بانک جامع اطلاعات سرطان

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /home2/tehrancanc/public_html/plugins/content/article3/article3.php on line 9
آخرین اخبار

آخرین اخبار (6338)

شنبه, 21 بهمن 1396 ساعت 07:44

زنان از ابتلا به سرطان‌پستان شرمگین می‌شوند

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: اعتمادآنلاین نوشت: سرطان پستان سالانه جان حدود سه هزار زن ایرانی را می‌گیرد. این تعداد قربانی سی درصد ده هزار نفری هستند که در سال به این بیماری مبتلا می‌شوند.
مرکز تحقیقات سرطان پستان کشور در مورد شیوع این بیماری در ایران می‌گوید سالانه 10 هزار نفر به سرطان پستان مبتلا می‌شوند که حدود سی درصد از آنها فوت می‌کنند در حالی که در کشورهای پیشرفته میزان مرگ بر اثر ابتلا به این بیماری ده درصد است. موضوع دیگری که می‌تواند نگران‌کننده محسوب شود پایین بودن سن ابتلا به سرطان پستان در ایران است. طبق آمارهای جهانی، میانگین سنی افراد مبتلا به این بیماری در ایران بین 10 تا 12 سال پایین‌تر از میانگین کشورهای پیشرفته است. موضوعی که در مورد سرطان پستان قابل توجه است، این است که مسائل محیطی مانند مصرف دخانیات، الکل، تغذیه و... در ابتلا به آن نقش هفتاد درصدی دارند. در این میان نمی‌توان به نقش و تأثیر مسائل اجتماعی در میزان ابتلا و شیوع و حتی قدرت بیماری‌زایی این بیماری بی‌تفاوت بود. آن هم در مورد جامعه ایران که از ابعاد مختلف در حال گذار محسوب می‌شود و با بسیاری از چالش‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کند.
زهرا پورنعمت، جامعه‌شناس و عضو گروه جامعه‌شناسی پزشکی و سلامت، کسی است که مطالعات تخصصی زیادی روی ابعاد اجتماعی سرطان پستان انجام داده است. او به اعتمادآنلاین می‌گوید: «وقتی می‌خواهیم به مسائل اجتماعی پیرامون سرطان پستان بپردازیم ابتدا باید درباره تفاوت‌های آن با سایر بیماری‌ها و سرطان‌ها صحبت کنیم. البته منظور از تفاوت‌ها در اینجا، تفاوت‌های زیست پزشکی نیست بلکه جنبه‌های اجتماعی و فرهنگی سرطان پستان است که در نهایت به ضرر بیمار تمام می‌شود.»

او در مورد این تفاوت‌ها می‌گوید: «آسیب‌های اجتماعی و روحی سرطان پستان را از سایر سرطان‌ها جدا می‌کند. با توجه به اهمیت فیزیکی، روانی و اجتماعی این عضو در بدن زنان، ابتلا و درمان سرطان پستان می‌تواند برای آنها فشار واسترس عظیمی داشته باشد مخصوصاً اگر درمان سرطان منجر به قطع این عضو شود. از طرفی داشتن نگاه صرفاً پزشکی و درمانی به سرطان پستان باعث شده که راه بر توسعه مطالعات فرهنگی و اجتماعی درباره این بیماری بسته شود. در حالی که برای بازنمایی سرطان پستان باید ترکیبی از دو رویکرد زیست پزشکی و فرهنگی توأمان به کار گرفته شود و هر چقدر این دو حوزه مستقل‌تر عمل کنند و توفق جنبه زیست پزشکی بیشتر باشد، راه برای کج‌فهمی‌ها، خرافه‌ها و نفوذ استعاره‌های منفی هموارتر می‌شود تا جایی که امروز می‌بینیم سرطان پستان مانند بیماری ایدز به طرز چشمگیری در دام استعاره‌های منفی افتاده است.»

پورنعمت درباره تأثیر نفوذ این دست تفکرات در مسیر زنان برای رویارویی با سرطان پستان می‌گوید: «این تفکرات باعث می‌شود که افراد مبتلا پزشکی مدرن را ناتوان از درمان ببینند و به استفاده از روش‌های شبه علمی مانند طب سنتی و در مواردی درمان‌های خانگی خرافی رو بیاورند.»

او ادامه می‌دهد: «در موارد بسیاری هم تسلط گفتمان خرافی بر ابتلا به این بیماری باعث می‌شود که زنان مبتلا به آن، به چشم عذاب الهی نگاه کنند و دائم در ذهنشان این سؤال مطرح شود که چرا در بین این‌همه انسان آنها باید دچار چنین بیماری شوند یا در موارد دیگر سرطان پستان را به نوعی انگ ننگ می‌دانند و با عنوان کردن این بیماری و مطلع شدن سایر افراد از ابتلای آنها، دچار احساس بی‌آبرویی و خجالت‌زدگی می‌شوند و فکر می‌کنند که حتماً گناهی کرده‌اند که تاوان آن را با سرطان پس می‌دهند. در مجموع باید بگویم که آنچه سرطان پستان را از سایر سرطان‌ها متمایز می‌کند احساس شرم و خجالت فراوان ناشی از صحبت درباره اندام درگیر در کنار ترس از دست دادن آن است که می‌تواند زنانگی یک زن را خدشه دار کند. در حقیقت جلوه‌های استعاری بیماری در این وضعیت به قول سوزان سونتاگ می‌تواند حتی کشنده‌تر از اصل بیماری باشد.»

