Super User

شنبه, 09 فروردين 1399 ساعت 12:05

آشنایی با سرطانی که بدشانس ها می گیرند

استخوان ها به عنوان چهارچوب ساپورت بدن، سازه ای را تشکیل می دهند و شکل بدن را می سازند که این خود به مانند نگهدارنده ای برای ماهیچه ها برای ایجاد حرکت است و نیز از ارگان های درونی بدن حفاظت می کند

بیشتر استخوان ها توخالی هستند و از یک بخش سخت بیرونی (که ترکیبات کلسیم در آن رسوب می کند)، یک بافت داخلی اسفنجی که مغز استخوان را نگه می دارد (که یاخته های خونی را می سازد و نیز آنها را ذخیره می کند) و غضروف در هر سر استخوان که به مانند بالشتکی در بین استخوان ها عمل می کند)، تشکیل شده اند. خود استخوان سه نوع یاخته دارد: یاخته استخوان ساز، یاخته osteocyte که به نگهداری استخوان کمک می کند و یاخته osteoclasts که استخوان را تقسیم بندی می کند.

سرطان  استخوان، سرطان  نادری است که در درون یاخته های استخوانی شکل می گیرد و متاسفانه اکثرا در گروه سنی نوجوان و جوان و بین 10 الی 30 سالگی شایع می باشد. نسبت ابتلا در دختران و پسران مساوی می باشد. شایع ترین محل بروز تومور در اطراف زانو، اطراف شانه و لگن خاصره می باشد.

علل سرطان استخوان به وضوح مشخص نیست. پزشکان تصور می کنند که سرطان استخوان از یک خطا در DNA سلول ناشی می شود. این نقص سبب می شود رشد و تقسیم سلولی از کنترل خارج شود، لذا این سلول ها در زمان تعیین شده از بین نرفته و به بقاء خود ادامه می دهند. توده ی تجمع یافته از سلول های جهش یافته، توده (تومور) را تشکیل می دهند که می تواند به ساختارهای اطراف حمله کرده و یا به سایر نقاط بدن گسترش یابد.

 طبق نظر انجمن سرطان  آمریکا، سرطان  استخوان اولیه، کمتر از 2/0 درصد از همه سرطان‌ها را تشکیل می‌دهد(سرطان  اولیه)، به گونه ای که در ایالات متحده، فقط حدود 2300 مورد جدید وجود دارد. این سرطان  اغلب در استخوان های بلند بازو و ساق پا به وجود می آید.

اما اکثر بدیخیمی های استخوان از نوع ثانویه هستند چراکه معمولا استخوان ها مکان تومورهایی هستند که از بخش دیگری از بدن به استخوان گسترش یافته اند: مانند سینه، ریه ها و پروستات. به عبارتی این نوع سرطان متاستازی از سرطانهای دیگر است.

 

انواع سرطان  اولیه استخوان

Osteosarcoma- به عنوان تومور بدخیم osteogenic هم شناخته می شود. Osteosarcoma ، شایع ترین سرطان  استخوان است و معمولا در استخوان های بازو، ساق پا و یا لگن خاصره و در سنین بین 10 و 30 سالگی شروع می شود.

 Chondrosarcoma- این نوع از سرطان  استخوان، در یاخته های غضروفی شکل می گیرد و دومین سرطان  شایع استخوان است. این سرطان  در سنین زیر 20 سالگی رخ می دهد و احتمال ابتلاء به آن با افزایش سن کم می شود.

تومور Ewing- به عنوان تومور بدخیم Ewing هم شناخته می شود. این سرطان  در استخوان ها شروع می شود اما می تواند در دیگر بافت ها و در عضلات هم آغاز شود. این سرطان ، سومین سرطان  شایع استخوان است و معمولا در بدن کودکان و نوجوانان شکل می گیرد. Fibrosarcoma و malignant fibrous histiocytoma- هر دو نوع این سرطان  ها در بافت نرم اطراف استخوان بوجود می آید و بیشتر در افراد بزرگسال دیده می شود. این دو نوع سرطان  بر روی بازوها، ساق پا و فک اثر می گذارد.

تومور یاخته ای غول پیکر استخوان- این نوع سرطان  استخوان می تواند هم به شکل خوش خیم باشد و هم بدخیم که البته نوع خوش خیم آن، شایع تر است. این سرطان ، بر بازو و یا ساق پا اثر می گذارد، در سنین میانسالی رخ می دهد و گسترشی ندارد. این سرطان  پس از برداشتن توسط جراحی، دوباره برمی گردد و گرایش به این دارد که به بخش های دیگر بدن نیز گسترش یابد.

Chordoma- اغلب در بین افراد 30 ساله و یا بیشتر از آن دیده می شود. این نوع سرطان  استخوان بر ستون فقرات و جمجمه اثر می گذارد. این سرطان  در بین مردان دو برابر زنان است و بدون این که گسترش یابد، رشد می کند. پس از جراحی، این نوع سرطان  استخوان برمی گردد و معمولا به ریه ها، کبد و غدد لنفاوی گسترش می یابد.

 

 

اختلالات ژنتیکی و تغییراتی که در قسمت های خاصی از هسته سلولی صورت می گیرد باعث تبدیل پروتئین‌های غیرفعالی به نام پروتوانکوژن به نوع فعال آن به نام انکوژن ها می شود. انکوژن ها پروتئین هایی را در سلول تولید می کنند که نظم کنترل شده تکثیر سلولی را تحت تاثیر قرار داده و باعث ازدیاد سلولی و تکثیر بیش از حد آنها در بدن می شوند که به آنها تومور استخوانی می گویند. اینکه چه عواملی باعث این اختلالات ژنتیکی می شوند هنوز به خوبی مشخص نشده است اما این بیماری در بعضی گروه ها بیشتر است. این گروه ها عبارتند از:

  • بچه بودن یا نوجوان بودن یک عامل خطرساز در بروز سرطان استخوان است. بیشتر سرطان های استخوان در بچه ها و نوجواه های با سن زیر 20 سال ایجاد میشود
  • در کسانی که در معرض دوزهای بالای اشعه رادیواکتیو قرار گرفته اند احتمال بروز سرطان استخوان بیشتر میشود. بطور مثال در کسانی که رادیوتراپی شده اند این احتمال بیشتر میگردد
  • افراد با سابقه بیماری پاژه یا دیسپلازی فیبرو احتمال بیشتری دارد که به سرطان استخوان مبتلا شوند
  • در کسانی که والدین آنها یا برادر و خواهر آنها سرطان استخوان داشته این احتمال بروز این بیماری افزایش پیدا میکند
  • در بچه های مبتلا به هرنی یا فتق نافی هم احتمال بروز سرطان استخوان بیش از افراد دیگر است
  • در بچه هایی که مبتلا به رتینوپلاستوم (نوعی سرطان چش) هستند احتمال بروز سرطان استخوان افزایش میابد
  • مصرف داروهای شیمی درمانی که برای درمان سرطان بکار برده میشوند ممکن است موجب افزایش احتمال بروز استئوسارکوم (نوعی سرطان استخوان) شوند

 

