Super User

شنبه, 02 فروردين 1399 ساعت 08:31

عیدی های سرطان زا (قسمت اول- اضافه وزن)

نوروز را ایام اضافه وزن می دانند. اضافه وزنی که چیزی جز آسیب های جدی برای بدن ارمغانی ندارد.

یک تیم بین‌المللی از محققین، ارتباط ۸ نوع سرطان دیگر را با اضافه وزن و چاقی ، شناسایی کردند: سرطان‌های معده، کبد، کیسه صفرا، لوزالمعده، تخم‌دان، مننژیوما (نوعی تومور مغزی)، سرطان تیروئید و سرطان خون مولتیپل میلوما.

این داده‌ها نشان دادند، محدود کردن افزایش وزن در طی دهه‌های زندگی می‌تواند به کاهش خطر این سرطان‌ها کمک کند.

این یافته‌ها که اخیرا در مجله‌ی The New England Journal of Medicine منتشر شد، بر اساس بازبینی بیش از ۱۰۰۰ مطالعه است که توسط آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان سازمان جهانی بهداشت در فرانسه (IARC) انجام شده بود و به بررسی وزن اضافی و خطر سرطان پرداخته شده بود.

دکتر گراهام کلدیتز، متخصص پیشگیری از سرطان که رهبری این مطالعه را بر عهده داشت: تعداد سرطان‌هایی که بر اثر اضافه وزن یا چاقی می‌توانند شکل بگیرند، بیشتر از آن چیزی است که تصور می‌شد. بسیاری از این سرطان‌هایی که به تازگی ارتباط آن‌ها با وزن اضافی شناسایی شدند، وزن را به عنوان عامل موثری قلمداد نمی کردند.

این یافته‌ها می‌توانند تاثیر شگرفی بر جامعه‌ی جهانی بگذارند. در دنیا، تخمین زده می‌شود که ۶۴۰ میلیون بزرگسال و ۱۱۰ میلیون کودک به چاقی دچار باشند.

در سال ۲۰۱۲، همین گروه از محققین سرطان ، مدارک کافی به دست آوردند تا وزن اضافی را با خطر بیشتر سرطان‌های روده، مری، کلیه، سینه و رحم ربط دهند.

کلدیتز گفت: عوامل سبک زندگی مانند داشتن تغذیه‌ سالم، حفط وزن سالم و ورزش، به همراه سیگار نکشیدن، می‌تواند تاثیر چشمگیری در کاهش خطر سرطان داشته باشد. تلاش‌هایی که در مقوله‌ی بهداشت عمومی انجام می‌شود تا با سرطان مقابله شود، باید بر این موارد تمرکز کنند.

او افزود: اما از دست دادن وزن برای بسیاری از افراد دشوار است. پس به جای آن که دلسرد شوند و جا بزنند، آن‌هایی که برایشان کاهش وزن سخت است، می‌توانند به جای آن بر پرهیز از اضافه شدن بیشتر وزنشان تمرکز کنند.

برای بیشتر سرطان‌ها که به این لیست اضافه شدند، محققین به یک رابطه‌ی مثبت اشاره کردند: هر چه شاخص وزن بدن، یا BMI بیشتر باشد، خطر سرطان بیشتر است.

خطر سرطانی که با وزن اضافی همراه بود، در زنان و مردان به شکل مشابهی مشاهده شد و وقتی داده‌ها در دسترس قرار گرفتند، همخوانی داده‌ها در تمام مناطق جغرافیایی – آمریکای شمالی، اروپا، آسیا و خاور میانه – مشهود بود.

محققین اشاره کردند که دلایل بسیاری وجود دارد که نشان می‌دهد اضافه وزن داشتن یا چاق بودن می‌تواند خطر سرطان را افزایش دهد. چربی اضافی باعث تولید بیش از حد استروژن، تستسترون و انسولین می‌شود و التهاب را افزایش می‌دهد، که همه‌ی این موارد می‌تواند به رشد سرطان کمک کنند.

کلدیتز گفت: شمار چشمگیری از مردم جهان اضافه وزن دارند. این تحقیقات یک اخطار دیگر بود برای آن که سلامت و تغذیه‌ی خود را جدی بگیریم.

 

کلینیک امید تهران: ایجاد تغییراتی در زندگی روزانه، ممکن است احتمال خطر ابتلاء به سرطان پستان را در شما کاهش دهد. سعی کنید:

  • از پزشک خود در مورد غربالگری سرطان پستان سوال کنید:  با پزشک خود در این مورد که چه زمانی آزمایشات غربالگری سرطان پستان و آزمایشاتی از قبیل آزمایشات بالینی پستان و ماموگرام را شروع کنید، صحبت نمایید. با پزشک خود درباره فوائد و خطرات احتمالی غربالگری صحبت کنید. با کمک پزشک خود می‌توانید تصمیم بگیرید که کدامیک از استراتژی‌های  غربالگری سرطان پستان مناسب شما می‌باشد.
  •  با پستان‌های خود از طریق معاینه خودآزمایی آشنا و مانوس شوید: از پزشکتان بخواهید تا به شما نشان دهد که چگونه باید پستان‌های خود را جهت بررسی وجود هر گونه توده یا سایر علامات غیرطبیعی در آنها، معاینه کنید. روش معاینه خودآزمایی پستان، نمی‌تواند از ابتلاء به سرطان پستان پیشگیری کند، اما ممکن است در زمینه بهتر فهمیدن تغییرات طبیعی و نرمالی که پستان‌های شما متحمل می‌شوند و مشخص نمودن هرگونه علامت و نشانه غیرطبیعی در آنها به شما کمک کند.  
  • در صورت مصرف الکل، در حد اعتدال بنوشید و بهتر است هرگز از الکل استفاده نکنید: اگر تمایل به مصرف الکل دارید، مقدار الکلی که می‌نوشید را به کمتر از یک DRINK در روز محدود کنید.
    •    دربیشتر روزهای هفته ورزش کنید:  هدفتان حداقل انجام ورزش به مدت 30 دقیقه در روز، آنهم در بیشتر روزهای هفته باشد. اگر این اواخر فعال نبوده‌اید، از پزشکتان بپرسید آیا برای شما مشکلی وجود ندارد که ورزش را به آرامی شروع نمایید.  
  • هورمون‌تراپی بعد از دوره یائسگی را محدود نمایید:  ممکن است ترکیبات هورمون درمانی، احتمال خطر ابتلاء به سرطان پستان را افزایش دهد. با پزشک خود در مورد فواید و خطرات احتمالی هورمون‌تراپی صحبت کنید. بعضی از زنان، در طول دوران یائسگی خود متحمل علائم و نشانه‌هایی می‌شوند که مایه زحمت و مخل آسایش آنها است و برای آنان، ممکن است افزایش احتمال خطر ابتلاء به سرطان پستان، به منظور تسکین علامات و نشانه‌های یائسگی، قابل قبول باشد. ‌به منظور کاهش احتمال خطر سرطان پستان، از پایین‌ترین مقدار و دوز هورمون‌تراپی که امکان‌پذیر می‌باشد، آن‌هم برای کوتاه‌ترین زمان، استفاده کنید.   
    •    وزن خود را در محدوده سلامتی حفظ نمایید: اگر وزن شما در محدوده سلامتی می‌باشد، سعی کنید آن را در همین محدوده حفظ نمایید. اگر نیاز به کاهش وزن دارید، از پزشک خود در مورد راه‌ حل‌های راهبردی مناسب ، جهت دستیابی به آن سوال کنید. مقدار کالری دریافتی روزانه خود را کاهش دهید و میزان فعالیت و ورزش روزانه را آرام آرام افزایش دهید.  
  • کاهش احتمال خطر ابتلا به سرطان پستان در زنانی که این احتمال در آنها بالا است: اگر پزشک، سابقه خانوادگی شما و سایر عوامل را ارزیابی کرده، و به این نتیجه رسیده که احتمال خطر ابتلاء به سرطان پستان در شما بالا است، گزینه‌هایی برای کاهش این احتمال، شامل موارد زیر می‌باشد: 
    •    داروهای پیشگیری‌کننده(کموپریونشن)( شیمی‌درمانی پیشگیری): داروهای مسدودکننده استروژنی؛ ممکن است به کاهش احتمال خطر ابتلاء به سرطان پستان کمک کنند. گزینه‌های انتخابی شامل تاموکسیفن و رالوکسیفن(اویستا) می‌باشند. بازدارنده‌های آروماتاز نیز چنین نقشی را در زنانی که احتمال خطر ابتلاء در آنان بالا است، نشان می‌دهند.این داروها با خود خطر بروز یک‌سری عوارض و اثرات جانبی را به همراه دارند، بنابراین پزشکان آنها را برای زنانی اختصاص می‌دهند، که احتمال خطر ابتلاء به سرطان پستان در آنها بسیار بالا است.در مورد فواید و خطرات احتمالی، با پزشک خود صحبت نمایید.
  • جراحی‌های پیشگیری‌کننده: زنانی که احتمال خطر ابتلاء به سرطان پستان در آنها بسیار بالا می‌باشد، ممکن است این انتخاب را انجام دهند که پستان‌های سالم آنها، توسط عمل جراحی برداشته شود(ماستکتومی پروفیلاکتیک). همچنین ممکن است جهت کاهش احتمال خطر ابتلاء به هر دو سرطان پستان و تخمدان، آنان بخواهند تخمدان‌های سالمشان نیز برداشته  شوند(اوفورکتومی پروفیلاکتیک).

