنفوما
ولی شایع ترین محل ها عبارتند از ریه، دستگاه گوارش (بخصوص آپاندیس، روده کوچک، انتهای روده بزرگ) و پانکراس.
تومورهای نورواندوکرین می توانند فعال باشند یعنی ماده شیمیایی یا هورمون خاصی ترشح کنند و ممکن است غیر فعال باشند. علائم تومورهای نورواندوکرین بستگی دارد به:

– محل تومور
– هورمون یا ماده ای که توسط سلولهای تومورال ترشح می شود. برای مثال تومور نورواندوکرینی که انسولین ترشح می کند سبب کاهش قند خون و علائم ناشی از آن می شود یا تومورهایی که به میزان زیاد سروتونین تولید می کنند سبب مجموعه علائمی از قبیل اسهال، گرگرفتگی ، خس خس سینه و آسیب دریچه های قلب می گردند که به این مجموعه علائم ، سندروم کارسینوئید گفته می شود.
تومورهای نورواندوکرین دستگاه گوارش: نسبت به سایر تومورهای دستگاه گوارش خیلی ناشایع هستند. این تومورها کوچکند و رشدشان کند است. بنابراین تشخیص شان مشکل است. بعضی مواقع سالها بیمار علائم مبهمی دارد که با سایر بیماریهای دستگاه گوارش اشتباه می شود.
تومورهای نورواندوکرین پانکراس: انواع مختلف دارد که بیشتر آنها رشد آهسته دارند ولی برخی از آنها مهاجم هستند. انسولینوما، گلوکاگونما، گاسترینوما،  VIPoma،‌ سوماتواستاتینوما و تومورهای نورو اندوکرین غیر فعال از انواع این تومورها است.
تومورهای نورواندوکرین ریه: یک نوع نادر از کانسرهای ریه است که گاهی به آنها تومور کارسینوئید گفته می شود. علائم شایع این تومورها عبارت است از سرفه مزمن، درد قفسه سینه، تنگی نفس، خلط خونی، خس خس سینه و التهاب ریه
بیشتر این تومورها غیر فعال هستند یعنی ماده خاصی ترشح نمی کنند ولی بعضی از آنها فعال هستند که در صورت ترشح علائم اختصاصی نظیر سندرم کوشینگ (ناشی از ترشح ACTH) و یا سندرم کارسینوئید (ناشی از ترشح سروتونین) ایجاد می کنند.


تشخیص
برای تشخیص این تومورها مجموعه ای از شرح حال و معاینه فیزیکی، روشهای آزمایشگاهی و روشهای تصویربرداری کمک کننده است.

آزمایشگاه
تستهای آزمایشگاهی که برای تشخیص این تومورها به کار می رود عبارتند از:
اندازه گیری CgA‌ خون

اندازه گیری 5HIAA در ادرار 24 ساعته

روشهای تصویر برداری که برای بررسی تومورهای نورواندوکرین استفاده می شود:
– سی تی اسکن: معمولا” اولین روش تشخیصی است که به کار می رود و میزان گستردگی تومور و روش جراحی مناسب را تعین می کند.
– ام آر آی: برای بررسی گسترش تومور به کبد و نیز تشخیص تومور نورواندوکرین پانکراس بهترین روش است.
– سونوگرافی: نقش اصلی آن بررسی متاستاز کبدی و تخمین میزان آسیب کبدی است.
– اسکن اکترئوتاید با دستگاه اسپکت: این اسکن با رایوداروی اکترئوتاید که با ایندیوم یا تکنسیوم ترکیب شده است انجام می شود. در ایران عموما” از تکنسیوم استفاده می شود.
اکترئوتاید ماده ای شبیه سوماتوستاتین است که توسط سلولهای نورواندوکرین ترشح می شود و بنابراین در محل تومور تجمع می یابد.
اکترئوتاید را می توان با ترکیبات رادیواکتیو تشخیصی ترکیب کرد و از آن برای تشخیص تومور استفاده کرد و یا آن را با ترکیبات رادیواکتیو درمانی ترکیب نمود و از آن برای درمان تومورها استفاده کرد.
اسکن اکترئوتاید برای تشخیص و تعیین محل تومور اولیه و متاستازهای آن ، برای بررسی عود تومور بعد از درمان و برای انتخاب بیماران مناسب برای درمان های رادیواکتیو به کار میرود.
برای انجام این اسکن لازم است ترکیبات اکترئوتاید خوراکی طولانی اثر قطع شود و در صورت نیاز بیمار به مصرف داروها ترکیبات کوتاه اثر جایگزین گردد.
بهتر است بیمار از 2 روز قبل از اسکن غذای سبک مصرف کند و شب قبل از داروهای ملین استفاده نماید.
در روز اسکن دارو به داخل سیاهرگ محیطی تزریق می شود و در فاصله زمانی مناسب تصویربرداری بصورت پلانار و اسپکت انجام می شود.
پت اسکن: پت اسکن با رادیوداروهای مختلف انجام می شود که پرکاربردترین آنها FDG است ولی با توجه به سوخت و ساز پایین تومورهای نورواندوکرین جذب FDG در این تومورها کم است و بنابراین این رادیودارو برای بررسی تومورهای نورواندوکرین مفید نیست.