شنبه, 09 فروردين 1399 ساعت 11:56

چگونه از سرطان استخوان رهایی یابیم؟

از آنجایی که علت و منشأ دقیق سرطان مغز استوان مشخص نیست،نمی توان دستورالعمل مشخصی برای پیشگیری از آن ارائه کرد. بلکه این دستورها متناسب با شرایط هر فرد و توسط پزشک متخصص تعیین می شوند.
اما رعایت نکات مربوط به سلامت و بهداشت تاثیر زیادی در پیشگیری از ابتلا به آن دارند. به عنوان مثال سعی کنید مرتب و با برنامه ای منظم ورزش کنید. لازم نیست حتما ورزش سنگین انجام دهید بلکه روزی چند دقیقه پیاده روی یا دو نیز کافی است.
رژیم غذایی خود را اصلاح کنید و تلاش نمایید تا جای ممکن است از غذاهای سالم و حتی الامکان طبیعی استفاده نمایید.
اما جدای از راهکار های عمومی، همانطور که قبلا هم اشاره کردیم، سرطان مغز استخوان یکی از رایج ترین انواع سرطان های ژنتیکی یا ارثی است.چنانچه کسی در خانواده یا در اقوامتان به این سرطان دچار است، یا سابقه ی ابتلا به آن را دارد، احتمال آنکه جهش ژنتیکی مشابه در بدن شما هم وجد داشته باشد، هست.
پس در این شرایط بهتر است پیش از هر گونه نگرانی بی مورد به یک مرکز تخصصی مشاوره ژنتیک سرطان مراجعه کنید تا بررسی های لازم انجام گیرد و راه کار های لازم به شما ارائه شود. یادتان باشد که هرچه یک سرطان زودتر تشخیص داده شود، راحت تر هم درمان می شود.

کلینیک امید تهران: مهمترین علامت بدخیمی استخوان درد است. این دردها در ابتدا بیشتر شب ها یا در زمان فعالیت اتفاق می‌افتند و ممکن است چند هفته، چند ماه یا حتی سالها طول بکشد و حتی گاهی اوقات می توان این تومورها را به شکل یک توده یا غده دقیقاً روی استخوان یا بافت های اطرافش حس کرد.

تورم : یکی دیگر از علائم سرطان استخوان تورم موضعی در یک ناحیه از بدن است. این تورم ممکن است بصورت یک توده موضعی به توسط بیمار لمس شود

شکستگی : سرطان استخوان ممکن است استخوان را ضعیف کرده و موجب شکستگی آن شود. وقتی یک استخوان مبتلا به سرطان شکسته میشود معمولا بیمار اظهار میکند مدتها دردی خفیف در اندام داشته است که به ناگهان شدت آن زیاد میشود. به شکستگی که در زمینه سرطان ایجاد میشود شکستگی مرضی یا شکستگی پاتولوژیک میگویند

از دیگر علایم این بدخیمی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

- تب

- سرد شدن بدن

- عرق کردن در شب

- کاهش وزن بی دلیل.

گفتنی است گاهی اوقات سرطان استخوان هیچ نشانه خاصی ندارد. این سرطان معمولاً در چکاپ های معمولی تشخیص داده می شود.

 

 

فودازی   شیمی درمانی     رادیوتراپی    پرتودرمانی    آنکولوژی    

 

شنبه, 09 فروردين 1399 ساعت 11:50

راههای تشخیص سرطان استخوان(سارکوم)

پزشک متخصص بعد از مصاحبه با بیمار و معاینه او ممکن است به وجود سرطان استخوان شک کند در این صورت از روش های تصویربرداری و آزمایشگاهی استفاده میکند تا وجود و یا عدم وجود آن را اثبات کند. مهمترین این روش ها عبارتند از
میتوان اغلب سرطان های استخوان را در رادیوگرافی ساده دید. پزشک در تصویر رادیوگرافی میبیند که در ناحیه ای از استخوان شکل آن تغییر کرده و یا تراکم آن کم و یا زیاد شده است. رادیوگرافی ساده ریه در بسیار یاوقات به پزشک کمک میکند تا مشخص کند آیا سرطان استخوان به ریه متشر شده است یا خیر


سی تی اسکن
تصاویر سی تی اسکن در واقع بصورت سطح مقطع هایی از بافت مورد نظر هستند. در این تصاویر پزشک متهصص میتواند جزئیات بسیار بیشتر و دقیقتری از استخوان را مشاهده کند. درون یک توده مشکوک به سرطان را دیده و واکاوی کند.

سی تی اسکن همچنین میتواند مشخص کند که آیا سرطان استخوان به احشاء دیگر مانند ریه، کبد و غدد لنفاوی هم انتشار پیدا کرده است یا خیر. تصاویر سی تی اسکن ممکن است با استفاده از ماده حاجب انجام شوند.

در این موارد ممکن است به بیمار مایعی داده شود تا قبل از انجام سی تی اسکن بنوشد و یا ممکن است ماده ای خاص قبل از انجام سی تی اسکن به بیمار تزریق شود. در این روش میتوان جزئیات بیشتری از بافت ها را مشاهده کرد.

پزشک متخصص ممکن است از سی تی اسکن به منظور کمک به نمونه برداری از بافت استفاده کند. در این نوع نونه برداری که به CT-guided needle biopsy معروف است بیمار بر روی تخت سی تی اسکن دراز کشیده و پزشک متخصص سوزن مخصوصی را از راه پوست به بافت مورد نظر وارد کرده و از آن نمونه گیری میکند.

مسیر این سوزن از پوست تا رسیدن به بافت مورد نظر با استفاده از سی تی اسکن دیده شده و در نتیجه پزشک میتواند به دقت و بدون ایجاد آسیب بیشتر برای بیمار وارد بافت مورد نظر شود.

 

ام آر آی
ام آر آی یکی از بهترین ابزارهای تصویربرداری برای مشخص کردن محدوده تومور است. ام آر آی میتواند با دقت زیادی مشخص کند که تومور تا چه محدوده ای در بافت پیشروی کرده است.

 

اسکن هسته ای
اسکن هسته ای میتواند به تشخیص میزان انتشار سرطان استخوان کمک کند. در صورتی که سرطان به بافت ای دیگر متاستاز داده باشد اسکن هسته ای میتواند آن را مشخص کند.
البته باید دانست که مثبت شدن اسکن هسته ای همیشه علامت وجود سرطان استخوان نیست. این اسکن در بسیاری بیماری های دیگر مانند عفونت و یا روماتیسم میتواند مثبت شود.
اسکن رادیوایزوتوپ
افزایش جذب ماده رادیواکتیو در نقاط متعددی از بدن میتواند نشانه متاستاز سرطان باشد

پت اسکن
از پت اسکن یا توموگرافی با روش انتشار پوزیترون Positron emission tomography هم برای بررسی سرطان استفاده میشود. در پت اسکن به بیمار گلوگز (نوعی قند) تجویز میشود که یک اتم آن را رادیواکتیو کرده اند.
این گلوکز به توسط سلول های بدن جذب میشود. سلول های سرطانی که سوخت وساز بیشتری نسبت به سلول های طبیعی دارند میزان بیشتری از این قند رادیواکتیو را جذب میکنند و دوربین پت اسکن میتواند تابش رادیواکتیو حاصل را ببیند.

آزمایشات
آزمایشات متفاوتی وجود دارد که با استفاده از آنها میزان مولکول های شیمیایی درون مایعات بدن بخصوص خون بررسی میشوند. این آزمایشات ممکن است بتوانند به تشخیص سرطان استخوان و یا تشخیص نوع آن کمک کنند.


بیوپسی استخوان
در بسیاری از موارد حتی پس از انجام تصویربرداری های و آزمایشات گوناگون باز هم نمیتوان نوع تومور یا سرطان استخوان را به درستی مشخص کرد. همیشه باید قبل از شروع درمان نوع تومور مشخص شود چون درمان متناسب با نوع تومور متفاوت خواهد بود.
برای مشخص کردن نوع تومور معمولا نیاز است تا از آن نمونه برداری یا بیوپسی انجام شود. این نمونه توسط متخصص آسیب شناسی (پاتولوژیست) در زیر میکروسکوپ بررسی شده و نتیجه آن به پزشک معالج گزارش میشود.

