بانک جامع اطلاعات سرطان

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /home2/tehrancanc/public_html/plugins/content/article3/article3.php on line 9
دوشنبه, 10 آبان 1395 ساعت 19:45

چگونه از سرطان نترسیم

کلینیک امید تهران: اضطراب (احساس نگرانی) و ترس احساسات شایعی است که بیماران و خانواده‌‌‌ها در برخورد با سرطان تجربه می‌‌‌کنند. این احساسات جزئی از پاسخ‌‌‌های طبیعی به استرس ناشی از سرطان بوده و هنگام تشخیص سرطان بارزتر است. احساس ترس و سرطان می‌‌‌تواند ناشی از تغییرات در توانایی در ارائه وظایف خانوادگی، از دست دادن کنترل وقایع زندگی، تغییرات ظاهری، تصویر بدنی یا ناشی از شوک تشخیص سرطان باشد. این احساسات شامل عدم اطمینان به آینده و نگرانی از درد، زجر و موارد ناشناخته از بیماری است. ترس‌های ناشی از وابستگی به دیگران، تغییرات رابطه با نزدیکان و تحمیل شدن به اطرافیان موجب بروز مشکلاتی در زندگی خانوادگی می‌‌‌گردد.
افراد خانواده نیز ممکن است احساسات مشابهی داشته باشند. زیرا آنها هم نسبت به آینده نگران بوده و یا از ابتلا کسی که دوستش دارند به سرطان خشمگین هستند. آنها ممکن است از اینکه نمی‌‌‌توانند کاری انجام دهند احساس گناه و پشیمانی کنند یا ممکن است از کارهای زیادی که باید در حال حاضر انجام دهند گیج شوند. خیلی از مراقبین در ایجاد هماهنگی بین کار، مراقبت از کودکان، مراقبت از خود و سایر مسئولیت‌‌‌ها در کنار وظایف جدید در منزل دچار مشکل می‌‌‌شوند.
گاهی فرد مبتلا به سرطان دچار درجات بالایی از اضطراب، ترس یا افسردگی شده به‌طوری‌که این وضعیت در زندگی روزمرۀ وی اختلال ایجاد می‌‌‌کند. در این شرایط کمک گرفتن از مشاور و یا درمانگر متخصص به بیمار و یا خانوادة وی کمک می‌‌‌کند.
دنبال چه باشید
• حس اضطراب
• اشکال در فکر کردن یا حل مشکلات
• عصبی، تحریک‌‌‌پذیر یا بی‌‌‌قرار بودن
• احساس فشار
• نگرانی از «از دست دادن کنترل»
• احساس نگرانی از اینکه حادثة بدی در شرف وقوع است.
• کرختی و لرزیدن
• سردرد
• خشم و اضطراب نسبت به اطرافیان
• احساس خستگی
• مشکلات خواب
مراقبین چه کاری می‌‌‌توانند انجام دهند؟
• با مهربانی از بیمار بخواهید در مورد ترس‌‌‌ها و نگرانی‌‌‌هایش صحبت کند.
• قبل از آمادگی بیمار جهت صحبت کردن وی را به این کار مجبور نکنید.
• بدون قضاوت در مورد احساسات بیمار با دقت به صحبت‌‌‌هایش گوش کنید.
• همراه با بیمار در مورد روش‌‌‌های حمایتی تصمیم‌‌‌گیری کنید. در صورت اضطراب شدید، بیمار نمی‌‌‌تواند در این رابطه کمک کند. به‌جای آن بهتر است با پزشک در مورد علائم و مشکلات صحبت کنید.
• برای کم کردن استرس از موارد ذکر شده کمک بگیرید.
• از گروه‌‌‌های حمایتی و مشاوره‌‌‌ای کمک بگیرید.
درصورتی‌که بیمار دچار موارد زیر بود با پزشک تماس بگیرید:
• مشکلات تنفسی
• تعریق همراه با ضربان قلب تند.
• احساس بی‌‌‌قراری شدید.
در نظر داشته باشید نبض داروها یا مکمل‌‌‌ها موجب بروز یا تشدید اضطراب می‌‌‌شوند. اگر اضطراب بیمار پس از شروع یک داروی جدید بیش‌تر شد با پزشک در این مورد مشورت کنید.