پورنعمت درباره عواقب چنین انگ و استعاره‌ای می‌گوید: «این استعاره‌های ویران‌کننده عواقب جدی در پی دارد. اول اینکه باعث می‌شود هولناکی بیماری برای فرد صد چندان شود و حتی عدم امیدواری به درمان بیماری، فرد مبتلا را از ادامه درمان باز دارد و در نتیجه پنهان کردن بیماری به دلیل انگ احتمالی، برخی مبتلایان را از دریافت حمایت‌های اجتماعی محروم می‌کند. اگر بخواهم با یک مثال موضوع را بهتر توضیح بدهم و از داده‌های پژوهش کیفی که در سال گذشته انجام شده کمک بگیرم، بد نیست به مصاحبه شونده‌هایی اشاره کنم که می‌گفتند که چون تازه ازدواج کرده‌اند، مثلاً یکی دو سال از ازدواجشان می‌گذرد، دچار درگیری فکری شده‌اند که اگر این موضوع سرطان پستان را با اقوام همسرشان مطرح کنند چه اتفاقی خواهد افتاد؟ آیا زندگی‌شان آسیب می‌بیند؟ آیا هویت زنانه‌شان دچار اختلال می‌شود؟ بسیاری از آنها از اضطراب این موضوع نمی‌توانستند درد و ناراحتی خودشان را با عزیزانشان در میان بگذارند. این مسئله حتی برای آنها از اصل بیماری بحران بزرگ‌تری به همراه داشت.»

به گفته پورنعمت انگاره‌های منفی اجتماعی بر پیشگیری از سرطان پستان هم تأثیر گذاشته‌اند. او در این مورد می‌گوید: «وقتی که صحبت از ابتلا به سرطان پستان به میان می‌آید غربالگری یا چکاپ‌های دوره‌ای اولین و اصلی‌ترین راهکار پیش‌نگرانه به حساب می‌آید. حال این سؤال مطرح می‌شود که چه عوامل اجتماعی بر حضور و یا عدم حضور زنان در چکاپ‌های دوره‌ای مؤثر هستند؟ در سال‌های اخیر شاهد پخش برنامه‌های تلویزیونی پزشکی با محوریت اطلاع‌رسانی و آگاهی بخشی به مردم بوده‌ایم حال آنکه با توجه به آمار موجود متوجه می‌شویم که این برنامه‌ها در تشویق و ترغیب زنان برای معاینات دوره‌ای ناکارآمد بوده‌اند. در حقیقت وجود آگاهی از روش‌های پیشگیری به تنهایی منجر به تغییر در رفتارهای بهداشتی زنان نشده است.»

او ادامه می‌دهد: «البته قصد من نیست که منکر نقش آگاهی‌رسانی شوم اما اینکه آگاهی از چه طریقی به افراد منتقل می‌شود و چگونه بر رفتار آن‌ها تأثیر می‌گذارد حائز اهمیت است. از نتایج به دست آمده از پژوهش کیفی در رابطه با علل اجتماعی مؤثر بر غربالگری سرطان پستان در سال 95 می‌توان دریافت که گروه‌های اجتماعی نه تنها منبعی برای دریافت اطلاعات، که محلی است که این اطلاعات به‌نوعی درونی می‌شوند. به‌عنوان مثال تصور کنید که در جمع‌های فامیلی دوره‌های دوستان و همکاران وقتی زنان ایرانی دور هم جمع می‌شوند، راجع به مسائل مشکلات ناراحتی‌های روحی مسائل جسمی تجربه‌های زیسته خودشان صحبت می‌کنند و مشکلات و ناراحتی‌های خودشان را به نوعی به اشتراک می‌گذارند. این اشتراک‌گذاری وقتی به صورت مستمر انجام ‌شود و در جمع‌های مختلف و دوره‌های مختلفی که افراد یکدیگر را ببینند ادامه پیدا کند تأثیر بسیار بیشتری دارد. در این شرایط است که اهمیت گروه‌های مدنی و NGOها خود را نشان می‌دهد.»

پورنعمت درباره نقشی که NGOها (یا نهادهای جامعه مدنی) می‌توانند بازی کنند می‌گوید: «بسیاری از این گروه‌ها در حال آماده کردن چهره به چهره‌ افراد برای انجام غربالگری هستند. علاوه بر این در یک کشور توسعه یافته عضوی از خانواده با این بیماری درگیر شود نه فقط توجه به نیازهای جسمی و درمانی فرد مبتلا در دستور کار قرار می‌گیرد بلکه آموزش‌ها و پیگیری‌های مورد نیاز سایر زنان مرتبط با فرد بیمار هم مورد توجه قرار می‌گیرد. ایجاد انگیزه برای چکآب های سالیان و مستمر اولین و اصلی‌ترین قدمی است که می‌توان در راستای کاهش آسیب‌های جسمی و روحی این بیماری برداشت.»

او ادامه می‌دهد: «NGOها (انجمن‌های مردم نهاد) در کنار نظام درمانی، به افراد مبتلا کمک می‌کنند که با مشکلات کمتری مواجه باشند. آن‌ها در آماده‌سازی روحی و روانی فرد کمک می‌کنند و او را برای ادامه مناسباتی مانند روابط زناشویی یاری می‌دهند و برای کارهای روزمره هم خدماتی ارائه می‌کنند مثلاً اگر زنی بچه‌دار است و به دلیل درگیری با بیماری ساعاتی از روز توان نگهداری از فرزندش را ندارد در این زمینه خدماتی به او ارائه می‌کنند.»