 

 

کلینیک امید تهران: عوامل متعددي در بروز سرطان پستان دخيل هستند كه مهمترين آنها عبارتند از :

1ـ جنس : از آنجا كه سرطان پستان به عنوان يك بيماري جنس مونث شناخته شده، لذا جنس اغلب به عنوان يك عامل خطر در نظر گرفته نمي‌شود.اما بطور كلي تنها 1% سرطان‌هاي پستان در جنس مذكر اتفاق مي‌افتد.

2ـ سن: افزايش سن از عوامل خطر بسيار مهم در سرطان پستان مي‌باشد. سرطان پستان در زنان زير 30 سال شايع نيست. اما متاسفانه ميانگين سن بروز سرطان پستان در زنان ايراني بين 15-10 سال كمتر از كشورهاي غربي است و بيشتر ين موارد سرطان پستان در بين سنين 49-40 سال گزارش مي شود.

3ـ سابقه فاميلي: سابقة فاميلي مثبت سرطان پستان، از عوامل خطر شناختة شدة مهم بروز بيماري مي‌باشد و هرگونه سابقة فاميلي سرطان پستان ميزان كلي خطر نسبي را افزايش مي‌دهد كه اين افزايش خطر را مي‌توان با نقش ارث و شرايط ژنتيكي يكسان، سبك زندگي مشابه، عادت‌هاي بدني مشابه و سن اولين قاعدگي توصيه كرد. تنها 5-10% بيماران مبتلا به سرطان پستان، سابقة فاميلي مثبت دارند و افزايش خطر ابتلا به سرطان پستان در فردي كه مادر يا خواهر مبتلا دارد، 5/1 تا 3% ذكر شده است.

4ـ عوامل ژنتيكي: تشخيص دو ژن سركوب كنندة تومور، BRCA1 و BRCA2، تأثير ژنتيك در سرطان پستان را ثابت كرده است. جهش در اين ژن‌ها باعث افزايش خطر قابل توجهي در بروز سرطان مي‌شود به طوري كه جهش هر كدام از ژن‌هاي BRCA1 و يا BRCA2 ، خطر بروز سرطان پستان را در تمام طول عمر يك زن، حدود 85-50% افزايش مي‌دهد. اين دو ژن به صورت اتوزومال غالب به ارث مي‌رسند و مسئول اكثر موارد سرطان پستان ارثي مي‌باشند. در موارد بروز سرطان پستان در سنين پايين (كمتر از 45 تا 55 سال) يا وجود سوابق متعدد فاميلي سرطان پستان يا سابقه فاميلي ساير سرطان‌ها (بخصوص تخمدان) جهش اين دو ژن بايد مدنظر باشد.

5ـ عوامل هورموني: وسعت بروز سرطان پستان در جنس مونث، رابطه آن با هورمونهاي جنسي مونث را بيان مي‌كند. چندين عامل خطرزا در بروز سرطان پستان دخيلند كه همه در ارتباط با استروژن‌هاي درون‌زا يا مصرف هورمون مي‌باشند كه عبارتند از:

ـ سن زودرس اولين قاعدگي : شروع اولين قاعدگي در سنين پائين، خطر سرطان پستان را مي‌افزايد. به نظر مي‌رسد به ازاء هر سال تأخير در سن اولين قاعدگي، خطر سرطان پستان 20% كاهش مي‌يابد كه ممكن است سطح هورمون در بدن در سنين باروري، در زنان با سن زودرس قاعدگي نسبت به زنان با سن ديررس قاعدگي، بالاتر باشد.

ـ شروع ديررس يائسگي: تاثير افزايش سن در افزايش ريسك سرطان پستان، تنها تا قبل از سنين يائسگي، شدت دارد و پس از شروع يائسگي ميزان خطر آن يك ششم قبل مي‌شود كه بيانگر تاثير فعال بودن تخمدان در بروز سرطان پستان مي‌باشد. احتمال بروز سرطان پستان در زنان با شروع سن يائسگي بعد از 55 سال، 2 برابر زناني است كه قبل از 45 سالگي، يائسه مي‌شوند.

ايجاد يائسگي مصنوعي (با عمل جراحي حذف تخمدانها) مي‌تواند احتمال بروز سرطان پستان را كاهش دهد و اين اثر حفاظتي در تمام طول زندگي باقي مي‌ماند.

ـ فقدان حاملگي يا حاملگي در سنين بالا : احتمال بروز سرطان پستان در زنان نازا يا زايمان نكرده، 30-70% بيش از زناني است كه زايمان كرده‌اند. هرچه سن اولين حاملگي كامل، پائين‌تر باشد، خطر سرطان پستان كمتر خواهد بود. احتمال ابتلا به سرطان پستان در زناني كه قبل از 18 سالگي يك دوره بارداري كامل داشته‌اند يك سوم آنهايي است كه سن اولين حاملگي آنها بيش از 35 سال بوده است. خانم‌هايي كه سن اولين حاملگي آنها بيش از 30 سال مي‌باشد حتي نسبت به كساني كه اصلاً فرزند ندارند نيز در معرض خطر بالاتري قرار دارند.