پت اسکن
ترکیبات اکترئوتاید که با گالیوم 68  ترکیب می شوند نتایج بسیار خوبی داشته اند و در حال حاضر بهترین روش تصویربرداری برای تومورهای نورواندوکرین می باشند. البته پت اسکن بخصوص در ایران در دسترس همگان نمی باشد.

نویسنده : دکتر مریم شهیدزاده،متخصص پزشکی هسته ای

کلینیک امید تهران: پژوهشی بلندمدت به این نتیجه رسیده مردانی که خطر سرطان پروستات در آن‌ها متوسط یا کم است، می‌توانند دوره‌ی درمانشان را به 4 تا 5 روز کاهش دهند.
نتایج پژوهشی جدید در دانشگاه کالیفرنیای لس‌آنجلس نشان می‌دهد مردانی که خطر سرطان پروستات در آن‌ها کم یا متوسط است، می‌توانند میزان پرتودرمانی بیشتری در دوره‌ی بسیار کوتاه‌تری دریافت کنند و به همان نتیجه‌ی موفق دوره‌ی درمانی بلندتر برسند. این نوع درمان که «پرتودرمانی استریوتاکسی بدن» نام دارد، نوعی پرتودرمانی با پرتوهای خارجی است که طول دوره‌ی درمان را از 45 روز به 4 تا 5 روز کاهش می‌دهد. مقاله‌های مرتبط:
درمان‌های ضدسرطان مبتنی بر سلول‌های بنیادی سرطان آیا ما به‌طور ذاتی درمقابل سرطان مصونیت داریم؟
این رویکرد از سال 2000 استفاده شده؛ اما به‌دلیل نگرانی درباره‌ی میزان اثربخشی و ایمنی آن در بلندمدت، هنوز به‌طور گسترده به‌کار گرفته نشده است. دکتر عمر کیشان، استادیار رادیوتراپی انکولوژی در دانشکده‌ی دیوید گفن در دانشگاه کالیفرنیای لس‌آنجلس و از نویسندگان ارشد این پژوهش می‌گوید: اکثر مردان مبتلا به سرطان پروستات با خطر کم یا متوسط، پرتودرمانی‌ متداول را دریافت می‌کنند و برای این منظور باید به‌طور متوسط 9 هفته و هرروز درمان شوند. این فرایند می‌تواند برای بیماران دشوار باشد و وقفه‌ی بزرگی در زندگی آن‌ها به‌وجود آورد. باتوجه‌به پیشرفت‌هایی که در فناوری مدرن اتفاق افتاده، دریافته‌ایم بهره‌گیری از پرتودرمانی استریوتاکسی بدن که از مقدار بیشتری پرتو استفاده می‌کند، می‌تواند در مدت بسیار کوتاه‌تر و با همان ایمنی و تأثیر دوره‌ی بلندمدت انجام شود و نه‌تنها عوارض جانبی بیشتری ندارد؛ بلکه اختلالی در درمان هم ایجاد نمی‌کند.
این تیم پژوهشی داده‌های 2،142 مرد مبتلا به سرطان پروستات با خطر کم و متوسط را در تمامی مؤسساتی تحلیل کردند که بین سال‌های 2000 تا 2012 با پرتودرمانی استریوتاکسی بدن درمان می‌شدند. این بیماران مرد به‌طور متوسط برای مدت 6.9 سال بررسی شدند که بیش از نیمی از آن‌ها، معادل 53 درصد، به بیماری با خطر کم و 32 درصد به بیماری کم‌تهاجمی با خطر متوسط و 12 درصد به شکل‌های تهاجمی‌تر بیماری