شنبه, 09 فروردين 1399 ساعت 11:47

آیا سرطان استخوان درمان می شود؟

 انتخاب روش درمان بستگی به نوع، اندازه، مرحله سرطان، سن و سلامت‌ عمومی بیمار دارد. جراحی اغلب اولین انتخاب درمانی می‌باشد، اگرچه گاهی اوقات قطع کردن عضو لازم می‌باشد.

در زیر به سه راه مرسوم درمان سرطان اشاره می کنیم:

 

جراحی

در اکثر اوقات تومور بدخیم استخوانی نیاز به عمل جراحی دارد و از رادیوتراپی و شیمی درمانی برای کمک به جراحی و کوچک کردن تومور قبل از انجام عمل و یا برای از بین بردن باقیمانده سلول هایی که ممکن است بعد از جراحی در بدن مانده باشند استفاده می‌شود.

درا تومور های خوش خیم که به صورت بافتی در داخل استخوان هستند معمولاً پزشک ارتوپد محتویات بافت تومورال را از داخل استخوان خارج کرده و سطح داخلی حفره ایجاد شده را کاملاً می‌تراشد و در نهاست حفره خالی را با پیوند استخوان پر می‌کند.

 اما در تومورهای بدخیم وضعیت کمی متفاوت است. این تومورها می‌توانند بتدریج استخوان را ضعیف کنند و این روند ممکن است آنقدر ادامه یابد که بالاخره استخوان بر اثر ضربه خفیفی بشکند. شکسته شدن استخوان در محل تومور یک فاجعه است. این شکستگی ها یا اصلاً جوش نمی‎خورند و یا به سختی جوش می‎خورند. پس تمام سعی پزشک معالج اینست که وقتی می‌بیند تومور آنقدر رشد کرده که شکستگی قریب الوقوع است مانع از آن شود. این کار با انجام عمل جراحی و تقویت استخوان با کارگذاری ابزارهای فلزی در استخوان انجام می‌گیرد. 

مسلماً اگر استخوان آنقدر ضعیف شود که بشکند هم معمولاً پزشک ارتوپد راهی بجز انجام عمل جراحی ندارد. معمولاً وقتی تومور آنقدر پیشرفت کرد که در محل استخوان مبتلا درد ایجاد شد این به معنای قریب الوقوع بودن شکستگی است و بیمار در این مواقع معمولاً نیاز به جراحی پیشگیرانه دارد. عمل جراحی درد بیمار راهم تا حدود زیادی از بین می‌برند چون موجب کاهش فشار به استخوان در محل تومور می‌شوند. در مواردی هم که پیشرفت تومور به حدی بوده که بیش از نصف محیط استخوان بر اثر تومور از بین رفته نیاز به جراحی وجود دارد.

  نوع عمل جراحی که برای بیمار انجام می‌شود بسته به محل درگیری استخوان متفاوت است. وقتی انتهای استخوان های بلند درگیر می‌شود ( مثلاً بالای استخوان بازو یا ران) درمان به صورت تعویض مفصل است به این صورت که کل استخوان درگیر خارج شده و آنرا با مشابه فلزی جایگزین می‌کنند و وقتی درگیری در قسمت های وسط استخوان است ( مثلاً در وسط ران یا بازو) یک نیل Nail ( یک میله بلند فلزی) را در داخل کانال مرکزی استخوان قرار می‌دهند تا استخوان شکسته نشود و بندرت در درگیری قسمت های وسط استخوان از پیچ و پلاک استفاده میشود.

گاهی در حین جراحی پزشک ارتوپد تومور را خارج کرده و محل خالی شده را با سیمان استخوانی پر می‌کند ولی معمولاً این کار انجام نمی‌شود و با رادیوتراپی بعد از جراحی سعی در از بین بردن توده تومورال می‌شود. و در نهایت اگر وسعت رشد تومور استخوانی آنقدر زیاد باشد که به مناطق زیادی از اندام منتشر شده و یا عروق و اعصاب اندام را به شدت آسیب زده است بهترین راه برای بیمار قطع عضو باشد.

 

شیمی درمانی

از این روش معمولاً برای درمان تومورهای بدخیم استفاده میشود. یک روش مهم درمان دارویی تومورهای بدخیم شیمی درمانی Chemotherapy است. در این روش داروهایی به بیمار داده می‌شود که موجب اختلال در تکثیر سلولی می‌شوند و چون تکثیر سلولی در سلول های سرطانی بیش از سلول های طبیعی بدن است این داروها بیشتر روی سلول های سرطانی تاثیر مخرب دارند تا روی سلول های سالم.

مشخص است که هم رادیوتراپی و هم شیمی درمانی روی سلول ها و بافت های طبیعی هم اثر مخرب دارند و به همین علت است که این روش های درمانی عوارض فراوانی دارند. از این روش معمولاً در مواردی استفاده می‌شود که سلول های سرطانی استخوان متاستاز داده اند یعنی در مناطق مختلفی از بدن پراکنده شده اند و این مناطق آنقدر متعدد و گاهی کوچک هستند که خارج کردن همه آنها بوسیله جراحی عملاً مقدور نیست.

 

رادیوتراپی

از این روش معمولاً در درمان تومورهای بدخیم استخوان استفاده می‌شود. تاباندن اشعه گاما به بافت سرطانی یکی از روش های موثر برای از بین بردن این سلول ها است. تابش این اشعه در بدن ایجاد مولکول هایی بنام رادیکال های آزاد میکند و این مولکول ها موجب آسیب DNA سلول های سرطانی و از بین رفتن آنها میشود. البته این اتفاق میتواند برای سلول های سالم هم بیفتد ولی چون در سلول های سرطانی به علت سرعت زیاد تکثیر، سرعت ساختن DNA بیشتر از سلول های سالم است تاثیر اشعه روی سلول های سرطانی بیشتر است.

 رادیوتراپی نمیتواند سلول های سرطانی را کاملا نابود کند بلکه فقط تعداد آنها را کاهش میدهد با این حال همین کمک کافی است تا بتواند درد استخوانی بیمار را کاهش دهد. درد بیمار معمولاً بعد از 2-1 هفته از انجام رادیوتراپی کاهش میابد ولی حداکثر کاهش درد بعد از چند ماه است. رادیوتراپی ممکن است همراه با عمل جراحی بکار رود.

تابش اشعه گاما معمولاً به توسط دستگاه هایی انجام می‌شود که منبع آنها در نزدیک بدن بیمار قرار گرفته و پزشک متخصص رادیوتراپی میتواند مقدار مناسبی از اشعه را به نواحی از استخوان های بدن که حاوی سلول های سرطانی هستند بتاباند. گاهی اوقات و در موارد انتشار وسیع سلول های سرطانی روش دیگر تزریق مواد رادیواکتیو به بدن است. موادی که حاوی مولکول های رادیواکتیو بخصوصی هستند از طریق جریان خون به بدن بیمار تزریق میشوند. این مواد بیشتر جذب استخوان میشوند و بنابراین تابش گاما بیشتر در نواحی استخوانی صورت میگیرد.

