چهارشنبه, 07 خرداد 1399 ساعت 10:13

مبارزه با خود ایمنی و سرطان: کلید تغذیه‌ای

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

خلاصه: دانشمندان مکانیسم جدیدی را کشف کرده‌اند که از طریق آن سیستم ایمنی بدن خود ایمنی و سرطان را کنترل می‌کند. در کانون توجه ویژه محققان، سلول‌های تنظیمی T، نوعی از گلبول‌های سفید قرار داشت که به‌عنوان ترمز در سیستم ایمنی بدن عمل می‌کنند.
دانشمندان بخش عفونت و ایمنی انستیتوی بهداشت لوکزامبورگ مکانیسم جدیدی را کشف کرده‌اند که از طریق آن سیستم ایمنی بدن می‌تواند، بیماری‌های خود ایمنی و سرطان را کنترل کند. محققان سلول‌های T را مد نظر قرار دادند. سلول‌های T نوع خاصی از گلبول‌های سفید هستند. معمولا این سلول‌ها نقش ترمز را در سیستم ایمنی بدن دارند. گروه تحقیقاتی انستیتوی بهداشت لوکزامبورگ به سرپرستی پروفسور دیرک بِرِنِر، رئیس ایمونولوژی آزمایشگاهی و مولکولی، مکانیسمی را کشف کردند که عملکرد سلول‌های تنظیمی T را کنترل می‌کند و تعادل بین وضعیت‌های خود ایمنی و فعالیت ضد سرطان را تعیین می‌کند. در مدل پیش بالینی، دانشمندان بیشتر نشان داده بودند که روشن شدن مکانیسم متابولیک بیماری می‌تواند منجر به کاهش بیماری توسط رژیم غذایی شود. این امر جهت جدیدی را برای درمان آینده بیماری‌های متابولیک ایجاد می‌کند.
پروفسور برنر می‌گوید: «سیستم ایمنی بدن ما برای عملکرد بدن سالم موردنیاز است و ما را از انواع عفونت‌ها محافظت می‌کند. از این نظر خصوصاً سلول‌های T و به‌ویژه سلول‌های تنظیمی T دارای اهمیت هستند. اگرچه این سلول‌ها فقط بخش کوچکی از سلول‌های T هستند، اما نقش آنها بسیار مهم است». «اگر سلول‌های تنظیمی T عملکردی نداشته باشند، سیستم ایمنی بدن از کنترل خارج می‌شود و علیه بدن عمل می‌کند. این امر می‌تواند منجر به بیماری‌های خود ایمنی مضر مانند مولتیپل اسکلروزیس، دیابت نوع اول یا آرتروز شود. بااین‌حال، سیستم ایمنی بسیار واکنش‌پذیر می‌تواند سلول‌های سرطانی را به‌طور موثری از بین ببرد. این امر منجر به ایجاد «مهارکننده‌های ایست بازرسی» شده است یعنی داروهای خاصی که منجر به حمله سیستم ایمنی بدن بر روی سلول‌های سرطانی می‌شوند و در سال 2018 برنده جایزه نوبل پزشکی شدند». دانشمندان لوکزامبورگ این موضوع را دریافتند و مکانیسم جدیدی را کشف کردند که با استفاده از آن می‌توان تعادل بین واکنش ایمنی شدید یا مغلوب را با تغییر متابولیسم سلول تنظیمی T کنترل کرد. در ابتدا، محققان بر چگونگی عملکرد سلول‌های تنظیمی T در مقابله با استرس تمرکز داشتند. استرس سلولی می‌تواند از خود سلول‌ها سرچشمه بگیرد، به‌عنوان‌مثال وقتی فعال و تقسیم می‌شوند، اما از محیط اطرافشان بخصوص سلول‌های تومور مجاور نیز ناشی می‌شوند. رادیکال‌های آزاد موسوم به گونه‌های اکسیژن فعال (ROS) واسطه‌های مولکولی استرس سلولی هستند. این رادیکال‌های آزاد برای سلول‌ها مضر هستند و بنابراین باید غیرفعال شوند. هنری کارنیاوان، نویسنده اول مطالعه و دانشجوی دکترا در گروه پروفسور برنر، می‌گوید: «رادیکال‌های آزاد اکسیژن توسط آنتی‌اکسیدان‌ها خنثی می‌شوند و آنتی‌اکسیدان اصلی سلول‌های T مولکولی است که با نام گلوتاتیون شناخته می‌شود. ما وقتی متوجه شدیم که سلول‌های تنظیمی T تقریباً سه برابر بیشتر گلوتاتیون دارند نسبت به سایر سلول‌های T، غافلگیر شدیم. این امر به عملکرد مهمی اشاره دارد.»
دانشمندان با استفاده از روش ژنتیکی پیشرفته، ژنی به نام «گلوتامات سیستئین لیگاز» (Gclc) را تنها در تعداد کمی از سلول‌های تنظیمی T در موش‌ها حذف کردند. ژن Gclc برای تولید گلوتاتیون موثر است. گروه پروفسور برنر دریافتند که رادیکال‌های آزاد در این سلول‌های تنظیمی T که به لحاظ ژنتیکی تغییر یافته‌اند جمع شده و این سلول‌ها توانایی عملکرد خود را به‌عنوان ترمز در سیستم ایمنی بدن از دست داده‌اند. به طرز حیرت‌انگیزی، این موضوع منجر به فعال شدن ایمنی گسترده و بیماری خود ایمنی کشنده شد.
این گروه همچنین دریافتند که عدم وجود گلوتاتیون در سلول‌های تنظیمی T باعث افزایش متابولیسم سرین به‌صورت انبوه می‌شود. سرین یکی از 22 اسیدآمینه مختلف است که بلوک‌های ساختاری پروتئین‌ها را تشکیل می‌دهد که به‌نوبه خود برای ساختار و عملکرد سلول‌ها مهم است. پیش‌ازاین هیچ گروه تحقیقاتی ارتباط بین گلوتاتیون، رادیکال‌های آزاد، سرین و عملکرد سلول‌های تنظیمی T را مطالعه نکرده بودند. گروه پروفسور برنر تغییرات متابولیکی را که منجر به بیماری خود ایمنی مشاهده‌شده در موش‌های جهش‌یافته آن‌ها شد، مشخص کردند. آن‌ها بر اساس یافته‌های خود، برنامه غذایی خاص را با هدف اصلاح این تغییرات متابولیکی مسبب بیماری طراحی کردند. این برنامه غذایی فاقد اسیدآمینه سرین و گلیسین بود. جالب اینجاست که این رژیم غذایی دقیق طراحی شده، خود ایمنی شدید را سرکوب کرده و هیچ بیماری ایجاد نشده است. وی ادامه داد: «نکته مهم این است که مطالعه ما نشان می‌دهد فقدان تنها 2 اسیدآمینه از 22 اسیدآمینه می‌تواند بیماری خود ایمنی پیچیده را درمان کند، بنابراین روشن کردن مبنای دقیق متابولیک و مولکولی بیماری امکان اصلاح این ناهنجاری‌های متابولیکی را از طریق رژیم غذایی خاص که دقیقاً با مکانیسم بیماری مشخص‌شده سازگار است، فراهم می‌کند. مطالعه ما ممکن است اولین قدم در جهت درمان شخصی بیماری‌های متابولیکی و خود ایمنی باشد.»
منبع: Luxembourg Institute of Health / 7 می ۲۰۲۰
مترجم: شراره فرهی منش

 

خواندن 21 دفعه

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.