با خطر متوسط مبتلا بودند. میزان عود سرطان در بیماری با خطر کم 4.5درصد و برای بیماری کم‌تهاجمی با خطر متوسط 8.6 درصد و برای شکل‌های تهاجمی‌تر بیماری با خطر متوسط 14.9 درصد بود. به‌طور کلی، عود بیماری برای مبتلایان با خطر متوسط 10.2 درصد برآورد شد. این آمار به ارقام شکل‌های رایج‌تر پرتودرمانی شباهت دارد که برای بیماری با خطر کم معادل 5 درصد و برای بیماری با خطر متوسط معادل 10 تا 15 درصد است. دکتر کریستوفر کینگ، استاد انکولوژی رادیوتراپی و دانشمند مرکز سرطان دانشگاه کالیفرنیای لس‌آنجلس، دراین‌باره می‌گوید: نشان‌دادن برتری پرتودرمانی استریوتاکسی بدن ازنظر اثربخشی و عوارض جانبی درمقایسه‌با سایر اشکال پرتودرمانی، از نکات مهم این پژوهش به‌شمار می‌رود. با بررسی داده‌های بلندمدت بیماران می‌توانیم به‌جرئت این درمان را به همه‌ی بیماران مبتلا به سرطان پروستات پیشنهاد دهیم. تیم پژوهشی مذکور پیش‌تر دریافته بود پرتودرمانی استریوتاکسی بدن کم‌هزینه‌تر از سایر روش‌ها است؛ زیرا در این روش به درمان‌های کمتری نیاز است. تیم پژوهشی دیگری نیز به سایر مزایای این پرتودرمانی نظیر نارضایتی کمتر از نحوه‌ی درمان اشاره می‌کند. کیشان می‌گوید: داده‌ها نشان می‌دهد اکثر مردان بررسی‌شده با گذشت 7 سال از بهبودی‌شان،‌ دیگر مبتلا به بیماری سرطان نیستند. درعین‌حال، هیچ مدرکی پیدا نکردیم که عوارض زیان‌بار این درمان را در بلندمدت نشان دهد. درواقع، نه‌تنها تأیید می‌کنیم این روشی ایمن و مؤثر است؛ بلکه شواهد مهمی ارائه می‌دهیم که آن را گزینه‌ی درمانی مناسبی برای مردان مبتلا به سرطان پروستات با خطر کم و متوسط به‌حساب می‌آورد.

چهارشنبه, 24 بهمن 1397 ساعت 07:46

تمام درمان‌های خانگی برای خشکی دهان

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: درمان سرطان، هورمون درمانی، برخی دارو‌های ضد افسردگی، حتی برخی از دارو‌های او تی سی یا بدون نسخه مانند آنتی هیستامین ها، و ضد احتقان‌ها می‌توانند منجر به خشکی دهان شوند.
خشکی دهان یک وضعیت بسیار ناخوشایند است که البته راه‌های زیادی برای برطرف کردن آن وجود دارد. شما قبل از پرداختن به این راهکار‌ها باید با پزشکتان مشورت کنید بخصوص اگر در حال حاضر دارو‌های خاصی مصرف می‌نمایید.
 تشخیص علت خشکی دهان، برطرف کردن آن را آسانتر می‌کند. درمان سرطان، هورمون درمانی، برخی دارو‌های ضد افسردگی، حتی برخی از دارو‌های او تی سی یا بدون نسخه مانند آنتی هیستامین ها، و ضد احتقان‌ها می‌توانند منجر به خشکی دهان شوند.