 

 

شنبه, 09 فروردين 1399 ساعت 11:41

چگونه از یک بیمار سرطانی مراقبت کنیم؟

 

حمايت از بيمار سرطاني به اين معني نيست كه شما همه زندگي‌تان را تعطيل كنيد و با ترحم بخواهيد براي بيمار دلسوزي يا تلاش كنيد او را به مرحله قبول وضعيت جديد خود برسانيد، بدون اينكه خود اين واقعيت را پذيرفته باشيد و دائم به گريه و نااميدي وقت بگذرانيد. بهتر است مثل هزاران نفر ديگر در حد توانتان براي گذر از اين امتحان خدا تلاش كنيد. حمايت از بيمار سرطاني يعني كمك به تقويت بنيه جسمي، روحي و معنوي بيمار تا بتواند حتي از يك روز زندگي خود استفاده مفيد و لذتبخش كند. اگر مي‌خواهيد مراقب خوبي براي بيمارتان باشيد، بهتر است قبل از آن با اين راه‌ها به‌خودتان و بعد به بيمار كمك كنيد:
توان جسمي، روحي و معنوي شما كه مراقب هستيد هم در اين دوران، اهميت مي‌يابد. خودتان را فراموش نكنيد. اغلب ما جمله «مراقب خودت باش» را به ديگران مي‌گوييم درحالي‌كه ما اول وظيفه داريم مراقب خودمان باشيم چون اگر اينطور نباشد زود خسته مي‌شويم يا مراقبت اثر‌گذاري نخواهيم داشت.

سوز، سواد و سليقه براي مراقبت لازم است. مراقبي كه دلسوز نباشد حوصله شنيدن آه‌و ناله و حتي درددل بيمار را ندارد، پس مهرباني‌تان را حفظ كنيد؛ مراقبت خوب، آهسته و پيوسته است. يك مراقب با سليقه مثلا با ابتكاراتي شبيه برنامه‌ريزي بلندمدت براي يك كارگروهي و دخالت دادن بيمار در فعاليت‌هاي اميدبخش با لحاظ شرايط او كمك مي‌كند تا اميد به زندگي بيمار را زنده نگه دارد.

اگر بيمار شما به انجام شيمي‌درماني توصيه شده باشد به اين معني نيست كه در وضعيت خطرناكي است اما بدانيد اين دوره سخت است. پس، از انتقال حرف‌هاي ناراحت‌كننده، برنامه‌هاي روزانه تكراري و رفت‌وآمدهاي غيرضروري اجتناب كنيد تا از خستگي بيمار كم شود.

ذائقه غذايي در ايام شيمي‌درماني تغيير مي‌كند. اين را به‌حساب حساس شدن افراطي بيمارتان نگذاريد و با او همدلي كنيد.
حمايت از بيمار سرطاني اگر شبكه‌اي باشد يعني چند نفر، هركدام بخش كوچكي از كارها را به‌عهده بگيرند، نتيجه بهتري خواهد داشت.

از نخستين جلسات دائمي درمان بيمار وقت خود را بسنجيد و اگر قرار است مثلا تا يك‌ماه دائم مرخصي بگيريد و او را تا جلسه شيمي‌درماني همراهي كنيد، بهتر است از همين حالا مراقبت معتدلي داشته باشيد مثلا براي روزهاي شيمي‌درماني او سرويس هماهنگ كنيد چراكه وقتي مراقبت شما كم شود، بيمار پيش خودش فكرهاي نااميدكننده‌اي پيدا مي‌كند، مثل اينكه ديگر از من خسته شدند.

به فكر 3 نوع مراقبت باشيد

1 - مراقبت جسماني براي هر فرد سرطاني خاص اوست و بايد به‌دنبال پيدا كردن شيوه مورد نياز بيمار خود باشيد. جسم بيمار ممكن است به مراقبت ويژه‌اي مثل پرهيز غذايي، غذاهاي تقويتي، ورزش‌هاي خاص و... نياز پيدا كند و شما به‌عنوان فرد حامي براي مراقبت جسماني از بيمار سرطاني نياز به اطلاعات داريد. براي افزايش آگاهي خود مي‌توانيد از ملاقات پزشك بيمار، خواندن كتاب، شركت در جلسات گروهي افراد مبتلا به سرطان و... استفاده كنيد. مثل هميشه نه افراط و نه تفريط داشته باشيد. برنامه دارويي، غذايي و... بيمار را با پزشك در ميان بگذاريد و به او اطمينان كنيد. اينكه فكر كنيد مثلا تعداد وعده‌هاي بيشتر غذاهاي گوشتي مقوي است يا... به بيمار كمك نمي‌كند.

2- اين فقط جسم بيمار نيست كه در روزهاي بيماري خسته مي‌شود، روحيه بيمار شما در اين دوران بسيار آسيب‌پذير مي‌شود تا جايي كه شايد علاوه بر مشكلات جسماني دچار بيماري‌هاي روحي مانند افسردگي هم شود. افكاري كه از نااميدي برمي‌آيد، از مهم‌ترين فكرهاي آزار‌دهنده فرد بيمار است. روحيه اميدوار و با نشاط افراد سرطاني از مهم‌ترين كمك‌كننده‌هاي نتيجه گرفتن از اقدامات درماني است. سلامت رواني و جسماني 2 حلقه به هم متصل‌اند. اگر مي‌خواهيد به بيمارتان كمك كنيد سعي كنيد اگر حلقه دوم كه مربوط به جسم اوست آسيبي ديده، حلقه اول را حفظ كنيد. اين دو حلقه با هم ارتباط نزديكي دارند، طوري كه حفظ هركدام به بهبودي ديگري كمك مي‌كند. از راهكارهاي زير مي‌توانيد براي بهبود تقويت روحيه بيمارتان كمك بگيريد:

من فقط مي‌دانم، چقدر وقت دارم: اغلب بيماران سرطاني از ترس مرگ، روحيه خود را مي‌بازند. تا حالا به اين فكر كرده‌ايد كه فرق يك بيمار سرطاني با فرد معمولي از نظر نزديكي به مرگ چيست؟
گاهي سال‌ها از شروع بيماري سرطان يك فرد گذشته اما او زندگي عادي خود را دارد و فردي كه سالم است بدون هيچ نشانه بر اثر تصادف، سكته و... جان خود را از دست مي‌دهد؛ پس فرق بيمار شما در بدترين حالت ممكن با شما فقط اين است كه او تقريبا مي‌داند چقدر مهلت براي زندگي دارد. استاد محمد شجاعي، نويسنده كتاب معروف آشتي با امام زمان و بسياري از كتاب‌هاي حوزه خانواده، حوزه و دانشگاه و... در شرح حال زندگي خود مي‌گويد:
آزمايش‌هايم نشان داد كه مبتلا به سرطان شده‌ام اما به‌نظر من لحظه
قبل و بعد گفتن اين خبر تفاوتي نكرد. زندگي معمولي خودم را با سرطان ادامه دادم و شروع به جلسات شيمي‌درماني كردم. طي ساعت‌هاي حضورم در بيمارستان به نوشتن كتاب آشتي با امام زمان پرداختم و حتي گاهي كه وقت كم مي‌آوردم براي ساعت‌هاي شيمي‌درماني‌ام هم به مردم وقت مشاوره مي‌دادم و در بيمارستان جلسه مشاوره برگزار مي‌كردم و حالا پزشكان از برطرف شدن سرطانم مي‌گويند.

مهماني به شرط: ايام بيماري بهانه‌اي مي‌شود براي صله‌رحم از بيمار؛ اين ديد و بازديد‌ها نشانه علاقه و احترام فرد بيمار بين دوستان و اقوام است. اما اگر اين ديد و بازيد‌ها از صبح تا شب باشد و مطابق با ميل بيمار نباشد مي‌تواند موجب پريشاني، فشار رواني و... او نيز شود. پس با برنامه‌ريزي خانوادگي اين ملاقات‌ها را به نوعي ترتيب دهيد كه بيمار احساس راحتي كند.
بسيار سفر بايد تا... . : سفرهاي تفريحي و زيارتي مي‌تواند كمك خوبي براي آرام كردن بيماران باشد.