ـ شيردهي: در گذشته شيردهي به مدت طولاني (<36 ماه در تمام طول زندگي) از عوامل كاهش  خطر سرطان پستان محسوب مي‌شد ولي اكنون اين نظريه مورد قبول نيست. اما برخي مطالعات همه‌گير شناسي هنوز نشان مي‌دهد كه مدت طولاني شيردهي در زنان قبل از سن يائسگي تا حدي خطر ابتلا به سرطان پستان را كاهش مي‌دهد.

ـ مصرف قرص‌هاي ضد بارداري: در مورد مصرف قرص‌هاي ضد بارداري خوراكي مطالعات مختلفي شده است. برخي مطالعات نشان داده‌اند كه مصرف قرص‌هاي ضدبارداري خوراكي افزايش قابل توجهي در سرطان پستان ندارند ولي در زنان كمتر از 35 سال به طور خفيفي خطر سرطان پستان را مي‌افزايند.  

ـ هورمون درماني: جايگزيني هورمون‌هاي برون‌زا پس از يائسگي (HRT) با افزايش خطر ابتلا به سرطان پستان همراه است. مطالعات اخير نشان داده‌اند كه هورمون درماني با تركيب استروژن و پروژسترون بيش از هورمون درماني با استروژن به تنهايي، خطر سرطان پستان را افزايش مي‌دهد. گزارشات از دانشگاه آكسفورد نيز هورمون درماني جهت يائسگي را از علل افزايش مختصر بروز سرطان پستان دانسته‌اند. مصرف استروژن به عنوان جايگزين هورموني در قبل و بعد يائسگي بخصوص در افراد با سابقة بيماري‌هاي خوش خيم پستان، خطر ابتلا به سرطان پستان را مي‌افزايد.

ـ سقط : نقش سقط در بروز سرطان پستان هنوز به درستي معلوم نيست. اما برخي مطالعات، سابقة وجود سقط را از عوامل خطر براي ابتلا به سرطان پستان مي‌دانند.

6ـ رژيم غذايي و سبك زندگي: رژيم‌هاي غذايي حاوي چربي بخصوص چربي حيوانات پستاندار، از عوامل دخيل در بروز سرطان پستان است. شيوع سرطان پستان در زنان ژاپني عليرغم مصرف زياد چربي پائين است. اين افراد از چربي‌هايي كه در بدن آبزيان است و حاوي اسيدهاي چرب امگا 3 مي‌باشد، مصرف مي‌كنند. البته مطالعات هنوز تفاوت معني‌داري بين نوع چربي‌هاي مصرفي با ميزان افزايش خطر سرطان پستان نيافته‌اند. به نظر مي‌رسد رژيم‌هاي حاوي ميوه و سبزي زياد شانس ابتلا به سرطان پستان را مي‌كاهند.

مصرف الكل از دیگر علل افزايش خطر ابتلا به سرطان پستان است كه اين افزايش وابسته به دوز مصرفي مي‌باشد. اثر جذب الكل كه همراه با افزايش سطوح استروژن است باعث خطر بروز سرطان پستان مي‌باشد كه طبق مطالعات اخير به نظر مي‌رسد مصرف بالاي اسيد فوليك در تخفيف اين خطر موثر است.

خطر ابتلا به سرطان پستان با وزن نسبي بدن ارتباط مستقيم دارد و احتمال بروز بيماري در افراد چاق، 5/1 تا 2 برابر افراد عادي است. چاقي مي‌تواند باعث افزايش سطوح استروژن خون شود. در بررسي‌هاي اخير اين نتيجه بدست آمده است كه چاقي بعد از يائسگي خطرابتلا به سرطان را بسيار مي‌افزايد.

 ورزش روزانه، به ويژه در سنين پائين، خطر ابتلا به سرطان پستان را در تمام طول زندگي چه قبل و چه بعد از يائسگي كاهش مي‌دهد كه علت آن كاهش سطوح استروژن در گردش خون بدنبال ورزش مي‌باشد.

7ـ نژاد : بر طبق مطالعاتي كه انجام شده است، در زنان كمتر از 40 سال، نژاد سياه و در زنان بيشتر از 45 سال، نژاد سفيد، گروه پرخطر جهت ابتلا به سرطان پستان هستند. كمترين ميزان سرطان پستان در آسيا و بيشترين ميزان در اروپاي شمالي است. شانس سرطان پستان در زنان يهودي خصوصاً در صورت وجود سابقة فاميلي مثبت، 4 برابر ساير افراد است. ميزان بروز سرطان ستان در زنان ايراني حدودا يك پنجم ميزان بروز آن در كشورهاي غربي است. (2/22 در 100 هزار)

8ـ عوامل آسيب شناسي :سابقة شخصي سرطان پستان و سابقة شخصي سرطان مجرايي درجا (DCIS)، عوامل خطر جدي براي ايجاد سرطان پستان جديد مي‌باشند.

در زناني كه سابقة سرطان اولية پستان داشته‌اند، احتمال ابتلاي پستان مقابل 3 تا 4 برابر بيشتر مي‌شود كه در صورت وجود سابقة فاميلي مثبت اين احتمال بيشتر خواهد شد.

در خانم‌هايي كه سابقة كارسينوم رحم يا تخمدان داشته‌اند، احتمال بروز سرطان اولية پستان حدود 3/1 تا 4/1 بار بيشتر مي‌شود.

ضايعات خوش‌خيم پستان، دو نوع تكثيريابنده و غير تكثيريابنده هستند. انواع غيرتكثير يابنده در بروز سرطان پستان دخالتي ندارند ولي انواع تكثير يابنده باعث افزايش خطر نسبي ابتلا به سرطان پستان در حد 5-5/1 درصد مي‌شوند.

9ـ وضعيت اقتصادي و اجتماعي : خطر ابتلا به سرطان پستان، در افراد با وضعيت اقتصادي و اجتماعي بهتر و در افراد تحصيل كرده، بيشتر مي‌باشد. كه اين امر ناشي از وضعيت زندگي متفاوت، مثل رژيم غذايي، سن اولين حاملگي، مصرف هورمون، مصرف الكل و ... مي‌باشد.

10ـ سيگار : در يك بررسي در سال 2000 در كانادا، نشان داده شد كه سيگار كشيدن و يا در معرض دود سيگار قرار گرفتن، باعث افزايش خطر ابتلا به سرطان پستان مي‌باشد. بخصوص در زنان سنين قبل از يائسگي، سال‌هاي كشيدن سيگار و مقدار آن و تعداد سالهاي ترك سيگار، در بروز سرطان دخيلند.

11ـ پرتوتابي: شيوع سرطان پستان در افراد در معرض بمباران‌هاي اتمي هيروشيما و در خانم‌هايي كه به دليل ماستيت، پس از زايمان، تحت درمان با دوز بالاي اشعه قرار گرفته‌اند و نيز در خانم‌هايي كه براي درمان سل ريه يا لنفوم هوجكين، تحت پرتوتابي تشخيصي يا درماني مكرر قرار گرفته‌اند، بيشتر بوده است.
 [1و2] خطر ابتلا به سرطان پستان در افرادي كه به دفعات مكرر تحت تاثير اشعه با دوز كم قرار گرفته‌اند، برابر با كساني است كه يك بار تحت تاثير همان ميزان اشعه با دوز زياد قرار گرفته‌اند.