با این حال برخی استراتژی‌ها برای افزایش جریان بزاق در دهان وجود دارد:
جعفری بخورید: جعفری خشکی دهان را از بین می‌برد و منجر به از بین رفتن بوی بد دهان نیز می‌شود.
زیاد آب بنوشید: شما می‌توانید میزان آب مصرفی یا مایعات دیگر در طول روز را افزایش دهید و یا حتی از تراشه‌های بسیار کوچک یخ برای افزایش ترشح بزاق استفاده کنید.
از راه بینی نفس بکشید نه دهان: خشکی دهان علاوه بر این که حس چشایی را کاهش می‌دهد، راهی است برای راه پیدا کردن عفونت‌ها به دهان یا گلو؛ بنابراین از راه بینی تنفس کنید نه دهان. آکادمی آمریکایی گوش و حلق و بینی اعلام کرده که تنفس از راه بینی نه تنها منجر به مرطوب نگه داشتن محیط دهان می‌شود بلکه باعث کاهش خشکی در ریه‌ها نیز خواهد شد.
کافئین مصرف نکنید: تحقیقات نشان می‌دهد که مصرف زیاد کافئین باعث خشکی دهان شده و یا حتی فرایند آن را وخیم‌تر می‌کند. کاهش مصرف قهوه و نوشابه‌های کافئین دار و جایگزینی آن‌ها با لیمو، آب و یا آب مرکبات توصیه می‌شود.
از مرطوب کننده‌ها استفاده کنید: به یاد داشته باشید که استفاده از آنتی هیستامین‌ها و ضد احتقان‌ها منجر به خشکی دهان می‌شود پس اگر نیاز به مصرف این دارو‌ها دارید سعی کنید از یک دستگاه بخور در خانه برای افزایش رطوبت هوا به ویژه در طول شب و در اتاق خواب استفاده کنید.
از خمیردندان‌ها و دهان شویه‌های خاص استفاده کنید: برخی از مارک‌های خاص فرموله شده برای کمک به کاهش احساس ناراحت کننده خشکی دهان هستند. کارشناسان کلینیک مایو توصیه می‌کنند از انواعی از خمیردندان‌ها و دهان شویه‌ها استفاده کنید که زایلیتول در لیست مواد تشکیل دهنده آن‌ها باشد. ژل‌های مرطوب کننده و اسپری‌های حاوی زایلیتول نیز کمک کننده است. از هر گونه دهان شویه حاوی الکل پرهیز کنید، چون خشکی دهان را بدتر می‌کند.
از آدامس‌های بدون قند استفاده کنید: خوردن یک تکه آب نبات سخت بدون قند یا آدامس‌های بدون قند تولید بزاق را تحریک می‌کند. باز هم به برچسب این محصولات دقت کنید که حاوی زایلیتول باشد.
سیگار نکشید: توتون و تنباکو علاوه بر عواقب منفی بهداشتی، منجر به تشدید خشکی دهان می‌شود. سموم موجود در دود سیگار نه تنها تولید بزاق را کند می‌کند بلکه منجر به برفک و التهاب لثه نیز خواهد شد.

کلینیک امید تهران: «اسکار و خانم صورتی» از موفق‌ترین داستانهای نویسنده و نمایشنامه‌نویس مطرح، اریک امانوئل اشمیت چاپ دومی شد. این کتاب شامل نامه‌‌هایی است که کودک مبتلا به سرطان هرروز به خدا می‌نویسد و خواسته‌هایش را با خدا در میان می‌گذارد.
اسکار و خانم صورتی از موفق‌ترین داستانهای نویسنده و نمایشنامه‌نویس مطرح، اریک امانوئل اشمیت چاپ دومی شد.
داستان اسکار و خانم صورتی در مورد پسربچه‌ ده ساله‌ی مبتلا به سرطانی به نام اسکار است که طبق پیش‌بینی پزشک تنها دوازده روز دیگر زنده است و در بیمارستان سر می‌کند. شخصی به نام مامی رز با لباس صورتی هر روز در بیمارستان با اسکار ملاقات می‌کند. او معتقد است اسکار می‌تواند این دوازده روز را مانند صد و بیست سال زندگی کند.
به این ترتیب بازی آغاز می‌شود و اسکار هر روز را مانند ده سال از عمرش سپری می‌کند. او هر روز نامه‌ای به خدا می‌نویسد و خواسته‌هایش را با خدا در میان می‌گذارد.
آموزش و فهماندن مسائل پیچیده‌ی فلسفی به حدی در این کتاب ساده توصیف شده است که این کتاب هم برای نوجوانان و هم برای والدین آنها قابل پیشنهاد است. اشمیت فیلمی را نیز بر مبنای این کتاب و به همین نام کارگردانی کرده که در سال ۲۰۰۹ در فرانسه اکران شده است.