خانه را آرام كنيد: دنبال مقصر نباشيد تا بدانيد چه‌كسي زمينه بيماري را ايجاد كرده مثلا فرد سيگاري، فردي كه ريشه ارثي سرطان داشته، بحث پيرامون مشكلات مالي و... چراكه پژوهش‌ها نشان داده است كه خانه‌هاي ناآرام احتمال اثر بخشي درمان سرطان را كم مي‌كند. خانه آرام مي‌تواند علاوه بر كمك به روحيه بيمار، جسم او را هم آرام كند.

گوش شنوا داشته باشيد: نيازي نيست هميشه براي گلايه‌هاي فرد بيمار جوابي داشته باشيد، گاهي لازم است فقط صبور باشيد و با گوش شنوا، سخنان او را بشنويد تا آرام شود.

بيكاري ممنوع: بيكاري حتي در روزهاي عادي هم مي‌تواند به روحيه افراد صدمه بزند. اين توصيه براي بيماران سرطاني خيلي مهم‌تر است. تا جايي كه توان جسماني به بيمار اجازه مي‌دهد. به او كمك كنيد تا زندگي عادي قبل اعم از سركار رفتن، كار خانه و... را انجام دهد. انجام كارهاي هنري هم در اين دوران به حفظ روحيه و تخليه هيجانات منفي كمك مي‌كند.

معجزه ورزش: ورزش علاوه بر كمك به تقويت جسم، انرژي روحي بيمار و اميد به زندگي او را بالا مي‌برد. از ورزش غافل نشويد اما اينكه چه ورزشي براي بيمار شما خوب است را از پزشك او جويا شويد.

تلقين مثبت: براي كمك به رسيدن بيمار به مرحله پذيرش بيماري، شركت در جلسات گروهي افراد مبتلا به سرطان، سرزدن به سايت انجمن‌ها، تقويت اعتقادات و اميد بيمار و... مهم است. در كنار اين استفاده كلامي، پوستر و... كه حاوي جملات كوتاه اميد‌دهنده باشد براي فرد مهم است. كمك كنيد تا بيمار دوره درمان خود را مرحله مبارزه با بيماري بداند كه گذر با صبر و توكل از آن، نتيجه موفقيت در امتحان خدا را خواهد داشت.

3- سومين قسمت مهم وجود ما كه در ايام بيماري دچار چالش مي‌شود، باورها و اعتقادات ماست. بهداشت معنوي را فراموش نكنيد. باورهاي هر فرد روحيه و افكار او را جهت‌دهي مي‌كندكه مي‌تواند سخت‌ترين لحظات را براي فرد قابل هضم كند.

دوران سخت بيماري سرطان هم براي شما زمان امتحان خداست و هم براي بيمارتان؛ پس سعي كنيد با نگاه امتحان به سرطان نگاه كنيد نه بحراني كه هيچ‌كس از پس آن برنمي‌آيد. خدايي كه اين امتحان را طراحي كرده، اگر بخواهد و به نفع شما باشد مي‌تواند امتحان را پايان دهد. گذشته از اين اگر در امتحان سخت سرطان قرار گرفته‌ايد بايد به توانايي و قدرت خودتان آفرين بگوييد. اين يعني شما به اندازه سختي بزرگ اين بيماري، بزرگ هستيد در غيراين صورت دچار اين سختي نمي‌شديد. اين حرف‌ها شعار نيست، تجربه بنده‌هاي خوب است كه با همين باورها با آرمش از دوران سخت زندگي خود گذشته‌اند. امروز حتي روانشناسان غربي نيز به توانايي ارزش‌هاي معنوي در كنترل عواطف و احساسات، غلبه بر بيماري‌ها و... اعتراف كرده‌اند.

اگر بيمارتان روحيه خود را از دست داده و فكر مي‌كند كه خدا او را فراموش كرده، خدا در حال عذاب اوست و... بهتر است به اين توصيه معنوي كه در امور دنيايي به زير دستان خود نگاه كنيد فكر كنيد و افرادي كه در نزديكي شما هستند و شرايط سختي دارند را به او يادآوري كنيد.

از اين گذشته اگر بيماري و سختي صرفا دليل عذاب خداوند باشد، پس دليل بيماري افراد محبوب خداوند مثل حضرت ايوب كه در تاريخ آمده است، از شدت بيماري كرم به بدن ايشان افتاده بود را چطور مي‌توان توضيح داد؟

بعضي‌ها خوش قول هستند و از زمان توفاني مانند دوره درمان سرطان براي قول و قرار گذاشتن با خدا استفاده مي‌كنند و روزهاي بيماري‌شان مي‌شود شروع دوره جديدي از زندگي‌شان اما بعضي‌ها به قول قرآن بدقول‌ هستند (يونس، آيه12) و قول دوران توفاني زندگي‌شان را زود فراموش مي‌كنند. شما به‌عنوان يك مراقب دلسوز و آگاه مي‌توانيد از فرصت استفاده كنيد و دوران توفاني درمان سرطان را به شروع دوره جديد زندگي بيمارتان تبديل كنيد. براي شروع اين دوره جديد بايد قدم اول را از توبه آغاز كنيد. ممكن است شنيده باشيد كه طبق آيه قرآن، توبه فردي كه در حال مرگ است پذيرفته نيست اما بهتر است بدانيد بيماري سرطان درمان‌پذير است و پزشكان نمي‌توانند به‌طور قطع درباره بهبودي يا عدم‌بهبودي آن نظر بدهند. به عبارتي، بيمار سرطاني نشانه‌هاي بيماري را ديده نه نشانه‌هاي مرگ حتمي را و اين يعني شامل اين آيه قرآن نمي‌شود.

 

فاطمه محمد صالحی- همشهری

محققان موفق به تولید داروی با کمک «کورکومین»، ماده تشکیل‌دهنده موجود در زردچوبه شدند که می‌تواند از پیشروی سلول‌های سرطان استخوان پیشگیری کند.
به گفته محققان، این داروی جدید می‌تواند منجر به درمان عملکردی بهتر برای افراد مبتلا به استئوسارکوم، دومین عامل مرگ ناشی از سرطان بین کودکان، شود.

بیماران جوان مبتلا به سرطان استخوان غالباً با دوز بالای شیمی درمانی قبل و بعد از جراحی تحت درمان قرار می‌گیرند که عوارض جانبی بسیاری هم دارد.

تحقیقات نشان داده کورکومین موجود در زردچوبه دارای قابلیت‌های ضداکسایشی، ضدالتهابی و استخوان‌سازی است. همچنین از انواع سرطان‌ها هم پیشگیری می کند.

محققان در آزمایش داروی جدید دریافتند این دارو مانع از رشد سلول‌های استئوسارکوم تا 96 درصد بعد از 11 روز شد.

