کلینیک امید تهران:  تغییرات رنگ پوست معمولاً ناشی از تغییرات در بدن است. به‌عنوان مثال زرد شدن بیمار می‌‌‌تواند ناشی از مشکل کبدی، کبودی بیمار می‌‌‌تواند ناشی از مشکلات تنفسی، خونریزی و کبودی به علت تغییرات پوستی و قرمزی به علت مشکلات پوستی باشد. تغییرات پوست می‌‌‌تواند ناشی از رشد تومور تماس با نور آفتاب یا عوارض جانبی شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی باشد. بعضی تغییرات پوستی می‌تواند موقتی باشد در حالی‌که بعضی دیگر دائمی است.
دنبال چه باشید.
• زردی پوست یا زردی سفیدی چشم
• ادرار قهوه‌‌‌ای یا زرد تیره
• مدفوع روشن یا سفید رنگ
• کبودی یا نواحی آبی یا ارغوانی پوست بدون علت مشخص
• اشکال در تنفس (به بحث تنگی نفس مراجعه کنید.)
• قرمزی یا دانه‌‌‌های پوستی
• تورم در ناحیة دچار تغییر رنگ
• خارش (به مبحث خارش مراجعه کنید.)


مراقبین چه کار می‌‌‌توانند بکنند:
• مراقب دارو، صابون‌ها یا مواد شست‌وشو یا غذاهای جدید که موجب بثورات پوستی شده باشید.
• اگر دستان بیمار درگیر می‌‌‌باشد به وی اجازه ندهید با آب گرم تماس داشته باشد.
• از ماساژ ملایم با کرم‌های مرطوب‌کننده استفاده کنید.
در موارد زیر با پزشک تماس بگیرید.
• ادرار پررنگ یا نارنجی برای یک روز یا بیش‌تر
• دو نوبت یا بیش‌تر دفع مدفوع سفید رنگ یا کم رنگ
• بروز زردی پوست یا سفیدی چشم
• خارش شدید (به مبحث خارش مراجعه کنید.)
• کبودی که طی یک هفته بهبود نیافته یا موارد کبودی جدید که بیش از 3 روز باقی مانده باشد.
• نواحی قرمزی یا دانه‌‌‌های پوستی

چهارشنبه, 29 مهر 1394 ساعت 21:53

وقتی بیمار دچار تعریق می شود اطرافیان چه کنند؟

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: تعریق به معنای خیس شدن و عرق کردن شبانه حتی در اتاق خنک است.
این حالت باید به اندازة کافی زیاد باشد تا لباس‌‌‌های بیمار خیس شود.
تعریق خصوصاً هنگامی‌که تب از بین می‌‌‌رود، شایع است یا ممکن است بعد از لرز متوجه تعریق بیمار شوید. (به مبحث تب مراجعه کنید.)
تب ممکن است با یا بدون عفونت ایجاد شود.
گاهی تب وجود ندارد و تنها علامت عفونت تعریق است که بعد از کاهش دمای بدن ایجاد می‌‌‌شود.
دنبال چه باشید:
• عرق کردن و خیس شدن شبانه
• تب و تعریق شدید هنگامی‌که دمای بدن طبیعی می‌‌‌شود.
• لرز تکان‌دهنده
• تعریق حتی بدون وجود تب

مراقبین چه کار می‌‌‌توانند بکنند:
• در خشک نگه داشتن لباس‌‌‌ها و ملحفه‌‌‌ها به بیمار کمک کنید.
• درجة حرارت بیمار را چند بار در روز از نظر وجود تب اندازه‌‌‌گیری کنید.
• برای اندازه‌‌‌گیری درجة حرارت بعد از خوردن و آشامیدن 15- 10 دقیقه صبر کنید.
• برای جبران مایعات که به‌صورت تعریق از دست رفته است مایع بیش‌تری به بیمار بدهید.
• هنگام حمام کردن به بیمار کمک کنید.
در موارد زیر با پزشک تماس بگیرید.
• کم آبی بدن به علت تعریق شدید (به مبحث آب و کم آبی مراجعه کنید.)
• تب بالای 38 درجه از طریق دهان برای بیش از 24 ساعت.
لرز تکان‌دهنده

 

چهارشنبه, 29 مهر 1394 ساعت 21:50

وقتی بیمار تشنج می گیرد اطرافیان چه کنند؟

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: تشنج به معنی حرکت غیرقابل کنترل عضلات است. این حالت هنگامی اتفاق می‌‌‌افتد که سلول‌هاي عصبی در مغز بیش از حد تحریک‌شده و به‌طور طبیعی کار نمی‌‌‌کند. تشنج معمولاً کم‌تر از 5 دقیقه طول می‌کشد. بعد از تشنج دوره‌‌‌ای از خواب‌‌‌آلودگی و منگی به‌وجود می‌‌‌آید که ممکن است برای چندین ساعت طول بکشد. علل تشنج در بیماران سرطانی شامل: تب بالا، آسیب به سر، عفونت شدید اطراف مغز و ستون فقرات عدم تعادل در مواد شیمیایی بدن و رشد تومور در مغز یا نخاع است.
دنبال چه باشید
• خیره شدن چشم‌‌‌ها یا چرخیدن چشم‌‌‌ها به سمت بالا.
• از دست دادن ناگهانی کنترل ادرار و مدفوع
• حرکات پرشی بدن خصوصاً بازوها و پاها

مراقبین چه کار می‌‌‌توانند بکنند.
• بیمار را از خطر دور نگه دارید.
• اگر تشنج هنگامی رخ می‌‌‌دهد که بیمار در بستر است و یا روی صندلی نشسته است. برای جلوگیری از افتادن به وی کمک کنید.
• همراه بیمار بمانید. آرامش خود را حفظ کنید. پوشش اطراف گردن بیمار را شل کنید. اگر بیمار روی زمین افتاده است پارچه یا حوله‌‌‌ای را زیر سر او بگذارید و وی را به سمت چپ بچرخانید. اگر بیمار به پشت خوابیده است در صورت امکان سر او را به‌آرامی به پهلو بچرخانید. هیچ قسمت از بدن را به زور حرکت ندهید. به نوع حرکات بیمار، مدت زمان تشنج و مدت زمانی را که بدن دچار تشنج شده است دقت کنید، حتی در صورتی‌که بیمار زبان خود را گاز گرفته باشد سعی در باز کردن دهان بیمار نکنید. دستان و انگشتان خود را از دهان بیمار دور نگه دارید. بیمار را حرکت ندهید مگر اینکه وی در موقعیت خطرناکی قرار گرفته باشد. (به‌عنوان مثال نزدیکی یک رادیاتور داغ، درب شیشه‌‌‌ای یا پلکان).
• بعد از تشنج روی بیمار را با پتو بپوشانید و اجازه دهید بیمار استراحت کند. بدون دستور پزشک تا زمان هوشیاری کامل از دادن دارو، غذا و مایعات به بیمار خودداری کنید. اگر بیمار مستعد به تشنج است از تخت مجهز به نردة کناری استفاده کنید. اطمینان حاصل کنید فردی بیمار را هنگام راه رفتن و نشستن روی صندلی کمک می‌‌‌کند. داروهای ضدتشنج تجویز شده را به موقع به بیمار بدهید.
در موارد زیر با پزشک تماس بگیرید.
پس از بروز تشنج هنگامی که بیمار احساس راحتی می‌‌‌کند (اگر فردی غیر از شما در کنار بیمار است از او بخواهید تا با پزشک تماس بگیرید).