چهارشنبه, 24 بهمن 1397 ساعت 07:41

کدام خال ها را می توان برداشت و کدام را نمی توان ؟

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: خال یک نتوپلاسم خوش خیم سلول های رنگدانه ساز است که بسیاری از افراد روی پوست نقاط مختلف بدن خود در اندازه های متفاوت دارند و همیشه به فکر برداشتن آنها هستند .
اگر شما هم جزو این دسته از افراد هستید و به فکر برداشتن خال های بدنتان هستید بهتر است قبل از اقدام برای برداشتن خال را از دست ندهید و بدانید که خال ها ضایعات پوستی هستند که انواع مختلف دارند و بهترین روش برای برداشتن آنها بعد از شناسایی عدم وجود خطر توسط پزشک،جراحی کردن آنها است.
آنچه باید درباره خال های مادرزادی بدانید
خال ها به دو گروه بزرگ اکتسابی و مادرزادی تقسیم می شوند. گروه اول که شامل بیشتر خال ها می شوند، اکتسابی اند و حدود 80 درصد مردم دارای یک یا چند خال ملانوسیتی هستند. این خال ها در دوران کودکی و بلوغ ایجاد می شوند اما پس از 35 سالگی دیگر خال جدید ایجاد نمی شود.
خال های مادر زادی در گروه دوم خال ها جای دارند که یک درصد نوزادان، هنگام تولد این نوع خال ها را در اندازه های کوچک، متوسط و بزرگ دارند . قطر خال های بزرگ، بیش از 20 سانتی متر است و در برخی موارد آنقدر بزرگ هستند که قسمتی یا تمامی تنه یا اندام را در بر می گیرند.
بیشتر این خال ها در قسمت تحتانی پشت و در ناحیه ران ها قرار دارند. در این خال ها 4 تا 6 درصد خطر ایجاد سرطان بدخیم پوست یعنی ملانوم وجود دارد. در موقع تولد گاهی خال های مادر زادی بسیار کمرنگ هستند و مورد توجه قرار نمی گیرند؛
در حالی که خال های ملانوسیتی مادر زادی کوچک و متوسط سرعت رشد کمتری نسبت به سرعت رشد شیرخواران دارند و با گذر زمان کوچک می شوند. این نوع خال ها هنگام بلوغ تیره تر می شوند و بر روی آنها موهای زبر و خشن رشد می کنند.
خالها حتما باید توسط متخصص پوست و با روش درست برداشته شوند
خال ها اصولا خوشخیم هستند مگر خال های مادرزادی و خال های غیرکلاسیک (دیسپلاستیک)، اما دیگر خال ها اغلب بدون خطرند. این متخصص تاکید می کند:هرگونه تغییری در اندازه، رنگ، قوام سطحی خال و پیدایش درد، خارش و خونریزی حتما باید مورد توجه قرار گیرد و در صورت بروز هر یک از تغییرات فوق باید به متخصص پوست مراجعه شود که در صورت شک پزشک به بدخیمی خال، نمونه برداری یا برداشتن ضایعه انجام خواهد گرفت.
درباره سرطانی شدن خال های ملانوستیک مطالعاتی در سراسر جهان انجام شده است. حدود 25 تا 50 درصد ملانوم ها روی خال های ملانوستیک اکتسابی ایجاد می شود، ولی از آنجا که هر انسان بالغ 20 تا 30 خال اکتسابی دارد در مقایسه با شیوع ملانوم بدخیم می توان گفت اغلب خال های اکتسابی در شرایط معمولی، سرطانی نمی شوند.
دو گروه از خال های ملانوستیک بیشتر خطر سرطانی شدن دارند که همان مادرزادی ها یا خال هایی است که در موقع تولد وجود دارد. درواقع هر خال مادرزادی اعم از کوچک و بزرگ می تواند به سرطان تبدیل شود، اما این خطر در خال های خیلی بزرگ مادرزادی بخصوص آنها که قسمت وسیعی از تنه را پوشانده اند بیشتر است. گروه دوم نیز خال های دیسپلاستیک هستند.
چه خال هایی را می توان برداشت؟
خال هایی که دارای حاشیه نامنظم هستند.