شنبه, 09 فروردين 1399 ساعت 11:14

متاستاز استخوان چیست؟

وقتی فردی دچار سرطان ریه، پستان، پروستات، تیروئید یا اعضای دیگر شود و سلول های سرطانی خود را به استخوان رسانده و در آن شروع به رشد کنند، می گویند سرطان به استخوان متاستاز داده است یا متاستاز استخوانی بوجود آمده است.
متاستاز استخوانی در افرادی اتفاق می‌افتد که دچار سرطانی هستند که در خارج از استخوان‌ها آغاز شده است.
سلول‌های سرطانی از محل اولیه جدا می‌شوند و در جریان خون و دستگاه لنفاوی به حرکت درمی‌آیند.
هنگامی‌که سرطان به اندام‌های دور دست بدن گسترش می‌یابد، این فرآیند را متاستاز می‌نامند. مکان‌های رایج صورت گرفتن متاستاز شامل استخوان، ریه و کبد است.
در حقیقت متاستاز استخوان نوعی تومور استخوان است که منشا آن از سایر بافت های غیر استخوانی است.
بطور متوسط هر سال بیش از یک میلیون سرطان تشخیص داده می شود و نیمی از آنها می توانند به استخوان متاستاز پیدا کنند.
منشا اکثر متاستازهای استخوان شامل سرطان ریه، پستان، پروستات، تیروئید و کلیه است. با بهبود مراقبت های پزشکی در سال های اخیر، هر ساله تعداد بیشتری از بیماران با سرطان های ریه، پستان و پروستات عمر بیشتری می کنند و همین امر موجب می شود بیشتر با عوارض بیماری که یکی از آنها متاستاز به استخوان است روبرو شوند.
مهم ترین راه انتشار سلول های سرطانی از بافت سرطانی اولیه، جریان خون وریدی است، یعنی همان جریان خونی که از بافت خارج شده و به قلب می رود، می تواند سلول های سرطانی را با خود حمل کرده و به بافت هایی که جریان خون وریدی را دریافت می کنند (کبد و ریه) برده و بنشاند.
البته هر سلول سرطانی در هر بافتی نمی تواند تکثیر پیدا کند و بافت میزبان باید بتواند شرایط لازم برای رشد سلول ها را در اختیار آنها بگذارد.
استخوان از لحاظ شیوع، سومین بافتی است که میزبان سلول های سرطانی از بافت های دیگر می شود.
متاستاز به کبد و ریه معمولا تا وقتی به مراحل پیشرفته نرسد، علامتی ایجاد نکرده و بیمار متوجه آن نمی شود، ولی متاستاز در استخوان معمولا دردناک است و زودتر تشخیص داده می شود.
در تمام انواع سرطان، خطر متاستاز استخوانی وجود دارد، گرچه پزشک نمی‌تواند با اطمینان بگوید که آیا سرطان شخص بیمار گسترش خواهد یافت.
احتمال ایجاد متاستاز استخوانی در انواع خاصی از سرطان بیش‌تر است.
این انواع شامل سرطان‌های پستان، تیروئید، پروستات، ریه و کلیه می‌باشند. در ضمن، احتمال اینکه تومورهای بزرگ تر که به غدد لنفاوی گسترش یافته‌اند به استخوان‌ها گسترش یابند هم بیش‌تر است.
متاستاز استخوان بیشتر در استخوان های ستون مهره، لگن، دنده، جمجمه، بازو و ران ایجاد می شود.
متاستاز استخوانی امکان دارد در هر استخوانی ایجاد شود. اما سرطان از همه بیش‌تر به استخوان‌هایی گسترش می‌یابد که در نزدیکی مرکز بدن قرار دارند. ستون فقرات رایج‌ترین محل تشکیل متاستاز استخوانی است. دیگر نواحی رایج ایجاد متاستاز استخوانی شامل استخوان ران، استخوان بازو، دنده‌ها، لگن، و جمجمه می‌باشد.
درمان این بیماران یک کار تیمی است و نیاز به مشارکت نزدیک جراح ارتوپد، متخصص انکولوژیست، متخصص رادیوتراپی، متخصص درد و متخصص روانپزشکی دارد.
راه های درمان متاستاز استخوان
متاستاز‌های استخوانی معمولا معالجه‌پذیر نیستند، اما شاید با انجام درمان بتوان متاستاز‌ها را کوچک تر کرد و علائم را تخفیف داد. بیمار باید درباره علائم یا عوارض جانبی جدیدی که مشاهده می‌کند با پزشک صحبت کند.
دارو‌هایی که در درمان‌های سرطان اولیه استفاده می‌شوند، همانند شیمی‌درمانی و هورمون‌درمانی، ادامه می‌یابد.
این داروها، که بیمار آنها را بلع می‌نماید یا آنها را در بدن او تزریق می‌کنند، به هر سلول سرطانی که در بدن وجود داشته باشد حمله می‌کنند.
درمان‌های سیستمیک در اغلب موارد بر علیه سرطان مۆثر هستند، اما امکان دارد باعث بروز عوارض جانبی مانند تهوع، استفراغ، خستگی، ریزش مو و افزایش خطر عفونت شوند.
بیس فسفونات‌ها دسته‌ای از دارو‌ها هستند که استخوان‌های ضعیف را درمان می‌کنند. از این دارو‌ها می‌توان برای درمان پوکی استخوان استفاده نمود، که در این بیماری استخوان‌ها باریک و ضعیف می‌شوند.
در برخی از بیماران سرطانی خاص، ممکن است بیس فسفونات‌ها در کنترل کردن درد استخوان، کاهش دادن صدمه وارده به استخوان‌ها، پایین آوردن سطح افزایش یافته کلسیم، و کم‌تر کردن خطر شکستگی استخوان‌ها مفید واقع شوند. امکان دارد عوارض جانبی شامل خستگی؛ تهوع، استفراغ، کم‌خونی، و درد استخوان یا مفاصل باشد. یکی از عوارض جانبی خطرناک، اما نادر، مرگ ناشی از نرم شدن فک (jawbone death) است.
در درمان‌های موضعی، تنها بر استخوان یا استخوان‌هایی تأکید می‌شود که سرطان به آنها گسترش یافته است. در این درمان‌ها، تومور نابود شده یا رشد سلول‌های سرطانی کند می‌شود.
پرتودرمانی خارجی، که در آن از پرتو‌های پرانرژی برای کشتن سلول‌های سرطانی استفاده می‌شود، شبیه رادیوگرافی است ولی بسیار قوی‌تر از آن می‌باشد.
رادیوتراپی نمی تواند سلول های سرطانی را کاملا نابود کند، بلکه فقط تعداد آنها را کاهش می دهد.
ریشه‌کنی (ablation) یک درمان موضعی دیگر است که در آن با استفاده از سرما، گرما، جریان الکتریکی، یا الکل، تومور را از بین می‌برند.
در یک درمان موضعی دیگر، سیمان استخوانی تزریق می‌کنند تا به تثبیت یا محکم شدن ناحیه مربوطه کمک شود.
اغلب از جراحی به‌عنوان درمانی برای کمک به تثبیت یا محکم‌سازی استخوان ضعیف‌شده‌ای استفاده می‌کنند که شاید در معرض خطر شکستن باشد. امکان دارد پزشک میله‌ها، پیچ‌ها، میخ‌ها، یا صفحه‌هایی را در داخل استخوان قرار دهد تا به تثبیت یا محکم شدن استخوان کمک کنند و از شکستن آن جلوگیری نمایند. برای مرمت استخوان‌های شکسته از جراحی هم استفاده می‌شود. اما استخوان‌هایی که در اثر سرطان می‌شکنند اغلب خوب التیام نمی‌یابند. امکان دارد تأکید پزشک بر این باشد که تلاش نماید از شکستن استخوان جلوگیری شود.
در بسیاری از موارد، درمان‌های متاستاز استخوانی در کاهش دادن درد استخوان هم مفید واقع می‌شود. اما اگر درد ادامه یابد، ممکن است پزشک مسکن‌هایی را تجویز کند که می‌توان بدون نسخه خرید، مانند استامینوفن، ایبوپروفن، یا ناپروکسون. اگر با مصرف این دارو‌ها درد تخفیف نیابد، امکان دارد پزشک مسکنی قوی‌تر مانند کدئین، هیدروکودون، اکسی کودون، یا مورفین تجویز نماید.
متاستاز‌های استخوانی معمولاً معالجه‌پذیر نیستند، اما شاید با انجام درمان بتوان متاستاز‌ها را کوچک تر کرد و علائم را تخفیف داد. بیمار باید درباره علائم یا عوارض جانبی جدیدی که مشاهده می‌کند با پزشک صحبت کند. اگر بیمار از طریق مطرح کردن پرسش‌ها و یاد گرفتن مطالب بیش‌تری درباره بیماری خود و درمان آن و مراقبت نمودن از خود نقش فعالی را در بهداشت خود ایفا کند، امکان دارد سریع‌تر بهبود یابد. بیمار باید با پزشک خود درباره دیگر گزینه‌های درمان (که شاید برای او مناسب باشند) صحبت کند.