12ـ تماس با ميدان‌هاي الكترومغناطيسي و مواد حشره‌كش ارگانوكلرايد، نيز از عوامل احتمالي دخيل در بروز سرطان پستان گزارش شده است اما هنوز ارتباطي قطعي آنها ثابت نشده است.

 

 

شنبه, 02 فروردين 1399 ساعت 12:17

3 حرکت یوگا برای جلوگیری از سرطان سینه


یکی از بدترین مشکلات سرطان سینه این است که در مراحل اولیه نشانه های واضحی ندارد. همیشه پیشگیری بهتر از درمان است. یوگا آسانا برای پیشگیری و سلامتی سرطان سینه مفید است.

دستگاه لنفاوی در بدن وجود دارد که در حفظ سلامت سینه موثر است. این سیستم از تأثیر مواد مضر روی سینه جلوگیری می کند و گردش خون را در سلولهای سینه تحمیل می کند. در ادامه این بخش از سلامت نمناک با روش های جلوگیری از سرطان با استفاده از یوگا، آشنا خواهید شد.

 

 

1. حرکت کمان :

الف :(حالت خم) روی زمین دراز بکشید طوری که شکمتان روی زمین باشد و دستانتان کنار بدن باشد.

ب: به آرامی زانوهای خود را خم کنید و قوزک پا و دستان خود را با هم ببندید.

پ: نفس عمیقی بکشید و دستان و پاهای خود را بکشید

ت: بدنتان باید مثل حالت خم به نظر بیاید

ث: برای چند دقیقه به نفس عمیق کشیدنتان ادامه بدهید و سپس به حالت اولیه برگردید.


2. حرکت کبری:

الف : بر روی شکم روی زمین بخوابید.

ب :نفس عمیقی بکشید و سپس به آرامی نیم تنه بدن را بالا بگیرید.

پ : سرتان را بالا بگیرید و نفس بکشید.

ت : در این حالت 1 یا 2 دقیقه بمانید.

ث : آن را 10-8 تکرار کنید.


3. حرکت مثلث پیچ :

الف :با پاهایتان بایستید و دستانتان را کنارتان بگذارید و انگشت پاها مقابلتان باشد.

ب : به آرامی دستانتان را بالا ببرید و کف دستانتان را روی زمین قرار دهید.

پ: بعد از یک نفس عمیق پای سمت راست را با نوک انگشت راست لمس کنید، در همین زمان کف دست سمت چپ را به سمت بالا بگیرید.

ت: به آرامی سر خود را خم کنید.

ث:دقایقی در این حالت بمانید. این حالت را برای بخش دیگر بدن نیز انجام دهید.

هنوز علت اصلي ايجاد كننده سرطان پستان شناخته نشده است و در واقع همه زنان در معرض خطر ابتلا به اين بيماري هستند، ولي مهمترين عواملي كه باعث افزايش خطر ابتلا به سرطان پستان مي شوند عبارتند از:

- سابقه فاميلي ابتلا به سرطان پستان، بخصوص در مادر، خواهر يا دختر

- سابقه سرطان پستان در خود فرد

- سن اولين زايمان بيشتر از 35 سال

- نازايي

- بلوغ زودرس

- يائسگي ديررس

- چاقي پس از يائسگی

- مصرف زياد چربي حيواني در رژيم غذايی

- سابقه تابش اشعه زياد به قفسه سينه

- برخي از بيماريهاي خوش خيم پستان

البته بايد تاكيد كرد كه وجود يك يا تمام اين شرايط در هر فرد به معناي ابتلاي قطعي وي به اين بيماري نيست و اين عوامل صرفا احتمال ابتلا را افزايش مي دهند. به عبارت ديگر افرادي كه هر يك از اين شرايط را دارند بايد بيشتر از سايرين به سلامت پستان خود توجه كنند.

همچنين بسياري از بيماران سرطان پستان هيچ يك از عوامل فوق را ندارند لذا همه زنان در معرض خطر ابتلا هستند.
اين بيماري با علايم زير امكان بروز دارد:

- توده يا تومور پستان: شايعترين علامت سرطان پستان، وجود يك توده سفت، منفرد و بدون درد در پستان است.
- ترشح از نوك پستان : ترشحات نوك پستان بويژه اگر خوني، خونابه اي يا آبكي باشند و خروج آنها خودبخود و بدون فشار باشد، احتياج به بررسي از نظر وجود سرطان دارند.

-تغييرات پوست پستان : هر گونه تغيير شامل فرورفتگي، برآمدگي، تغيير رنگ يا زخم بايد مورد توجه قرار گيرد.

- تغييرات نوك پستان : توجه به فرورفتگي، قرمزي، پوسته پوسته شدن همراه با خارش، انحراف يا هر تغييري در نوك پستان مهم است.

- تغيير اندازه در پستان : غير قرينه شدن اندازه پستانها كه اخيراً ايجاد شده باشد، بايد بررسي شود.

- بزرگي غدد لنفاوي زيربغل

شنبه, 02 فروردين 1399 ساعت 11:46

سرطان سینه را با این سالاد دور بزنید

سرطان به مجموعه بیماری‌هایی اطلاق می‌شود که از تکثیر مهار نشده سلول‌ها پدید می‌آیند که با مصرف برخی مواد غذایی می‌توان به پیشگیری و کنترل این عارضه کمک کرد.
صراط: سرطان به مجموعه بیماری‌هایی اطلاق می‌شود که از تکثیر مهار نشده سلول‌ها پدید می‌آیند؛ عوامل بسیاری در ایجاد این عارضه نقش دارند که از جمله این عوامل می‌توان به رژیم غذایی نامناسب، سبک زندگی نادرست، کم‌تحرکی و آلاینده‌های زیست محیطی اشاره کرد؛ تغذیه مناسب به پیشگیری و کنترل سرطان کمک شایانی می‌کند. 

مواد لازم برای تهیه سالاد کلم‌بروکلی

کلم‌بروکلی ۲۰۰ گرم
روغن زیتون ۲ قاشق سوپ‌خوری
سیر خرد شده یک قاشق سوپ‌خوری
نمک و فلفل به مقدار لازم
گوجه‌فرنگی خرد شده ۶۰ گرم
آب‌لیمو تازه یک قاشق سوپ‌خوری
پوست لیمو رنده شده ۲ قاشق چای‌خوری
ریحان تازه و خُرد شده ۲ قاشق سوپ‌خوری

روش تهیه سالاد کلم‌بروکلی

-در ظرف بزرگی آب را به جوش بیاورید.
-کلم‌بروکلی را خُرد کنید.
-تکه‌های خرد شده کلم‌بروکلی را به همراه کمی نمک در ظرف حاوی آب جوش بریزید و بگذارید ۳۰ ثانیه بماند.
-سپس تکه‌های کلم‌بروکلی را درون آب سرد بریزید تا رنگ سبز کلم‌بروکلی حفظ شود.
-ماهیتابه‌ای را بر روی حرارت ملایم بگذارید؛ کمی روغن را درون آن بریزید سپس سیر و فلفل را به روغن اضافه کنید و برای ۳۰ ثانیه آنها را حرارت دهید.
-سپس گوجه فرنگی و کمی نمک را به مواد درون ماهیتابه بیفزایید و چند دقیقه آنها را تفت دهید.
-تکه‌های کلم‌بروکلی را به همراه یک‌چهارم قاشق چای‌خوری نمک به مواد درون ماهیتابه اضافه کنید و ۲ دقیقه آن‌ها را حرارت دهید سپس ماهیتابه را از روی شعله گاز بردارید.
-اکنون آب‌لیمو، پوست لیمو و ریحان را به تکه‌های کلم‌بروکلی بیفزایید و سالاد را میل کنید.