پورنعمت می‌گوید: «اهمیت چنین یاری‌رسانی‌هایی وقتی پررنگ‌تر می‌شود که بدانیم گرفتاری‌ها و مسئولیت‌های خانوادگی و شغلی و اقتصادی زنان مبتلا، یکی از عوامل مؤثر بر عدم حضور زنان در غربالگری‌ها است. در چنین شرایطی که فشار نقش‌های شغلی و خانوادگی زنان را ناتوان از اتخاذ تصمیم‌های بهداشتی و درمانی می‌کند چطور می‌توان تقصیر را به گردن آنها انداخت یا عدم مراجعه برای غربالگری را باوجود داشتن علائم آشکار به بیماری ناشی از ضعف شخصیتی یا سهل‌انگاری آنها دانست و به‌قول‌معروف قربانیِ وضعیت را مقصرِ وضعیت معرفی کرد؟ در حقیقت بدن زنان مبتلا در نقش‌های اجتماعی فرورفته است. مجموع این تضادها و تعارضات منجر به مراجعه دیرهنگام زنان می‌شود برای چکآپ می‌شود.»

پورنعمت به مشکلات ساختاری هم اشاره می‌کند و می‌گوید: «از همه این عوامل گذشته باید شما را به صف‌های طولانی مراکز خدمات درمانی ارجاع بدهم. بدون شک کمبود این مراکز اولین چالش پیش روی ما برای توسعه پیشگیری است. اگر به شهرهای کوچک یا شهرستان‌های دور دست مراجعه کنید این مشکل به‌مراتب وخیم‌تر خواهد شد. تصور کنید که اگر اقدامات و بسترسازی برای مراجعه‌های دوره‌ای به‌درستی انجام گرفته باشد باز هم در نبود مراکز کافی چه اتفاقی رخ می‌دهد؟ به‌عنوان مثال آیا می‌توان از زنی که سرپرست خانوار است انتظار داشت تمام مسئولیت‌های خود را چند روزی به حالت تعلیق درآورد و به شهرهای اطراف مراجعه کند تا با غربالگری از سلامت خود مطمئن شود؟»

او ادامه می‌دهد: «البته به صرف احداث مراکز بیشتر نمی‌توان امیدوار بود که تا حدود زیادی مشکلات برطرف شود مثلاً در تهران تعداد این مراکز کم نیست اما اگر شما به پژوهشکده سرطان پستان مراجعه کنید فقط با لیست کوچکی از مراکز خدمات درمانی معتبر و مورد اطمینان مواجه می‌شوید که به نسبت جمعیت زنان استان تهران و شهرهای اطراف بسیار ناچیز است. در این شرایط ما چطور می‌توانیم به سایر مراکز اطمینان کنیم؟ مراکزی که لزوماً دارای صف‌های طولانی نیستند اما از استاندارد بودن تجهیزات آن‌ها نمی‌توان مطمئن بود. در واقع به‌طور کل برای بهینه شدن خدمات درمانی علاوه بر تغییر در کمیت باید دستگاه‌ها و آزمایش‌ها استانداردسازی شود و نظام‌مند کردن مراجعات افراد و مشخص بودن محل و زمان مراجعه در دستور کار قرار بگیرد.»

پورنعمت درباره راه حل مشکلات موجود، می‌گوید: «رسیدن به اهدافی که به آنها اشاره کردم در گروی اجرای نظام طب ملی است. در این نظام افراد پس از رسیدن به یک سن خاص نامه‌ای دریافت می‌کنند که آنها را به انجام آزمایش‌های مربوط به آن سن دعوت می‌کند. غربالگری سرطان پستان یکی از این برنامه‌های نظام‌مند تشخیصی است. اگر در ایران هم برنامه پزشک خانواده شکل بگیرد با اجرای این طرح اولاً به تشخیص و درمان سریع‌تر و کم‌هزینه‌تر خواهیم رسید دوم آنکه میزان بروز و شیوع سرطان در مناطق مختلف شناخته خواهد شد و این کار باعث شناخت عوامل مؤثر پایه‌ای هم می‌شود.»

او در پایان می‌گوید: «درنهایت اینکه ما می‌توانیم در رابطه با سرطان پستان همچون بیماری‌های دیگر به مراسم جهانی مربوط به سرطان پستان بپیوندیم و با وارد کردن اکتبر صورتی یا همان مهرماه صورتی در تقویم‌های رسمی رسانه‌های گروهی، انجمن‌های تخصصی پزشکی و حتی گروه‌های فعال زنان افراد را تشویق کنیم که در این بازه زمانی به آگاهی‌رسانی هماهنگ بپردازند و بر حاشیه‌های فرهنگی و اجتماعی این بیماری انگشت بگذارند و مخاطبان را به درک روشن‌تری ازآنچه در درونشان می‌گذرد رهنمون شوند.»