سه راه اصلی درمان متاستاز استخوان
۱- رادیوتراپی
تاباندن اشعه گاما به بافت سرطانی یکی از روش های موثر برای از بین بردن این سلول ها است. تابش این اشعه در بدن ایجاد مولکول هایی به نام رادیکال های آزاد می کند و این مولکول ها موجب آسیب DNA سلول های سرطانی و از بین رفتن آنها می شود. البته این اتفاق می تواند برای سلول های سالم هم بیفتد، ولی چون در سلول های سرطانی به علت سرعت زیاد تکثیر، سرعت ساختن DNA بیشتر از سلول های سالم است، تاثیر اشعه روی سلول های سرطانی بیشتر است.
هورمون های ضد استروژن می توانند رشد سلول های سرطانی پستان و پروستات را کم کرده و در این موارد بکار برده می شود
رادیوتراپی نمی تواند سلول های سرطانی را کاملا نابود کند، بلکه فقط تعداد آنها را کاهش می دهد. با این حال همین کمک کافی است تا بتواند درد استخوانی بیمار را کاهش دهد.
درد بیمار معمولا بعد از یک تا دو هفته از انجام رادیوتراپی کاهش می یابد، ولی حداکثر کاهش درد بعد از چند ماه است. رادیوتراپی ممکن است همراه با عمل جراحی به کار برود.
تابش اشعه گاما معمولا توسط دستگاه هایی انجام می شود که منبع آنها در نزدیک بدن بیمار قرار گرفته و پزشک متخصص رادیوتراپی می تواند مقدار مناسبی از اشعه را به نواحی از استخوان های بدن که حاوی سلول های سرطانی هستند بتاباند.
گاهی اوقات و در موارد انتشار وسیع سلول های سرطانی، روش دیگر، تزریق مواد رادیواکتیو به بدن است. موادی که حاوی مولکول های رادیواکتیو بخصوصی هستند از طریق جریان خون به بدن بیمار تزریق می شوند. این مواد بیشتر جذب استخوان می شوند و بنابراین تابش گاما بیشتر در نواحی استخوانی صورت می گیرد.
۲- شیمی درمانی
گاهی اوقات برای درمان تومورهای متاستاتیک از شیمی درمانی استفاده می شود. در این روش داروهایی به بیمار داده می شود که موجب اختلال در تکثیر سلولی می شوند و چون تکثیر سلولی در سلول های سرطانی بیش از سلول های طبیعی بدن است، این داروها بیشتر روی سلول های سرطانی تاثیر مخرب دارند تا روی سلول های سالم.
مشخص است که هم رادیوتراپی و هم شیمی درمانی روی سلول ها و بافت های طبیعی هم اثر مخرب دارند و به همین علت است که این روش های درمانی عوارض فراوانی دارند.
گاهی اوقات از هورمون ها برای درمان بعضی تومورهای متاستاتیک استفاده می کنند. هورمون های ضد استروژن می توانند رشد سلول های سرطانی پستان و پروستات را کم کرده و در این موارد بکار برده می شود.
همچنین گاهی اوقات از دسته ای از داروها به نام بیس فسفونات ها مانند آلندرونات برای درمان بعضی تومورهای متاستاتیک مثل سرطان های پستان و پروستات استفاده می شود. این داروها می توانند فعالیت سلول هایی به نام استئوکلاست ها را که مسئول جذب کلسیم از سلول های سالم هستند کاهش دهد.
در مواردی هم که پیشرفت تومور به حدی بوده که بیش از نصف محیط استخوان بر اثر تومور از بین رفته، نیاز به جراحی وجود دارد.
۳- جراحی
تومورهای متاستاتیک به تدریج استخوان را ضعیف می کنند و این روند آنقدر ادامه می یابد که بالاخره استخوان بر اثر ضربه خفیفی می شکند. به این فرآیند شکستگی پاتولوژیک یا مرضی استخوان می گویند.
شکسته شدن استخوان در محل متاستاز یک فاجعه است. این شکستگی ها یا اصلا جوش نمی خورند و یا به سختی جوش می خورند. پس تمام سعی پزشک معالج ارتوپد این است که وقتی می بیند تومور آنقدر رشد کرده که شکستگی قریب الوقوع است مانع از آن شود. این کار با انجام عمل جراحی و تقویت استخوان با کارگذاری ابزارهای فلزی در استخوان انجام می گیرد.
مسلما اگر استخوان آنقدر ضعیف شود که بشکند هم معمولا پزشک معالج راهی بجز انجام عمل جراحی ندارد. معمولا وقتی تومور متاستاتیک آنقدر پیشرفت کرد که در محل استخوان مبتلا درد ایجاد شد، این به معنای قریب الوقوع بودن شکستگی است و بیمار در این مواقع معمولا نیاز به جراحی پیشگیرانه دارد. این اعمال جراحی درد بیمار را هم تا حدود زیادی از بین می برند، چون موجب کاهش فشار به استخوان در محل تومور می شوند.
در مواردی هم که پیشرفت تومور به حدی بوده که بیش از نصف محیط استخوان بر اثر تومور از بین رفته، نیاز به جراحی وجود دارد. نوع عمل جراحی که برای بیمار انجام می شود بسته به محل درگیری استخوان متفاوت است.
وقتی انتهای استخوان های بلند درگیر می شود ( مثلا بالای استخوان بازو یا ران) درمان بصورت تعویض مفصل است، به این صورت که کل استخوان درگیر خارج شده و آن را با مشابه فلزی جایگزین می کنند. وقتی درگیری در قسمت های وسط استخوان است ( مثلاً در وسط ران یا بازو) یک نیل Nail (یک میله بلند فلزی) را در داخل کانال مرکزی استخوان قرار می دهند تا استخوان شکسته نشود.
به ندرت در درگیری قسمت های وسط استخوان از پیچ و پلاک استفاده می شود. گاهی در حین جراحی، پزشک معالج ارتوپد تومور را خارج کرده و محل خالی شده را با سیمان استخوانی پر می کند. ولی معمولا این کار انجام نمی شود و با رادیوتراپی بعد از جراحی، سعی در از بین بردن توده تومورال می شود.
متاستازهای ستون مهره ها شایع هستند، ولی به ندرت نیاز به عمل جراحی دارند و بیشتر با رادیوتراپی درمان می شوند.
علائم و تشخیص
از علائم مهم این تومورها، درد در استخوان هایی است که بر اثر متاستاز ضعیف شده اند. در ابتدا، ممکن است درد ظاهر شده و برطرف شود. در اغلب موارد درد در شب‌ها شدید‌تر می‌شود، اما با حرکت کردن شخص کاهش می‌یابد. به مرور زمان، امکان دارد با حرکت کردن شخص درد شدید‌تر شود و به‌صورت همیشگی‌تری درآید.