کلینیک امید تهران: سرطان سینه تبدیل به یکی از شایع‌ترین سرطان‌ها در میان خانم‌های ایرانی شده و هر سال هم هفت هزار نفر بر شمار زنان مبتلا به این بیماری افزوده می‌شود.
طبق اعلام سازمان جهانی بهداشت، سرطان سینه شایع‌ترین سرطان در بین زنان جهان است؛ این بیماری در دهه‌های اخیر تبدیل به شایع‌ترین سرطان خانم‌های ایرانی هم شده است و هر سال هفت هزار نفر بر شمار زنان مبتلا به سرطان سینه در ایران افزوده می‌شود.
بیماری سرطان سینه مانند سایر بیماری‌های سرطان 4 مرحله اول تا چهارم دارد که مرحله اول آن کاملا قابل علاج قطعی است؛ مرحله دوم و سوم، مرحله کلینیکی است که بیمار باید تحت درمان‌های خاص و عمدتا جراحی و شیمی درمانی قرار گیرد اما مرحله چهارم زمانی است که بیماری خیلی پیشرفت کرده است و کار زیادی برای آن نمی‌توان انجام داد.
نکته مهم در ارتباط با این سرطان شناخت بیماری در مراحل اولیه است، چرا که این موضوع می‌تواند معادله مرگ و زندگی را برای بیماران تغییر دهد؛ با شناخت علائم بیماری می‌توان نسبت به مداخلات درمانی،‌ کاهش عوارض و در برخی موارد در بهبود آن گام برداشت.
گذر زمان تنها عاملی است که در پیشرفت سرطان برگشت ناپذیر است و دقیقا به همین دلیل در جهان، کمپین‌های زیادی برای اطلاع رسانی درباره انواع سرطان به ویژه آن دسته که شیوع بیشتری در میان زنان دارند به راه افتاده است، این کمپین‌ها تلاش می‌کنند تا با اطلاع رسانی درباره علائم و نشانه‌های اولیه سرطان، آمار مرگ و میر ناشی از آن را کاهش دهند و در واقع فرصت بیشتری برای درمان این بیماری فراهم کنند.
جميله مظفری بانوی ٥٣ ساله است که توانسته غول سرطان را شکست دهد او که گرفتار متاستاز غددلنفاوی شده بود و مرگ را در یک قدمی خود احساس می‌کرد توانست این نوع از بیماری که شایع‌ترین  علت عمده مرگ در خانم های 50-40 ساله است را شکست دهد.
مظفری در تشریح چگونگی پیروزی بر بیماری سرطان سینه گفت: در ٤٦سالگی و ٥سال بعد از فوت همسرم به سرطان سینه  و متاستاز غددلنفاوی مبتلا شدم، این بيماری تهاجمی و با گريد ٣ بود كه بلافاصله بعد از تشخیص، شروع به درمان آن كردم.
وی در ادامه اظهار داشت: پیشنهاد من به بيمارانی كه تازه متوجه بیماری سرطان سینه  شده‌اند این است که خودشان را نبازند و با همت و انگیزه قوی به ميدان مبارزه وارد شوند.
این بهبود یافته از بیماری سرطان با بیان اینکه روحيه قوی ايمنی بدن را بالا می‌برد و می‌توان بر بيماری غلبه کرد اظهار کرد: از آنجایی که عامل اصلی در درمان اين بيماری پذيرش آن است تا نپذيريم كه بيماري هستیم و بايد درمان شویم احساس گنگی و سردرگمی داریم و آن وقت است که زمان طلایی و اولیه درمان از دست می‌رود.
وی گفت: وقتی كه بیماری را بپذیریم یعنی صورت مسئله مشخص است و باید دنبال حل مساله باشیم، آن وقت است که می‌فهمیم تلاش برای بهبودی تنها راه حل است.
مظفری با اشاره به اینکه مهمترین مشکل در بیماری سرطان سینه موضوع از دست دادن زیبایی‌های زنانه به دلیل تخلیه و برش سینه است اظهار کرد: از دست دادن مو، ناخن و تحت تاثیر قرار گرفتن زندگی زناشویی است، جدایی و همراهی نکردن همسران در مراحل درمان نیز از مشکلاتی است که بسیاری از خانم‌های مبتلا به سرطان سینه پیشرفته با آن دست و پنجه نرم می کنند.
وی در ادامه تاکید کرد: خانم‌ها نباید از ترس از دست دادن سینه خود، از مراجعه به پزشک خودداری کنند، زیرا در صورت تشخیص سریع و درمان به موقع می‌توان عمل جراحی حفظ سینه را انجام داد که تأخیر در درمان این شانس را از بیمار می‌گیرد.
وی حضور اجتماعی و پرهیز از انزواطلبی بیماران  را گام دیگری در افزایش انگیزه مبتلایان به سرطان سینه عنوان کرد و افزود: من بعد از بهبودی بیکار ننشستم و تبدیل به یک داوطلب و فعال اجتماعی شدم؛ در موسسه سرطان سینه و چند موسسه دیگر به کمک و همدردی بیماران رفتم و معتقدم این بیماری نه تنها بنده را منزوی و افسرده نکرده است بلکه زندگی من را تغییر داد و تبدیل به نقطعه عطفی در زندگی من شده است.

به دنبال شیوع کرونا ویروس جدید و ضرورت استفاده از ماسک در جاهای پر رفت و آمد توسط کادر درمان، بیماران و کسانی که با بیماران مواجهه دارند، لازم است عموم مردم روش درست استفاده از ماسک را بدانند چرا که استفاده نادرست از ماسک نه تنها از ورود کرونا ویروس به بدن جلوگیری نمی کند، بلکه خطر ابتلا به آن را نیز افزایش می دهد.
آفتاب نیوز :
معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی تبریز در گفت وگو با ایسنا در خصوص نحوه استفاده و در آوردن و دور انداختن ماسک، گفت: قبل از قرار دادن ماسک بر روی صورت، دستان خود را با الکل یا صابون و آب تمیز کنید.
عباسعلی درستی اضافه کرد: دهان و بینی را با ماسک پوشانده و مطمئن شوید که هیچ شکافی بین صورت و ماسک شما وجود ندارد، حین استفاده از لمس ماسک خودداری کنید. در صورت تمایل دستان خود را با الکل یا آب و صابون تمیز کرده و سپس ماسک را لمس کنید.
وی با اشاره به اینکه به محض مرطوب شدن ماسک آن را عوض کرده و چند بار از آن استفاده نکنید، گفت: برای از بین بردن ماسک آن را از پشت جدا کرده و جلوی ماسک را لمس نکنید و بلافاصله در سطل در بسته بیندازید.
وی ادامه داد: پس از انجام مرحله قبل، دستان خود را با آب و صابون یا الکل تمیز کنید.
معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی تبریز در ادامه با ارایه نکات کلی در خصوص استفاده از ماسک های رسپیراتور (تنفسی)، اظهار کرد: رسپیراتور باید به درستی و در زمان مواجهه مورد استفاده قرار گیرد.
وی خاطرنشان کرد رسپیراتور باید طوری استفاده شود که هیچ فاصله ای بین لبه های رسپیراتور و پوست فرد نباشد.
وی در بخش پایانی سخنانش متذکر شد: رسپیراتور باید چنان باشد که بتواند جلوی بیش از ۹۵ درصد از راه ورودی را بگیرد.