شنبه, 21 بهمن 1396 ساعت 07:43

رنگ هایی که ازسرطان پیشگیری می کنند

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: کاروتنوئیدها،موادمغذی موجوددررنگ خوراکی های نارنجی،قرمزوزرد،خطرابتلابه سرطان سینه راکاهش می دهند.وبراین اساس،زنان باسطوح بالاترکاروتنوئیدهادر خونشان،کمتردرمعرض خطرابتلابه این سرطان هستند.
به گزارش سرویس گوناگون جام نیـوز، کاروتنوئیدها، مواد مغذی موجود در رنگ خوراکی های نارنجی، قرمز و زرد، خطر ابتلا به سرطان سینه را کاهش می دهند و بر این اساس، زنان با سطوح بالاتر کاروتنوئیدها در خونشان، کمتر در معرض خطر ابتلا به این سرطان هستند. این را کارشناسان موسسه ملی سرطان در ایالات متحده می گویند.
رنگدانه های طبیعی اعم از زرد و قرمز در غذاهایی مانند گوجه فرنگی (به شکل لیکوپن)، سیب زمینی شیرین، کدو تنبل، و زرده تخم مرغ هستند. محققان دانشکده پزشکی دانشگاه هاروارد با مطالعه روی بیش از 3000هزارزن دریافتند که چهارنوع متمایز از کاروتنوئیدها خطر ابتلا به سرطان سینه را در زنان کاهش می دهد. البته شاخص توده بدنی بالا و مصرف دخانیات اثر مثبت کاروتنوئیدها را در مهار سرطان در زنان کاهش می دهد.
به هر حال اینها 4 دسته کاروتنوئید یافت شده در مواد غذایی است که اثر مثبتی در مهار کردن سرطان می گذارد:
آلفاکاروتن ها: این نوع کاروتنوئید بیشتر در میوه ها و سبزیجات نارنجی رنگ مانند هویج، سیب زمینی شیرین، کدو تنبل، و کدو، سبزیجات رنگ تیره از جمله کلم بروکلی، لوبیا سبز، اسفناج، آووکادو یافت می شود.
بتا کاروتن: این نوع رایج از کاروتنوئید یک ماده مغذی ضروری است که در بدن به ویتامین آ تبدیل می شود. ویتامین آ برای سلامت چشم، تقویت سیستم ایمنی بدن، و ... ضروری است. بتاکاروتن در میوه ها و سبزیجاتی که آلفاکاروتن دارند و همچنین در زرده تخم مرغ یافت می شود.
لوتئین: مطالعات نشان داده که لوتئین از بروز برخی از سرطان ها از جمله سرطان سینه، بیماری های قلبی، دژنراسیون ماکولا، آب مروارید و دیگر مشکلات بینایی جلوگیری می کند. لوتئین در میوه ها و سبزیجاتی مانند پرتقال و هلو یافت می شود.
لیکوپن: بیشترین میزانش در گوجه فرنگی است و مطالعات نشان داده که پخت گوجه فرنگی، خاصیت ضد سرطانی لیکوپن موجود در آن را بیشتر می کند.
برای اطمینان از دریافت مقادیر مناسب از کاروتنوئیدها از طریق رژیم غذایی، محققان توصیه می کنند که حداقل روزانه 5 وعده میوه و سبزیجات در رنگ های مختلف در طول روز دریافت کنید.

کلینیک امید تهران: برخی از نشانه‌های ابتلا به سرطان به دلیل اشتراک با علائم سایر بیماری‌ها، اغلب نادیده گرفته می‌شوند.
هشدار پزشکان این است که در صورت ادامه دار بودن هر گونه علامت مشکوک و یا درد ادامه دار غیر معمول، لازم است هرچه سریع‌تر به پزشک مراجعه و برای درمان اقدام کنید. شایع‌ترین علامت ‌های ابتلا به سرطان در زنان که معمولا نادیده گرفته می‌شود، از این قرارند:

کبودی: زمانی که یک اتفاق غیر طبیعی برای پلاکت‌ها و گلبول‌های قرمز بیفتد، می‌تواند نشانه ای از سرطان خون باشد.

یک زن مبتلا به سرطان خون می‌گوید به کبودی‌های غیر معمول بر روی نقاط مختلف بدنش مانند انگشتان و دست ها و همچنین نقاط قرمز بر روی صورت، گردن و سینه اش بی توجه بوده است. نشانه دیگر سرطان خون، داشتن خونریزی لثه است. با گذشت زمان، سرطان خون، کار گلبول‌های قرمز و پلاکت‌ها را که حمل اکسیژن و لخته است را خدشه دار می‌کند.

تورم اعضای صورت: برخی بیماران مبتلا به سرطان ریه می‌گویند در صورت خود تغییر رنگ، تورم و قرمزی مشاهده کرده اند. توضیح برای این مورد این است که سلول‌های کوچک تومور ریه معمولا رگ‌های خونی را در سینه مسدود می‌کنند و مانع حرکت آزادانه خون از سر به صورت می‌شوند.

تغییر در ناخن‌ها: تغییرات غیر قابل توضیح ناخن‌ها نیز می‌تواند نشانه ای از انواع مختلف سرطان باشد. نقاط یا رگه‌های قهوه ای یا مشکی زیر ناخن‌ها می‌تواند نشانه سرطان پوست باشد. همینطور بزرگ شدن انتهای انگشتان یا بیش از حد منحنی شدن ناخن‌ها می‌تواند نشانه ای از سرطان ریه باشد. ناخن‌های سفید و رنگ پریده نشان می‌دهند که کبد شما به درستی کار نمی‌کند و گاهی اوقات نشانه ای از سرطان کبد هستند.

خونریزی پس از یائسگی: این علامت بعد از یائسگی چندان غیر معمول نیست اما اگر خونریزی بعد از یائسگی به طور ناگهانی و شدید شروع شد، می‌تواند علامت هشداردهنده ابتلا به سرطان رحم باشد. خبر خوب این است که سرطان اگر در مرحله این تشخیص داده شود که هنوز گسترش نیافته، شانس بقا به میزان زیادی افزایش می‌یابد.