خال هایی که دارای یک یا چند نمای غیرمعمول بوده مانند عدم تقارن ضایعه و یکنواخت بودن رنگ خال هستند.
خال هایی که اندازه آنها بیش از هفت میلی متر باشد.
خال هایی که با بالا رفتن سن به رشد خود ادامه می دهند یا دچار تیرگی و تغییر شکل می شوند.
خال هایی که در معرض اصطکاک یا تحریک مداوم هستند مانند خال هایی در ناحیه ریش آقایان یا در ناحیه کمربند یا آرنج زیرا احتمال بدخیم شدن دارند
در برداشتن خال های بد منظره و ناخوشایند که از لحاظ زیبایی اصرار به عمل می کنند باید با دقت و رعایت اصول جراحی برای باقی نماندن یا به حداقل رسیدن خطر جوشگاه عمل انجام شود.
جراحی بهترین روش برداشت خال
برای برداشت خال بهترین و استانداردترین روش ، جراحی است زیرا احتمال بازگشت خال با جراحی بسیار کم است. البته در این روش بخیه با ایجاد اسکار و جوشگاه همراه است و برخی از پزشکان به علت نا زیبایی آن را بکر نمی برند ، در هر صورت پزشک برحسب اندازه و رنگ خال باید روش برداشتن آن را تعیین کند .
مثلا پزشکان ترجیح می دهند خال پررنگ و مودار را جراحی کنند و نسوزانند، اما اگر اندازه خال در حد میلی متر و مسطح باشد با روش های دیگر مانند رادیوفرکوئنسی یا روش های مدرن سوزاندن می توان آن را برداشت و در این روش ها جوشگاه ایجاد نمی شود ، اما احتمال عود وجود دارد.
افراد نباید خال روی گردن یا سینه را بردارند زیرا گوشت اضافه در این نقاط ایجاد می شود و در کل برداشتن خال برخی نقاط بدن معادل جوشگاه بیشتر است.خال ها را به هیچ وجه نباید لیزر کرد، زیرا لیزر سبب تغییر بافت آن می شود و اگر بعد از لیزر کردن خال عود کرده را جراحی نماییم و به پاتولوژی بفرستیم، ممکن است غیرطبیعی گزارش شود.
کدام خال ها را نباید لیزر کرد؟
به گفته ی متخصصان پوست بعضی از خال ها اکتسابی هستند و احتمال دارد پس از تولد و در دوران مختلف زندگی در پوست ایجاد شوند. در مورد این دسته خال ها باید گفت حتی تغییرات هورمونی دوران بارداری یا قرار گرفتن در معرض آفتاب هم می تواند باعث ایجاد چنین خال هایی شود.
گروهی از این خال ها اندازه بزرگی دارند و تشخیص بزرگی یا کوچکی خال هم برعهده متخصص پوست است نه خود فرد. به طور کلی خال های بزرگ یا خال هایی که عمق رنگدانه آنها خیلی زیاد است را نباید لیزر کرد.
درمان های خانگی برداشت خال
روش خانگی نخ بستن خال های گوشتی علمی و درست نیست و خونریزی و درد زیادی هم دارد. این روش حذف خال در خانه مورد تایید هیچ پزشکی نیست زیرا خونریزی های متعاقب آن و استفاده از انواع و اقسام ضمادهای تجویزی گیاهی، دست ساز و ... خطر التهاب و عفونت در محل خال را افزایش می دهد.
اثر خال برداشته شده
بعد از عمل خال اینکه اثرات زخم روی پوست باقی بماند بستگی به مهارت پزشک و نوع ترمیم پوست بیمار دارد. در پوست برخی افراد بعد از جراحی ، در محل عمل پوست اضافه تشکیل می شود و خطر تشکیل جوشگاه محل عمل زیادتر است.
روش هایی در خال های بزرگ وجود دارد که موجب محو کامل خال نمی شود، اما از نظر ظاهری وضعیت بهتری در آن ایجاد می گردد مانند لایه برداری (پیلینگ)، درم ابریژن و لیزر که خال را کمرنگ تر می کند ، اما این روش ها موقتند و موجب کاهش خطر ابتلا به سرطان (ملانوما) نمی شوند.

