بانک جامع اطلاعات سرطان

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /home/tehrancanc/public_html/plugins/content/article3/article3.php on line 9
چهارشنبه, 29 مهر 1394 ساعت 21:53

وقتی بیمار دچار تعریق می شود اطرافیان چه کنند؟

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: تعریق به معنای خیس شدن و عرق کردن شبانه حتی در اتاق خنک است.
این حالت باید به اندازة کافی زیاد باشد تا لباس‌‌‌های بیمار خیس شود.
تعریق خصوصاً هنگامی‌که تب از بین می‌‌‌رود، شایع است یا ممکن است بعد از لرز متوجه تعریق بیمار شوید. (به مبحث تب مراجعه کنید.)
تب ممکن است با یا بدون عفونت ایجاد شود.
گاهی تب وجود ندارد و تنها علامت عفونت تعریق است که بعد از کاهش دمای بدن ایجاد می‌‌‌شود.
دنبال چه باشید:
• عرق کردن و خیس شدن شبانه
• تب و تعریق شدید هنگامی‌که دمای بدن طبیعی می‌‌‌شود.
• لرز تکان‌دهنده
• تعریق حتی بدون وجود تب

مراقبین چه کار می‌‌‌توانند بکنند:
• در خشک نگه داشتن لباس‌‌‌ها و ملحفه‌‌‌ها به بیمار کمک کنید.
• درجة حرارت بیمار را چند بار در روز از نظر وجود تب اندازه‌‌‌گیری کنید.
• برای اندازه‌‌‌گیری درجة حرارت بعد از خوردن و آشامیدن 15- 10 دقیقه صبر کنید.
• برای جبران مایعات که به‌صورت تعریق از دست رفته است مایع بیش‌تری به بیمار بدهید.
• هنگام حمام کردن به بیمار کمک کنید.
در موارد زیر با پزشک تماس بگیرید.
• کم آبی بدن به علت تعریق شدید (به مبحث آب و کم آبی مراجعه کنید.)
• تب بالای 38 درجه از طریق دهان برای بیش از 24 ساعت.
لرز تکان‌دهنده

 

چهارشنبه, 29 مهر 1394 ساعت 21:50

وقتی بیمار تشنج می گیرد اطرافیان چه کنند؟

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: تشنج به معنی حرکت غیرقابل کنترل عضلات است. این حالت هنگامی اتفاق می‌‌‌افتد که سلول‌هاي عصبی در مغز بیش از حد تحریک‌شده و به‌طور طبیعی کار نمی‌‌‌کند. تشنج معمولاً کم‌تر از 5 دقیقه طول می‌کشد. بعد از تشنج دوره‌‌‌ای از خواب‌‌‌آلودگی و منگی به‌وجود می‌‌‌آید که ممکن است برای چندین ساعت طول بکشد. علل تشنج در بیماران سرطانی شامل: تب بالا، آسیب به سر، عفونت شدید اطراف مغز و ستون فقرات عدم تعادل در مواد شیمیایی بدن و رشد تومور در مغز یا نخاع است.
دنبال چه باشید
• خیره شدن چشم‌‌‌ها یا چرخیدن چشم‌‌‌ها به سمت بالا.
• از دست دادن ناگهانی کنترل ادرار و مدفوع
• حرکات پرشی بدن خصوصاً بازوها و پاها

مراقبین چه کار می‌‌‌توانند بکنند.
• بیمار را از خطر دور نگه دارید.
• اگر تشنج هنگامی رخ می‌‌‌دهد که بیمار در بستر است و یا روی صندلی نشسته است. برای جلوگیری از افتادن به وی کمک کنید.
• همراه بیمار بمانید. آرامش خود را حفظ کنید. پوشش اطراف گردن بیمار را شل کنید. اگر بیمار روی زمین افتاده است پارچه یا حوله‌‌‌ای را زیر سر او بگذارید و وی را به سمت چپ بچرخانید. اگر بیمار به پشت خوابیده است در صورت امکان سر او را به‌آرامی به پهلو بچرخانید. هیچ قسمت از بدن را به زور حرکت ندهید. به نوع حرکات بیمار، مدت زمان تشنج و مدت زمانی را که بدن دچار تشنج شده است دقت کنید، حتی در صورتی‌که بیمار زبان خود را گاز گرفته باشد سعی در باز کردن دهان بیمار نکنید. دستان و انگشتان خود را از دهان بیمار دور نگه دارید. بیمار را حرکت ندهید مگر اینکه وی در موقعیت خطرناکی قرار گرفته باشد. (به‌عنوان مثال نزدیکی یک رادیاتور داغ، درب شیشه‌‌‌ای یا پلکان).
• بعد از تشنج روی بیمار را با پتو بپوشانید و اجازه دهید بیمار استراحت کند. بدون دستور پزشک تا زمان هوشیاری کامل از دادن دارو، غذا و مایعات به بیمار خودداری کنید. اگر بیمار مستعد به تشنج است از تخت مجهز به نردة کناری استفاده کنید. اطمینان حاصل کنید فردی بیمار را هنگام راه رفتن و نشستن روی صندلی کمک می‌‌‌کند. داروهای ضدتشنج تجویز شده را به موقع به بیمار بدهید.
در موارد زیر با پزشک تماس بگیرید.
پس از بروز تشنج هنگامی که بیمار احساس راحتی می‌‌‌کند (اگر فردی غیر از شما در کنار بیمار است از او بخواهید تا با پزشک تماس بگیرید).