نفخ: تقریبا اکثر زنان از ابتلا به نفخ شکایت دارند؛ بخصوص در دوره سندرم پیش از قاعدگی. اما اگر این علامت همراه با یبوست حتی بعد از قاعدگی همچنان ادامه دار بود می‌تواند نشانه ای از ابتلا به سرطان تخمدان یا سرطان رحم باشد. بسیاری از مبتلایان به سرطان تخمدان گزارش داده اند که علائمی مبهم مانند نفخ، را برای مدت طولانی تجربه کرده اند. احساس پری و بی اشتهایی نیز از نشانه‌های رایج دیگر ابتلا به سرطان تخمدان است.

درد غیر طبیعی در لگن: برای زنانی که دوره‌های نامنظم قاعدگی را تجربه می‌کنند، این دردها غیر طبیعی نیست اما اگر به طور ناگهانی و همراه با خونریزی بین دوره‌های قاعدگی باشد، نیاز به بررسی از نظر تشخیص سرطان تخمدان دارد.

سرفه مزمن: عفونت ریه یا سرماخوردگی مسلما با سرفه مزمن همراه است اما اگر این سرفه‌ها بیش از سه هفته طول بکشد و علائم دیگر سرماخوردگی یا آلرژی را نداشته باشد، می‌تواند اولین نشانه‌های ابتلا به سرطان ریه باشد.

درد معده یا تهوع: ناراحتی‌های معده به ندرت با سرطان ارتباط دارند اما علائمی مانند تهوع اگر به طور مزمن ادامه دار شوند، نیاز به مراجعه به پزشک از نظر تشخیص سرطان‌های خون، مری، کبد، پانکراس یا حتی سرطان روده بزرگ دارند.

تب مکرر یا عفونت: تب در صورت عدم وجود هر گونه علامت دیگر سرماخوردگی یا آنفلوآنزا می‌تواند از نشانه‌های اولیه سرطان خون باشد. در این سرطان بدن شروع به تولید سلول‌های سفید غیر طبیعی می‌کند و توانایی بدن برای مبارزه با عفونت‌ها در نتیجه تضعیف سیستم ایمنی، کاهش می‌یابد.

مشکلات بلع: مشکل در بلع غذا، بیشتر از نشانه‌های سرطان مری یا گلو است. اما گاهی اوقات یکی از اولین نشانه‌های سرطان ریه شناخته شده است.

ضعف و خستگی: ضعف عمومی و خستگی می‌تواند نشانه ای برای انواع مختلف سرطان باشد که باید به آن توجه خاصی نسبت به دیگر نشانه‌ها داشته باشید. هر زمان که احساس کردید بدون هیچ دلیل خاصی خسته اید و نیاز به خواب بیشتری دارید حتما به دکتر خود مراجعه كنيد.

شنبه, 21 بهمن 1396 ساعت 07:40

دستگاه پرتو درمانی در مرکز درمان سرطان دزفول نصب شد

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: مدل آرتیست از پیشرفته ترین دستگاههای پرتودرمانی جهان با مساعدت خیرین حوزه سلامت دزفول خریداری و در مرکز درمانی امام حسن مجتبی(ع) این شهرستان نصب و راه اندازی شد.

مدیر عامل انجمن حمایت از بیماران مبتلا به سرطان شهرستان دزفول روز پنجشنبه گفت: این دستگاه رادیو تراپی پرتودرمانی پیشرفته که آخرین مدل دستگاه های پرتو درمانی در جهان است و در کشورهای اروپایی و آمریکایی مورد استفاده قرار می گیرد با کمک خیرین خریداری و جهت استفاده بیماران تحت پوشش انجمن وارد مرکز درمانی امام حسن مجتبی(ع) دزفول شد.

محمدرضا اسماعیل چگنی افزود: دستگاه پرتو درمانی ˈآرتیست.سی.تی. ویژنˈ با کمک خیرین و تلاش هیات مدیره انجمن حمایت از بیماران مبتلا به سرطان دزفول با هزینه ای معادل 65میلیارد ریال از شرکت زیمنس آلمان خریداری شده است.

وی گفت: بهره برداری از این دستگاه در مرکز تخصصی رادیوتراپی انکولوژی امام حسن مجتبی(ع) نقش بسزایی در موفقیت سیر درمان مبتلایان به سرطان در منطقه دارد.

اسماعیل چگنی همچنین از کلنگ زنی مرکز درمانی بیماران خاص در دزفول خبر داد و گفت: این مرکز در هفت طبقه ویژه بیماران دیابتی، دیالیزی و دیگر بیماری های خاص جنب مرکز درمانی امام حسن مجتبی(ع) دزفول ساخته خواهد شد که بزودی با حضور مسئولان کشوری کلنگ زنی خواهد شد.

پرتودرمانی استفاده از پرتوهای یونیزان به عنوان عاملی برای درمان سرطان و کنترل یا کشتن سلولهای بدخیم است.

پرتودرمانی می تواند بعضی از سرطان هایی که محدود به قسمتی از بدن هستند را درمان و معالجه کند.

پرتودرمانی کاربردهای متعددی در درمان بیماری های غیر بدخیم نیز دارد.

بیش از سه هزار بیمار سرطانی تحت پوشش انجمن حمایت از بیماران مبتلا به سرطان دزفول قرار دارند که از خدمات درمانی رایگان بهره مند می باشند.