 

منتشرشده در آخرین اخبار
سه شنبه, 28 مهر 1394 ساعت 19:01

از عود مجدد سرطان می ترسم

کلینیک امید تهران: نگرانی در مورد عود سرطان، به‌خصوص تا يک سال پس از پايان درمان، امری طبيعی و از رايج‌ترين ترس‌های اين دوره می‌باشد. در بعضي‌ها، اين ترس آنقدر شديد است که بر کيفيت زندگی آنها، خواب، خوراک و حتي قرار ملاقات با پزشک تأثير می‌گذارد. به گفتۀ خانمی «اگر دوباره سرطان بگيرم چه کنم» يا به گفتۀ ديگری، «فکر نمی‌کردم بار اول هم از شر آن خلاص شوم». بعضي نيز واکنشی مثبت‌تر دارند. به گفتۀ يکی از نجات‌يافته‌گان، «سرطان، بخشی از زندگی است و من هميشه اميدوارم».
بسياری از نجات‌يافته‌گان با گذشت زمان، کم‌تر به سرطان فکر می‌کنند. با اين حال، حتی سال‌ها پس از درمان، ممکن است به عللی، اين نگرانی در شما زنده شود. ملاقات‌های مرتب با پزشک برای معاینات منظم، علائم مشابه به بيماری قبلی، بيماری يکی از افراد خانواده، سالگرد زمانی‌که اولين بار بيماریتان تشخيص داده شد می‌تواند عود سرطان را به‌خاطر شما آورد.

مقابله با ترس از عود سرطان
• همواره اطلاعات خود را به روز نگه داريد. در مورد سرطان و حفظ سلامت فعلیتان و خدمات موجود برای دستيابی به کنترل بيش‌تر، اطلاعات کسب كنيد. بنابر برخی مطالعات صورت گرفته، کسانی که از اطلاعات کافی نسبت به بيماری‌شان برخوردار‌ند، به نحو شايسته‌تری برنامۀ درمانی را دنبال کرده و زود‌تر درمان می‌شوند.
• ترس، خشم و اندوه خود را ابراز كنيد. مشخص شده است هنگامی که افراد، احساساتی مثل خشم و اندوه را ابراز می‌کنند، راحت‌تر از آنها رها می‌شوند. برخی با صحبت کردن با دوستان يا اعضاي خانواده، ديگر نجات‌يافته‌گان يا مشاور بر اين احساسات خود فائق می‌شوند.
• مثبت‌نگر باشيد. گاهی بايد در بد‌ترين شرايط، به دنبال کشف نقاط مثبت و اميد‌بخش باشيد. سعی کنيد انرژی خود را صرف تمرکز بر بهبودی و حفظ سلامت خود كنيد.
• خود را برای ابتلا به سرطان، سرزنش نکنيد. بعضي‌ها فكر مي‌كنند، ابتلا به بيماری سرطان، نتيجۀ عملکرد خودشان بوده است. به خاطر داشته باشيد که هر کسی ممکن است دچار سرطان شود.
• لازم نيست هميشه سر حال باشيد. بسياری از افراد دوست دارند گاهی برای فرو رفتن در خود آزاد باشند. به گفتۀ خانمی «وقتی حالم بسيار بد می‌شود به خانواده‌ام می‌گويم که روز سرطانی خيلي بدی دارم، سپس به طبقۀ بالا می‌روم و به تختخواب پناه می‌برم».
• روش‌هايی برای آرام کردن خود بيابيد. تمرينات ارائه شده در «آموزش آرام‌سازی» در کاهش استرس بسياری افراد مؤثر بوده است.
• تا حد امکان فعال باشيد. از خانه بيرون برويد و کارهايی انجام دهيد که تمرکز‌تان از روی بيماری برداشته شود.
• چيز‌هايی را که می‌توانيد کنترل کنيد بشناسيد. برخی عقيده دارند نظم بخشيدن به زندگی، بسيار مفيد است. شرکت در حفظ سلامتی، ديدار مرتب با پزشک و ايجاد تغيير در سبک زندگی از موارد تحت کنترل شما است. حتی تنظيم برنامه‌ای روزانه، می‌تواند حس کنترل بر شرايط را در شما ايجاد كند. با اينکه نمی‌توان همۀ افکار را تحت کنترل درآورد، ولی بسياری سعی می‌کنند بر افکار وحشت‌آور تمرکز نکنند.

 

منتشرشده در پس از درمان