چهارشنبه, 24 بهمن 1397 ساعت 07:33

فقط بانوان بخوانند؛ حقایقی که حتما باید بدانید

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: می گویند 70 درصد زنان ممکن است در طول زندگی خود به فیبروم رحمی مبتلا شوند. فیبروم یا فیبروئیدهای رحمی اغلب توده های غیر سرطانی خوش خیم هستند که در ناحیه رحم رشد می کنند.
اوقات این فیبروم ها باعث درد و ناراحتی می شوند اما به طور معمول خطرناک و تهدید کننده زندگی نیستند. تشخیص زودهنگام این فیبروم ها بسیار مهم است و گامی در جلوگیری از برداشتن رحم در آینده تلقی می شود.

در اینجا 9 واقعیت در مورد فیبروم های رحمی معرفی شده است:
فیبروئید رحم فوق العاده رایج است: یک مطالعه نشان داده که 70 تا 80 درصد زنان تا سنین 50 سال به این عارضه مبتلا می شوند.
فیبروئید سرطان نیست: این تومورها خوش خیم بوده و سرطانی نیستند با این حال اگر وجود فیبروم در شما اثبات شد، برای تایید غیر سرطانی بودن آن، آزمایش های لازمی را که پزشک تجویز می کند، انجام دهید.
بسیاری از زنان علائم آشکار ندارند و به درمان خاصی نیازمند نیستند: خبر خوب این است که فیبروئیدها تنها زمانی که باعث بروز علامت شوند، نیاز به درمان دارند و این در حالی است که اکثر زنان بدون علامت هستند.
رایج ترین علامت فیبروئید، قاعدگی سنگین است: فیبروئیدها ممکن است علاوه بر قاعدگی سنگین منجر به کرامپ لگن، خونریزی بین دوره ای، پف کردگی شکم شوند.
بارداری ممکن است کمی طول بکشد: اگر فردی هستید که به فیبروئید مبتلا شده اید و می خواهید باردار شوید، این امکان وجود دارد ولی ممکن است مدتی طول بکشد. اگر تحت نظر پزشک باشید، احتمال حاملگی افزایش می یابد. آمارها نشان می دهد بسیاری از افراد با این فیبروم ها بارداری موفقی داشته اند.
معاینات دوره ای نباید فراموش شود: به افراد توصیه می شود هر سه تا شش ماه یکبار با پزشک خود مشورت کنند. این پیگیری ها به منظور بررسی بزرگ شدن یا نشدن فیبروم است و یا این که فیبروم جدیدی ایجاد شده یا نه.
بسیاری از فیبروم ها نیاز به جراحی ندارند: بسیاری از مبتلایان به این فیبروم ها بدون جراحی زندگی سالمی دارند و می توانند باردار شوند.
استفاده از قرص آهن در برخی موارد ضروری است: افراد کمبتلا به فیبروم رحمی به دلیل خونریزی زیاد قاعدگی، آهن زیادی از دست می دهند. بنابراین رژیم غذایی آنها باید سرشار از آهن باشد و در صورت صلاحدید پزشک از قرص آهن استفاده کنند.
هنوز علت قطعی ایجاد فیبروئیدهای رحمی معلوم نیست، اما راه های درمانی برای آن وجود دارد.