شنبه, 21 بهمن 1396 ساعت 07:39

بیماری‌های گوارشی دروازه ورود به سرطان‌ها

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: متخصص گوارش گفت: منشأ بسیاری از بیماری‌ها مشکلات بیماری‌های گوارشی هستند، هم‌چنین برخی از بیماری‌های قلبی، کلیوی و ریوی در اثر ابتلا به بیماری‌های گوارشی به وجود می‌آیند.
به گزارش ایسکانیوز به نقل از مهر کیوان الچیان متخصص گوارش ، با بیان اینکه منشأ بسیاری از بیماری‌ها مشکلات بیماری‌های گوارشی هستند، گفت: برخی از بیماری‌های قلبی، کلیوی و ریوی در اثر ابتلا به بیماری‌های گوارشی به وجود می‌آیند.

وی افزود: افرادی که دچار رفلاکس در شب‌هنگام و خصوصاً با سنین بالا هستند، زمینه ابتلا به بیماری‌ عفونت‌های تنفسی را دارند؛ رفلاکس معده و بازگشت غذا به سمت بالا استعداد بدن برای ابتلا به سرطان‌ مری را افزایش می‌دهد.

این متخصص گوارش تصریح کرد: در افراد دچار به بیماری‌های گوارشی امکان خراب شدن دندان آنها وجود دارد به عبارت دیگر هنگامی که اسید معده به سمت بالا حرکت می‌کند با برخورد دندان، پوسیدگی ایجاد می‌کند.

این متخصص گوارش با اشاره به افرادی که دچار زخم معده به شکل‌های گوناگون هستند،‌ گفت: این زخم ممکن است پیش‌زمینه برخی بیماری‌ها و سندرم‌ها را جبران کند که باید سریعاً‌ درمان شود.

الچیان افزود: سرطان‌های روده از دیگر عوارض بیماری‌های گوارشی است. افرادی که به یبوست‌های مزمن مبتلا هستند حتماً باید بهداشت را رعایت کنند تا به این مورد دچار نشوند.

وی نوع تغذیه و چگونگی میل کردن آن را در ابتلا به بیماری‌های گوارشی مهم دانست و گفت:‌ بیماری‌های گوارشی به دلیل تغذیه نامناسب، بیماری‌های ریوی و قلبی را ایجاد می‌کند.

الچیان در ادامه توصیه کرد: افراد برای هضم راحت مواد غذایی تا گرسنه نشدند غذا میل نکنند و هنگام خوردن باید غذا را خوب بجوند. همچنین مایعات به جزء قبل، بعد و هنگام غذا خوردن به اندازه کافی بنوشند.

وی گفت: غذاهای شیرین باید کمتر استفاده شود زیرا پوسیدگی دندان را افزایش می‌دهد همچنین عفونت‌های تنفسی در این حالت افزایش می‌یابد.افراد با رعایت شیوه درست غذا خوردن و غذای مناسب می‌توانند به دستگاه گوارش خود کمک کنند.

کلینیک امید تهران: به گفته دانشمندان دانشگاه کمبریج شواهد بیش از پیش نشان می دهد که نوع غذایی که می خوریم می تواند بر رشد سلول های سرطانی و پخش شدن آنها در بدن تاثیر بگذارد.
مطالعه ای بر حیوانات که در نشریه "نیچر" منتشر شده نشان داد که تومورهای سرطان پستان در غیاب یک ماده غذایی به نام "آسپاراژین" به تقلا می افتند.

 این ماده در گیاه "مارچوبه"، همچنین گوشت مرغ، محصولات دریایی و غذاهای زیاد دیگری وجود دارد.

دانشمندان امیدوارند در آینده از "اعتیاد" سلول های سرطانی به مواد خاص غذایی برای مقابله با آنها استفاده کنند.

"آسپاراژین" یک نوع اسید آمینه است که از مصالح اولیه ساخت پروتئین ها هستند. این ماده نام خود را از گیاه "آسپاراگوس" (مارچوبه) می گیرد.

این مطالعه توسط موسسه تحقیقات سرطان بریتانیا در کمبریج، بر موش های مبتلا به سرطان پیشرفته پستان انجام شد.

با گسترش سلول های سرطانی در بدن موش ها معمولا ظرف دو هفته می میرند.

اما وقتی موش ها چه از طریق رژیم چه با دادن قرص از آسپاراژین محروم شدند، سلول های سرطانی به تقلا افتادند.

پروفسور گرگ هانون گفت: "تغییری که مشاهده کردیم واقعا شدید بود، پیدا کردن سلول های سرطانی دشوار شد."

پارسال محققان در دانشگاه گلاسکو نشان دادند که قطع دو اسید آمینه "سرین" و "گلیسین" رشد سرطان لنفوم و روده را کم می کند.

پروفسور هانون به بی بی سی گفت: "ما شاهد شواهد بیشتر و بیشتری هستیم که بعضی سرطان ها به ترکیبات موجود در رژیم غذایی ما معتاد هستند."

"امیدواریم در آینده با تغییر رژیم بیمار یا استفاده از داروهایی که دسترسی سلول های سرطانی به مواد غذایی را کنترل می کند به نتایج بهتر درمان دست پیدا کنیم."

تومور در مرحله اولیه به ندرت مرگبار است. سرطان وقتی مهلک می شود که در بدن منتشر شود یا به اصطلاح متاستاز دهد.

سلول سرطانی برای آنکه منتشر شود ابتدا باید تغییرات گسترده ای را پشت سر بگذارد و محققان می گویند برای همین تغییرات است که به آسپاراژین نیاز دارد.