چهارشنبه, 28 اسفند 1398 ساعت 10:55

ذرات باردار، جدیدترین سلاح در برابر سرطان

تحقیقات جدید نشان می‌دهد که سلول‌های سرطانی را می‌توان با نانوذرات باردار از بین برد.
ابزارهای بسیاری وجود دارد که سرطان برای زنده ماندن و رشد به آنها تکیه می‌کند، بنابراین در صورت خنثی کردن آنها، بسیاری از امکانات آن برای رشد از بین می‌رود. یکی از این مراکز در واحدهای دفع زباله‌های سلولی معروف به "لیزوزوم" واقع است که در سلول‌های سرطانی به ویژه در مقایسه با سلول‌های سالم آسیب پذیر هستند.

اکنون دانشمندان در کره جنوبی دریافته‌اند که می‌توانند ضربه مهلکی به سلول‌های سرطانی از طریق مخلوط دقیق نانوذرات باردار وارد کنند.

لیزوزوم‌ها کیسه‌های کوچکی هستند که مملو از آنزیم‌ها و اسیدهایی هستند که قسمت‌های ناخواسته و نامطلوب سلول را تخریب می‌کنند و یا آنها را بازیافت می‌کنند و یا آنها را از دیواره‌های سلولی دور می‌ریزند.

تحقیقات جدید نشان داده است که لیزوزوم‌ها می‌توانند در ابتلا به آلزایمر نقش داشته باشند، جایی که سیستم دفع اختلال عملکردی می‌تواند پروتئین‌های سمی را در مغز ایجاد کند.

دانشمندان انستیتوی علوم پایه کره جنوبی در تلاش هستند تا نوع لیزوزوم‌های ناکارآمدی ابداع و تحریک کنند. دلیل این امر این است که لیزوزوم وقتی ناکارآمد می‌شود، موارد نامطلوب و مضر را درون سلول آزاد می‌کند و می‌تواند باعث نابودی آن سلول شود که بدیهی است وقتی صحبت از سلول‌های سرطانی است، اتفاق خوبی محسوب می‌شود.

یک مورد که به نفع دانشمندان است این واقعیت است که لیزوزوم سلول‌های سرطانی نسبت به لیزوزوم سلول‌های سالم آسیب پذیرتر است.

محققان معتقدند که راهی برای دستیابی به این هدف پیدا کرده‌اند که شامل ترکیبی ظریف و دقیق از نانوذرات با بار منفی و مثبت است. این ذرات به صورت انتخابی در خوشه‌هایی روی سطح سلول سرطانی شکل می‌گیرند و سپس به کریستال‌های نانوذرات درون لیزوزوم‌ها تبدیل می‌شوند و باعث تورم آنها می‌شوند و به تدریج سلول رو به زوال می‌رود و در نهایت می‌میرد.

"بارتوژ گریزبوفسکی" از محققان این مطالعه گفت: در این کار، ما از سیستم تخریب شده دفع زباله سلول‌های سرطانی استفاده کرده‌ایم تا با بلورهای نانوذرات با کیفیت بالا آنها را نابود کنیم.

محققان با استفاده از دستور العمل‌های مختلفی برای این نوع جدید از درمان دریافتند که نانوذرات شامل ۸۰ درصد بار مثبت و ۲۰ درصد لیگاندهای با بار منفی برای نابودی سلول‌های سرطانی مطلوب هستند.

این گروه همچنین معتقد است که حساسیت pH به بخشی از لیگاندهای با بار منفی برای انتخاب سلول‌های سرطانی مهم است. از طریق آزمایشات بر روی طیف وسیعی از انواع سلول‌های سرطانی مشخص شده است که نانوذرات این گروه در برابر همه آنها مؤثر است.

"ماگدالنا بورکوفسا" یکی دیگر از محققان این مطالعه اضافه می‌کند: نتیجه‌گیری ما مبتنی بر مقایسه ۱۳ سارکوم مختلف، ملانوما، سرطان پستان و ریه و چهار نوع سلول غیرسرطانی است. این نانوذرات در برابر هر ۱۳ سلول سرطانی موثر بودند، در حالی که به سلول‌های غیرسرطانی آسیب نرساندند.

اکنون این گروه قصد دارد ببیند که آیا این درمان می‌تواند در تومورهای مدل‌های حیوانی نیز مؤثر باشد یا خیر.

این مطالعه در مجله Nature Nanotechnology منتشر شده است.

چهارشنبه, 28 اسفند 1398 ساعت 10:54

کرونا و شرایط دشوار بیماران سرطانی

شرایط افراد آسیب‌پذیری مانند سالمندان و مبتلایان به بیماری‌های خاص مانند سرطان، بسیار دشوار شده است، در حقیقت این قشر، از همیشه تنهاتر و ضعیف‌تر شده‌‌اند.

«چهار بار تا به امروز سرطان بدخیم گرفته‌ام. در حال حاضر سه ماه است که دوباره تحت شیمی درمانی قرار گرفته‌ام و از بخت بد، بخشی از این دوره‌ همزمان شده با شیوع کرونا در ایران. همه ما که شیمی درمانی می‌شویم، می‌توانیم خیلی زود از دیگران بیماری‌های ویروسی و عفونی بگیریم. یعنی سیستم ایمنی بدن ما پایین است. حالا با بیماری کرونا با ترس و وحشت مجبوریم، ۱۰۰ درصد در خانه بمانیم. فرزندان و اعضای خانواده ما، آنها که به ما در این شرایط دشوار کمک می‌کنند، ناچارند از این داروخانه به آن داروخانه دنبال ماسک و محلول ضدعفونی‌کننده برای ما باشند. این کار هم برای آنها خطرناک است، هم برای ما، اما چاره‌ای نداریم.»

این شرایط نگارنده این گزارش به عنوان یک فرد مبتلا به سرطان و تحت شیمی درمانی است که حالا با کمی تفاوت، نشان‌دهنده شرایط بیشتر بیماران مبتلا به سرطان‌های بدخیم است که این روزها یا در حال شیمی درمانی‌اند یا تازه آن را پشت سر گذاشته‌اند.

افرادی که شیمی درمانی می‌شوند، مانند سالمندان، جزو افرادی هستند که سیستم ایمنی بدن‌شان ضعیف است و مدام به آنها گفته می‌شود به خاطر شیوع بیماری کرونا در منزل بمانند. آنها باید روابط خود را حتی با نزدیکان خودشان محدود کنند. چون افرادی که حتی خودشان بیمار نیستند، می‌توانند ناقل ویروس کرونا به آنها باشند.