متاستاز استخوان
سرطانی که در ستون فقرات رشد می‌کند امکان دارد به طناب نخاعی فشار وارد نماید. ممکن است این فشار بر اعصاب تأثیر گذارد و باعث درد در اندام ها، از دست رفتن تحرک، ضعف عضلات، بی‌حسی و اشکال در ادرار کردن شود.
فشار بر طناب نخاعی را یک وضعیت اضطراری پزشکی به‌حساب می‌آورند، زیرا امکان دارد به فلج شدن شخص بیمار منجر شود. درمان‌هایی که صورت می‌گیرد شامل تزریق دارو‌های استروئیدی، پرتودرمانی، شیمی‌درمانی و جراحی است.
شاید فیزیوتراپی لازم باشد تا به بیمار کمک شود کشیدگی طبیعی عضلات (muscle tone) خود را بازیابد.
شاید پزشک دستور دهد تست‌های تصویربرداری انجام شود تا پی ببرد که آیا سرطان به استخوان‌ها گسترش یافته است، حتی اگر بیمار متوجه هیچ علائمی نشده باشد. در این تست‌ها، قسمت داخل بدن مشاهده می‌شود
متاستاز استخوانی اغلب با ضعیف‌تر کردن استخوان‌ها به آنها صدمه می‌زند. به مرور زمان، امکان دارد این امر، حتی در طول انجام فعالیت‌های عادی مانند سرفه کردن یا نشستن در صندلی، باعث شکستن استخوان‌ها شود.
در موارد دیگر، ممکن است متاستاز استخوانی عامل سخت‌تر شدن استخوان‌ها باشد، گرچه هنوز هم امکان شکستن استخوان‌ها وجود دارد . در برخی از موارد، ممکن است متاستاز استخوانی دارای هر دو ویژگی باشد.
از مشکلات دیگر بیماران با متاستاز استخوانی، کم خونی است که می تواند موجب ضعف و بیحالی بیمار شود.


تشخیص متاستاز استخوان
ممکن است منشاء سرطان اولیه بیمار از قبل مشخص شده باشد و بیمار به علت درد استخوان به پزشک مراجعه کند. گاهی هم تنها مشکل بیمار، درد استخوانی است و بیمار از اینکه منشاء بیماری وی محل دیگری است بی اطلاع است.
شاید پزشک دستور دهد تست‌های تصویربرداری انجام شود تا پی ببرد که آیا سرطان به استخوان‌ها گسترش یافته است، حتی اگر بیمار متوجه هیچ علائمی نشده باشد. در این تست‌ها، قسمت داخل بدن مشاهده می‌شود.
پزشک معالج ممکن است از رادیوگرافی ساده برای تشخیص متاستاز استفاده کند. در مواردی که بیمار از درد استخوان شاکی است و پزشک در رادیوگرافی وی علائمی از تخریب استخوان مشاهده می کند، اگر سن بیمار بالای ۴۵ سال باشد، یکی از احتمال هایی که در ذهن او مطرح می شود، تومورهای متاستاتیک است.
استخوان ممکن است در نواحی که سلول های سرطانی رشد کرده اند از بین رفته باشد و در رادیوگرافی، این مناطق به صورت تیره دیده می شوند. سلول های سرطانی ممکن است در محل رشدشان استخوانسازی کنند که در رادیوگرافی بصورت مناطق سفیدرنگ دیده می شوند. در بعضی تومورها ممکن است هم مناطق تخریب استخوان و هم مناطق استخوان سازی دیده شوند.
اسکن رادیوایزوتوپ یا بون اسکن می تواند به پزشک نشان دهد که آیا فقط یک استخوان از بدن درگیر شده یا استخوان های دیگر هم مبتلا شده اند. به زبان دیگر این نوع تصویربرداری انتشار تومور در کل اسکلت را نشان می دهد.
پزشک معالج ممکن است از سی تی اسکن یا ام آر آی هم برای بررسی بیشتر تومور استفاده کند.
آزمایشات خون هم می توانند اطلاعات مفیدی هم در مورد تشخیص بیماری و هم در مورد بررسی میزان فعالیت بیماری در اختیار پزشک قرار دهد.
چون متاستاز استخوانی به استخوان‌ها صدمه می‌زند، در اغلب موارد کلسیم از استخوان به داخل جریان خون رهاسازی می‌شود. امکان دارد بالا بودن سطح کلسیم مشکلی جدی باشد و ممکن است به تهوع، یبوست، کم آبی (دهیدراسیون)، و حتی اغما (کما) منجر شود.
امکان دارد پزشک نمونه‌ای از بافت استخوان را به آزمایشگاه بفرستد تا وجود متاستاز استخوانی تأیید شود.

 

پژوهشگران آمریکایی در بررسی جدید خود، گروهی از سلول‌های بنیادی را کشف کرده‌اند که می‌توانند به تشکیل استخوان جدید کمک کنند.

به گزارش ساینس‌دیلی، گروهی از پژوهشگران دانشکده دندانپزشکی "دانشگاه کنتیکت"(UConn) آمریکا، دسته‌ای از سلول‌های بنیادی را کشف کرده‌اند که می‌توانند استخوان جدید بسازند.

پژوهشگران دانشگاه "کنتیکت" به سرپرستی دکتر "ایوو کالاجزیک"(Ivo Kalajzic)، استاد این دانشگاه، سلول‌های جدیدی را کشف کردند که در مجاری عروقی داخل استخوان وجود دارند و قسمت‌های داخلی و خارجی استخوان را به یکدیگر وصل می‌کنند.

کالاجزیک گفت: این کشف جدیدی از سلول‌هایی است که داخل استخوان قرار دارند و می‌توانند سلول‌هایی را شکل دهند که استخوان جدید را به وجود می‌آورند. این سلول‌ها می‌توانند تشکیل استخوان را تنظیم کنند و یا در نگهداری و ترمیم استخوان نقش داشته باشند.

تصور پژوهشگران از مدتها پیش این بود که سلول‌های بنیادین استخوان، در مغز استخوان و سطح بیرونی استخوان وجود دارند و به عنوان سلول‌های ذخیره فعالیت دارند که به صورت مداوم، استخوان‌های جدید تولید می‌کنند و یا در ترمیم استخوان نقش دارند. پژوهش‌های اخیر، وجود شبکه‌ای از کانال‌های عروقی را توضیح می‌دهند که به پخش سلول‌های سرطانی بیرون از مغز استخوان کمک می‌کنند اما هیچ پژوهشی، وجود سلول‌هایی را در این کانالها ثابت نکرده که توانایی تشکیل استخوان جدید را داشته باشند.

کالاجزیک و گروهش در این پژوهش، برای نخستین بار وجود سلول‌هایی را گزارش دادند که می‌توانند سلول‌های تشکیل دهنده استخوان جدید را تولید کنند.

پژوهشگران برای رسیدن به این نتیجه، سلول‌های بنیادی درون یک مدل پیوند استخوان را بررسی کردند و دریافتند که این سلولها از استخوان پیوند زده شده خارج می‌شوند و بازسازی حفره مغز استخوان و تشکیل استخوان جدید را آغاز می‌کنند.

اگرچه این پژوهش، وجود گروهی از سلول‌ها را نشان می‌دهد که می‌توانند به تشکیل اسخوان کمک کنند اما برای تعیین ظرفیت سلول‌ها در تشکیل استخوان، پژوهش بیشتری مورد نیاز است.

این پژوهش، در مجله "STEM CELLS" به چاپ رسید.

 

منبع: ایسنا 17 اسفند 1398

صفحه1 از1251