با این حال این نتایج هنوز در انسان تایید نشده و به هر شکل پرهیز از آسپاراژین در رژیم روزانه خیلی سخت است.

دلیت مورگان مدیر گروه "سرطان پستان حالا" گفت که بیماران نباید با تکیه بر این مطالعه خود را در معرض رژیم های سخت قرار دهند.

او گفت: "ما توصیه نمی کنیم که بیماران بدون مشورت با پزشک یک گروه غذایی خاص را کاملا از رژیم خود حذف کنند."

"ما همچنین همه بیماران را تشویق می کنیم یک رژیم غذایی سالم و متنوع را دنبال کنند."

کلینیک امید تهران: طبق گزارش‌های دانشگاه آمریکایی پزشکی ـ ورزشی، ورزش کردن بیش از ۵۰ درصد در ریکاوری بیماران، به خصوص بیماران سرطانی تاثیرگذار است.
به گزارش فانوس ‌به نقل از سایت Economic times، بیماران سرطانی می‌توانند با انجام برنامه‌های ورزشی با شدت کم به تدریج کیفیت زندگی خود را افزایش دهند. ممکن است در ابتدا بیماران سرطانی احساس ضعف داشته باشند، اما به تدریج بدن آنها به برنامه ورزشی عادت خواهد کرد.

سه ورزش اساسی که می‌تواند به بیماران سرطانی کمک کند عبارتند از:

۱. اسکات:

برای یاد گرفتن این حرکت می توانید از صندلی استفاده کنید. باید در حالی که پاها را به اندازه عرض شانه باز کرده‌اید، طوری زانوها را خم کنید که انگار می خواهید روی صندلی بنشینید. زانوها نباید جلوتر از انگشتان پا برود. هنگامی که پایین رفتید، چند ثانیه در همان حالت بمانید و سپس بالا بیایید. در هر دوره ۱۵ بار این حرکت را تکرار کنید. این حرکت می‌تواند قدرت عضلات پایین تنه و پاها را افزایش دهد.

۲. حرکت کبری در یوگا:

بر روی سینه‌ روی زمین دراز بکشید، کف دست‌ها را رو روی زمین قرار دهید و بالاتنه را از زمین جدا کنید. این حرکت را هر بار پانزده دفعه تکرار کنید. حرکت کبری برای عضلات پایینی کمر بسیار مفید است.

۳. پلانک از بغل:

بر روی پهلو دراز بکشید و ساق دست را بر روی زمین قرار دهید. از عضلات کناری بدن و بازو برای نگه داشتن بالاتنه استفاده کنید. در این حالت ۳۰ ثانیه بمانید و سپس بر روی پهلوی دیگر این حرکت را تکرار کنید. در زمان انجام حرکات پلانک به تنفس خود دقت کنید و هیچ وقت نفس خود را نگه ندارید.

شنبه, 21 بهمن 1396 ساعت 07:33

روش ساده درمان سرطان چیست؟

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: دانشمندان آمریکایی به این نتیجه رسیدند که محصولات با آمینو اسید آسپاراژین کم برای کاهش خطر ابتلا به سرطان سینه مفیدند.
به گزارش اسپوتنیک مقاله ی مربوطه در مجله Nature منتشر شده است.
در این آزمایش از موش هایی با سرطان سینه استفاده شد که هورمون درمانی را نمی پذیرفتند. این غده با انواع گوناگون سرطان سه برابر منفی نامیده می شود از آنجا که سلول های سرطانی سلولهای گیرنده استروژن، پروژسترون و پروتئین غشایی HER2 را سنتز نمی کنند.
به نظر می رسد که فعالیت آنزیم اسپاراژین در سلول های سرطال اولیه سنتز می شود و به گسترش سلولهای تومور به سایر بافت ها و اندام ها و تشکیل متاستاز کمک می کند. همچنین مشخص شد که سرکوب دارویی فعالیت آنزیم و یا رژیم خطر بروز سرطان نوع دوم را کاهش می دهد.
بیشترین میزان آسپاراژین در لبنیات، گوشت گاو، مرغ، تخم مرغ ، ماهی، سیب زمینی، حبوبات، گردو، سویا و دانه ها و غلات قرار دارند. کمترین میزان آن در میوه ها و سبزیجات است.

شنبه, 21 بهمن 1396 ساعت 07:32

نشانه های سرطان کبد چیست؟

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: رییس شبکه هپاتیت کشور چند راهکار برای پیشگیری از سرطان کبد ارایه کرد.
دکتر سیدموید علویان با بیان اینکه رشد غیرطبیعی و خارج از کنترل سلول‌های بدن که موجب تخریب سلول‌های طبیعی می‌شوند را «سرطان» می‌نامند، گفت: سرطان در واقع تکثیر غیرطبیعی سلول‌های بدن است. کبد هم یکی از بزرگ‌ترین ارگان‌های بدن است که می‌توند به سرطان مبتلا شود. شیوع این بیماری در کشورهای آفریقایی و آسیایی (خصوصا آسیای جنوب شرقی، ژاپن و چین) بسیار شایع‌تر است.
وی گفت: مهم‌ترین علت شناخته شده سرطان اولیه کبد، شامل بیماری سیروز (تنبلی کبد)، عفونت مزمن با ویروس هپاتیت بی و هپاتیت سی، مصرف مشروبات الکلی و … است.
علویان با بیان اینکه محققین دریافته‌اند یکی از علل مهم سرطان کبد ابتلا به هپاتیت سی است، گفت: حدود ۵ درصد مبتلایان به هپاتیت سی که دچار تنبلی کبد شده‌اند، دچار سرطان کبد خواهند شد. البته همه افراد مبتلا به هپاتیت سی به سرطان کبد مبتلا نمی‌شوند، بلکه افراد مسن‌تر، کسانی که مشروبات الکلی مصرف میکنند و افراد مبتلا به هپاتیت “بی” بشتر به این سرطان مبتلا می‌شوند.
علویان ادامه داد: علائم و نشانه‌های سرطان کبد در مراحل اولیه غیر اختصاصی است و شامل ضعف، لاغری و بی‌اشتهایی است، ولی در مراحل پیشرفته زردی و آب آوردن شکم نیز بروز می‌کند. باید توجه کرد که عدم استعمال دخانیات، عدم مصرف مشروبات الکلی، خودداری از مصرف پسته و بادام زمینی انبارشده از موارد پیشگیری از بروز سرطان کبد است.