این تاکید در حرف و سخن خیلی ساده به نظر می‌رسد، اما حاشیه‌ها و گرفتاری‌های زیادی برای مبتلایان به سرطان‌های بدخیم به همراه دارد. از یک طرف آنها را ایمن‌تر می‌کند، اما از طرف دیگر در شرایط سخت‌تری قرار می‌دهد که از آن هم البته گریزی نیست.

در واقع افراد مبتلا به سرطان، جدا از مشکلات متعدد از جمله «هزینه‌های گزاف درمان» و «سیستم درمانی نامناسب» که همیشه داشته و دارند؛ این روزها به دلیل شیوع بیماری کرونا دچار فشارهای بیشتر و مضاعف به ترتیب زیر هستند:

الف - افزایش قیمت داروهای شیمی درمانی

ب- کاهش شدید کمک‌های خانوادگی به دلیل ضرورت کاهش رفت و آمد

ج- حضور ناگزیر اما پرخطر فرد یا افراد حامی بیمار مبتلا به سرطان، در محافل عمومی برای تهیه نیازهای درمانی وی

- تعطیلی بخش شیمی درمانی برخی بیمارستان‌‌ها و کلینیک‌های دولتی به دلیل افزایش سرویس‌دهی به بیماران مبتلا به کرونا

افزایش قیمت داروهای شیمی درمانی

در ایران برخلاف بسیاری از کشورهای جهان، فرد بیمار باید خود داروهای شیمی درمانی را تهیه و به محل شیمی درمانی ببرد. در آنجا فقط تزریق صورت می‌گیرد. دیگر اینکه در بیشتر مواقع باید پول شیمی درمانی را هم همان اول بپردازد و بعد مدارک را به بیمه‌ای که تحت پوشش آن است، تحویل دهد. بازگشت بخشی از این هزینه‌ها توسط بیمه‌های درمانی و تکمیلی به بیمار هم بین یک تا دو ماه طول می‌کشد. این در حالی است که قیمت داروهای شیمی درمانی همزمان با شیوع کرونا بیشتر هم شده است.

مینو زن ۶۵ ساله‌ای که خواهرش مبتلا به سرطان پستان است، در یک کلینیک شیمی درمانی در استان البرز می‌گوید: «من برای خرید داروهای شیمی درمانی خودم، ۲۱ روز پیش از این دوره شیمی درمانی و قبل از بحث کرونا، ۱۰۰ هزار تومان داده بودم و این دفعه ۳۰۰ هزار تومان دادم. از هلال احمر پرسیدم چرا؟ گفتند بر اساس تعرفه‌های جدید بیمه است. حالا جدا از این پول سه بار تزریق را هم دادم که خودش کلی است.»

سیستم درمانی کشور، تهیه بسیاری از داروهای خاص را به گردن بیماران می‌اندازد. این شیوه برخورد با بیماران خاص، همچنین نابسامانی چرخه تولید و تهیه داروهای یادشده، در بیشتر مواقع به نفع سودجویانی است که به این داروها به عنوان منبعی برای مال‌اندوزی نگاه می‌کنند. در نتیجه احتکار دارو در شرایط بحرانی مثل شیوع کرونا، سبب می‌شود تا بیماران خاص بیش از همیشه با بحران مالی، استرس و خطر سلامتی روبه‌رو باشند. در این میان صد البته بیماران سرطانی نیز قرار دارند.

اردلان که مادرش بیمار است می‌گوید: «من ناچارم خیلی از روزها از کار اداری‌ام بزنم حتی اگر به من مرخصی ندهند و دنبال داروهای مادرم بگردم. دو هفته پیش که شیمی درمانی پنجم مادرم با شیوع کرونا در ایران مصادف شد، من آمپول‌های مادرم را با یک فاصله زمانی سه هفته‌ای خیلی گرون‌تر خریدم. درست است که بخش بزرگی از این پول بعد توسط اداره بیمه به حساب مادرم برمی‌گردد، اما دوندگی و بوروکراسی دارد، در صف طولانی ایستادن دارد، این در و آن در زدن دارد، تاخیر زمانی دارد. برخی مراکز خیریه برای گرفتن کمک وجود دارند اما پی‌گیری همه اینها آسان نیست. در این شرایط، هزینه‌های دستکش و ماسک و محلول ضد عفونی هم به هزینه‌های ما اضافه شده. به جیب و مشکلات اقتصادی ما اصلاً توجه نمی‌شود. این وسط سلامت ما مهم نیست؟ در هر شرایطی مثل پاسوخته‌ها ناچار به دویدن هستیم. بعد این همه بدبختی و مبارزه با سرطان می‌ترسم مادرم از کرونا بمیرد. در این وضعیت نمی‌توانم از محافل پرخطر هم دور باشم.»

حامیان بیمار و خطر کرونا

کسانی که به بیماران مبتلا به سرطان بدخیم کمک (اعم از مالی و غیر مالی) می‌کنند، بیشتر اعضای خانواده آنها هستند. این افراد ناچارند برای تهیه دارو، رتق و فتق امور بیمه و خرید مواد غذایی برای بیماران‌شان (که اغلب نیازمند رژیم غذایی ویژه هم هستند)، مدام در خیابان‌ها و محافل عمومی در تردد باشند. همین باعث شده است تا هم استرس بیمار بیشتر شود، هم به واسطه حضور مدام خانواده‌شان برای حل نیازهای ضروری در محافل عمومی، در خطر بیشتر بیماری کرونا قرار بگیرند.

ناصر که سرطان لوزالمعده دارد می‌گوید: «من شرمنده همسرم هستم. یعنی با این‌همه پیشرفت‌ در کارهای کامپیوتری که اخبارش را می‌خوانیم و هر وقت لازم بدانند هزار و یک کار با آن انجام می‌دهند، بعد هم با این همه پولی که ما می‌دهیم و یک عمر هم حق بیمه دادیم، نمی‌توانند جواب تست‌های جور واجور ما را با یکی دو تا کلیک به پزشک‌ ما برسانند؟ هنوز هم باید مثل ۵۰ سال پیش عمل کنیم؟ مدام می‌گویند بمان خانه... برایت خطرناک است. چطور؟ همسر من باید برود جواب آزمایش‌های جورواجور را بگیرد و نزد دکتر ببرد. باید فرم بیمه را پر کند و پرونده من را تامین اجتماعی ببرد. دو سه ساعت منتظر بماند بعد آن را ببرد فلان سازمان تا تاییدیه بگیرد و ... این قصه سر دراز دارد. هزارجور از این کارها هست. مسئولان خوب است کمک کنند تا این شرایط پرخطر برای همه از جمله ما بیمارها کمتر شود.»

می‌توان گفت بیشتر بیماران مبتلا به سرطان که شیمی درمانی می‌شوند حتی اگر در منزل بمانند هم به واسطه شرایط موجود در خطر دوچندان هستند.