چهارشنبه, 29 مهر 1394 ساعت 21:49

وقتی بیمار تب دارد، اطرافیان چه کنند؟

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: تب به معنی درجة حرارت 38 درجه سانتی‌‌‌گراد یا بیش‌تر است که از طریق دهان اندازه‌‌‌گیری شده باشد و یک روز پایدار باشد.
تب معمولاً علامت عفونت است. منشاء عفونت ممکن است ویروسی (که معمولاً درمان ما علامتی بوده و حتی بدون درمان هم بهبود می‌‌‌یابد) یا ممکن است باکتریایی یا قارچی باشد. (که در آن بعد از تشخیص عفونت دارو تجویز می‌‌‌شود.) سایر علل تب شامل التهاب، عوارض دارویی با رشد تومور است.
گاهی علت شناخته می‌‌‌شود. در صورت بروز عفونت تب ناشی از واکنش بدن در تلاش برای از بین بردن عوامل مهاجم است. تب یک مقاومت طبیعی مهم در مقابل میکروب‌‌‌ها است. بیمارانی که تحت شیمی‌درمانی هستند. بیش‌تر احتمال بروز عفونت دارند. زیرا تعداد گلبول‌هاي سفید خون برای مقابله با میکروب‌‌‌ها کم‌تر است (بخش مربوط به شمارش سلول‌هاي خون را ببینید). بهتر است یک دماسنج که به‌راحتی قابل کاربرد و خواندن از طریق دهان باشد را در اختیار داشته باشید.
دنبال چه چیزی باشید.
- افزایش دمای پوست
- هرگونه ترشح زرد رنگ یا چرک از محل آسیب یا هر نقطه از بدن
- احساس گرما
- بروز جدید سرفه یا تنگی‌‌‌نفس
- احساس خستگی
- بروز جدید درد شکم
- سردرد
- سوزش یا درد هنگام ادرار کردن
- احساس سرما
- لرز
- گلودرد
- درد بدن
- بیماری که دچار گیجی است و اطلاعی از مکان ندارد، دچار فراموشی است وچیزی را احساس نمی‌‌‌کند (بخش مربوط به گیجی را ببینید)
- هر ناحیه جدید از تورم یا قرمزی
- بثورات پوستی

مراقبین چه کارهایی می‌‌‌توانند انجام دهند.
• مراقب لرز باشید و بعد از پایان لرز دمای بدن بیمار را اندازه‌‌‌گیری کنید.
• دمای بدن را با قرار دادن دماسنج در زیر زبان یا زیربغل اندازه‌‌‌گیری کنید. (دماسنج را داخل مقعد استفاده نکنید مگر آنکه توسط پزشک تجویز شده باشد).
• سعی کنید افرادیکه تب‌‌‌دار هستند یا سرماخوردگی دارند بیمار را ملاقات نکند و یا از طریق تلفن احوالپرسی کنند.
• مایعات بیش‌تر و غذاهای میان وعده به بیمار بدهید.
• به بیمار کمک کنید داروها را سر موقع مصرف کنند.
• در صورتی‌که بیمار دچار گیجی است، موقعیت خود را نمی‌‌‌داند، دچار فراموشی است. یا چیزی را احساس نمی‌‌‌کند با پزشک تماس بگیرید.(بخش مربوط به گیجی را ببینید.)
در موارد زیر با پزشک تماس بگیرید:
• تب بالای 38 درجه سانتی‌‌‌گراد یا بالاتر که از طریق دهان اندازه‌‌‌گیری شده باشد.
• وجود 2 یا بیش‌تر از علائم ذکر شده در بالا.
• تبی که بیش‌تر از 24 ساعت ادامه پیدا کند.
• لرز بدن
عدم توانایی در مصرف مایعات