چهارشنبه, 18 بهمن 1396 ساعت 08:30

فناوری بی‌سیم در خدمت درمان سرطان

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: گروهی از دانشمندان دانشگاه سنگاپور روشی برای رساندن نور به اعماق بدن یافته‌اند تا برای فعال کردن داروهای حساس به نور در نورپویا درمانی (Photodynamic Treatment) یا «پی‌.دی.‌تی» (PDT) به کار رود. پی‌.دی‌.تی از روش‌های موثر مبتنی بر تابش نور در درمان سرطان است، اما معمولا کارایی آن محدود به مبارزه با سرطان‌های نواحی سطحی بدن است؛ زیرا نور قادر به نفوذ زیاد در بافت‌های حیاتی نیست. روشی که بتازگی ارائه شده است با بهره‌گیری از فناوری بی‌سیم این امکان را فراهم می‌کند که روش نورپویا درمانی برای اعضای درونی بدن به کار رود. ممکن است به این طریق مداوای طیف وسیع‌تری از سرطان‌ها مانند سرطان مغز و کبد امکان‌پذیر شود.
در روش نورپویا درمانی، دارویی به کار می‌رود که با طول موجی مشخص از نور فعال می‌شود و نوعی مولکول اکسیژن ایجاد می‌کند که سلول‌های اطراف را از بین می‌برد. ظرافت این نوع درمان سبب می‌شود بسیاری از آثار جانبی روش‌های متداولی مانند شیمی‌‌درمانی را نداشته باشد. پی‌.دی‌.تی بجز نابود کردن سلول‌های سرطانی به صورت مستقیم، با آسیب زدن به رگ‌های خونی که تومورها را تغذیه می‌کنند نیز آنها را از بین می‌برد. همچنین این روش ممکن است سیستم دفاعی بدن را فعال کند و به حمله به سلول‌های تومور وا دارد.

در روش نورپویا درمانی به طور معمول منابع نوری مانند دیود نوری (ال‌ای‌دی‌) یا لیزر فقط برای از بین بردن سرطان‌های سطحی مانند سرطان پوست مورد استفاده قرار می‌گیرند؛ زیرا قابلیت نفوذ اندک نور در بافت‌های بدن، اثربخشی این روش را به عمقی کمتر از یک سانتی‌متر محدود می‌کند. در مورد غشای داخلی بعضی از اعضای بدن مانند مری، می‌توان از آندوسکوپ - لوله‌ای باریک و مجهز به نور برای مشاهده بافت‌های درونی بدن - استفاده و فیبر نوری را داخل کرد، اما نواحی دیگر بدن به آسانی به این روش قابل دسترسی نیستند. مثلا در مورد مغز یا کبد، استفاده از روش پی‌.دی‌.تی فقط با جراحی امکان‌پذیر است.

در روش جدید وسیله کوچکی در ناحیه موردنظر از بدن بیمار جاسازی می‌شود که 30 میلی‌گرم وزن و 15میلی‌متر مکعب حجم دارد. پس از جاسازی این قطعه در بدن، سامانه بی‌سیم خاصی که با امواج رادیویی کار می‌کند، انرژی دستگاه را تامین و تابش نور به ناحیه مورد نظر را کنترل می‌کند. نور در بازه زمانی طولانی به دفعات و قابل برنامه‌ریزی شده تابانده می‌شود تا طی دوره معالجه، درمان به نحوی که مناسب باشد پیش رود.

این روش درمانی جدید، بدون نیاز به جراحی‌های اضافه از بازگشت سرطان پیشگیری می‌کند. همچنین می‌توان آن را در تمام شیوه‌های درمانی مبتنی بر نور مانند نورگرما درمانی (Photothermal Treatment) به کار برد که همواره با مشکل نفوذ اندک نور مواجه بوده‌اند. در این روش موادی به بدن تزریق می‌شود که تحت‌تاثیر تابش لیزر گرما تولید می‌کنند و سلول‌های سرطانی را از بین می‌برند. اعضای گروه پژوهشی‌ای که موفق به ابداع این شیوه شده‌اند در ادامه تحقیقات خود در تلاش برای یافتن راهی هستند تا کار گذاشتن وسیله بی‌سیم در بدن تا حد ممکن به شیوه‌های غیرتهاجمی‌تر صورت گیرد و همچنین می‌خواهند این قطعه را مجهز به حسگرهایی کنند تا به صورت همزمان پاسخ بیمار به مداوا بررسی شود.