شهلا که خواهرش مبتلا به سرطان‌های پی در پی بدخیم است، می‌گوید: «سیستم درست درمان باید اینطوری باشد که بیمار فقط به سلامتی خودش فکر کند. همه سرطان‌شناس‌ها به ما می‌گویند استرس و نگرانی بدترین ضربه برای یک بیمار سرطانی است، اما بیمار و نزدیکان او هزار و یک جور بدبختی دارند. در چنین شرایطی نه بیمار می‌تواند فقط به خودش و سلامتش فکر کند نه ما می‌توانیم انرژی خودمان را برای تقویت جسم و روح بیمار بگذاریم. حالا نگرانی کرونا هم به این کلکسیون اضافه شده! گل بود، به سبزه نیز آراسته شد! درد و غم بیماری و استرس هزینه‌ها و زحمت خانواده‌‌ها یک طرف و حالا ترس کرونا طرف دیگر.»

تعطیلی بخش شیمی درمانی برخی مراکز درمانی

در هر شهر، برخی بیمارستان‌های دولتی و خصوصی، بخشی ویژه بیماران مبتلا به سرطان و شیمی درمانی دارند.

در حال حاضر بسیاری از بیمارستان‌های دولتی و نیمه‌دولتی، در حال سرویس‌دهی به بیماران مبتلا به کرونا هستند و همین باعث شده است تا برای امور دیگر ازجمله شیمی درمانی، دچار محدودیت شوند. بخشی از این محدودیت، به دلیل نداشتن «امکانات درمانی مناسب با شرایط بحران» و بخشی هم به ضرورت «مصون نگاهداشتن بیماران آسیب‌پذیر از کرونا» است.

به دلیل افزایش بیماران مبتلا به کرونا، برخی مراکز درمانی، اقدام به توقف بخش شیمی درمانی خود، و ادغام بیماران تحت‌پوشش‌شان با دیگر مراکز شیمی‌درمانی کرده‌اند. این کار خود سبب ازدحام بیشتر بیماران نیازمند به شیمی درمانی در برخی مراکز درمانی و کلینیک‌ها شده است.

کمبود تخت جدی‌ترین بحران این مراکز است به نحوی که به شماری از بیماران، به طور نشسته و سرپایی داروهای شیمی درمانی در بازه زمانی یک و نیم تا دو ساعته تزریق می‌شود.

نادیا که به دلیل سرطان پیشرفته رحم، در کلینیکی در مرکز تهران به تازگی شیمی‌درمانی شده است، می‌گوید: «من به دلیل شیمی درمانی دچار خستگی مفرط هستم. دو ساعت نشستن روی صندلی برای من خیلی سخت بود. مشکل دیگر هم این بود که به نزدیک ۳۰ نفر در یک فضای محدود، دارو تزریق شد. همه آنها که ماسک نداشتند. این برای آدم‌های آسیب‌پذیر مثل ما احتمالاً خطرناک است. من که خیلی احتیاط کردم.»

مادر کیانا سرطان دارد. او می‌گوید: «تا آنجا که یادم هست ما همیشه نگرانی و استرس بابت همه چیز داشتیم؛ کار، تحصیل، هزینه‌های زندگی و خیلی چیزهای دیگر. اگر هم بیمار در خانه داشته باشی که نگرانی بابت پیدا کردن دارو و از پس هزینه‌های درمان برآمدن هم به آنها اضافه می‌شود. حالا با بحران کرونا، تمام این نگرانی‌ها‌ برای من و مادرم چند برابر شده. مادر من شیمی درمانی می‌شود و سیستم دفاعی بدن او ضعیف است. با این وجود ناچار است برای دوره‌های شیمی درمانی به کلینیک برود. محیط‌های درمانی مثل کلینیک و درمانگاه و بیمارستان جزو محیط‌های پرخطر هستند. هرچه این کلینیک‌ها شلوغ‌تر باشند، خطرناک‌تر و استرس‌زاتر می‌شوند که الان شده‌اند. تصورش را کنید در یک اتاق ۲۰ یا ۳۰ متری، همزمان ۱۵ نفر حتی بیشتر در حال گرفتن داروی شیمی درمانی هستند. در این شرایط ماسک و دستکش و مواد ضدعفونی هم به درستی گیر نمی‌آید. متاسفانه زیاد شدن قیمت دارو هم نگرانی‌های ما را چند برابر کرده. برای من سئوال است که کرونا چرا باید روی قیمت داروهای سرطان تاثیر بگذارد؟»

نیلوفر ادامه می‌دهد: «از طرفی برای پیدا کردن ماسک و الکل و مواد ضدعفونی باید کل شهر را بگردم چون در مدت ۲۴ ساعت نایاب شد. از طرف دیگر هر بار که برای خرید مجبور می‌شوم از خانه بیرون بروم استرس دارم که مبادا با خودم ویروس را داخل خونه ببرم و باعث مبتلا شدن مادرم بشوم. واقعاً زندگی کردن توی این همه استرس و نگرانی‌های پی‌درپی روح آدم را خسته و داغان می‌کند...»

کاهش کمک‌های خانوادگی

فرد مبتلا به سرطان بدخیم و تحت شیمی درمانی، در انجام ساده‌ترین امور روزانه خود از جمله پخت و پز، نظافت خانه و بهداشت شخصی دچار ضعف و ناتوانی می‌شود. بیمار گاه توانایی انجام ساده‌ترین امور خود را ندارد، چه برسد به تهیه دارو، خرید مایحتاج زندگی و رفت‌وآمدهای چندباره به اداره بیمه. به همین دلیل دست‌کم تا ۱۰ روز پس از شیمی درمانی، نیازمند حمایت ویژه نزدیکان خودش است.

این روزها اما با هدف جلوگیری از شیوع بیماری کرونا، حتی اعضای یک خانواده هم لزوماً همدیگر را نمی‌بینند. در نتیجه بیماران مبتلا به سرطان‌های بدخیم، از بسیاری حمایت‌های خانوادگی در پخت و پز و نظافت خانه محروم شده‌اند.

کیانا می‌گوید: «در طول درمان مادرم، اگر من خرید مایحتاج خانه را انجام می‌دادم، به طور متناوب و حداقل دو تا سه روز در هفته، خاله‌ام، دخترخاله‌ام یا گاه همسر دایی‌ام به ما برای پخت و پز و گاه برخی کارهای خانه کمک می‌کردند. الان شرایط جوری است که برای حفظ سلامت دوجانبه، این رفت و آمدها کاهش پیدا کرده و حتی به صفر رسیده است. به همین دلیل شرایط برای مادرم که شیمی درمانی می‌شود و خسته است و توان کار ندارد، اما می‌خواهد من را دست تنها نگذارد؛ خیلی سخت شده. مضاف بر اینکه به همه کارهای ما و شرایط سخت گذشته، مقابله با کرونا هم اضافه شده است. جدا از دربه‌دری برای خرید ماسک و دستکش و مواد شوینده مناسب که پیش از این شرح دادم، ضد عفونی همه چیزهایی که برای خانه می‌خریم و همه سطوح و ... واقعاً موقعیت ما را دشوارتر کرده است.»

تلاش برای جلوگیری از شیوع کرونا یک تلاش عمومی است، اما شرایط افراد آسیب‌پذیری مانند سالمندان و مبتلایان به بیماری‌های خاص مانند سرطان، بسیار دشوار شده است، به عبارت دیگر این قشر، از همیشه تنهاتر و ضعیف‌تر شده‌ است.

فرانک زرین