چهارشنبه, 29 مهر 1394 ساعت 22:04

وقتی بیمار با خارش پوست مواجه می شود، اطرافیان چه بکنند؟

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران:خارش می‌‌‌تواند موجب بی‌‌‌قراری، اضطراب، زخم‌‌‌های پوستی و عفونت گردد. شایع‌ترین علل خارش در بیمار سرطانی شامل خشکی پوست، تغییرات خونی، حساسیت، عوارض جانبی درمانی و شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی است.
سایر بیماری‌ها و انواع خاصی از سرطان‌ها هم می‌‌‌توانند موجب خارش گردند.
دنبال چه باشید.
• پوست خشک، قرمز و زمخت
• زردی پوست یا قسمت سفیدی چشم
• بثورات جلدی
• آثار خراشیدگی
• زخم‌‌‌های پوستی
• خاراندن مداوم پوست بدون فکر کردن به آن

مراقبین چه کارهایی می‌‌‌توانند انجام دهند.
• برای شست‌وشوی لباس و ملافه‌‌‌ها از مواد شست‌وشوی ملایم و ضدحساسیت استفاده کنید.
• اگر بیمار هنگام خواب خود را می‌‌‌خارانید دستکش کتانی تمیز می‌‌‌تواند آسیب پوستی را کاهش دهد.
در موارد زیر با پزشک تماس بگیرید.
• ادامه یافتن خارش 2 روز یا بیش‌تر
• تغییر زرد رنگ پوست یا تغییر رنگ ادرار به رنگ چای
• خاراندن پوست به حدی که موجب خونریزی یا آسیب پوستی شود.
• بثورات پوستی که بعد از مصرف پمادها یا کرم‌‌‌ها بدتر می‌‌‌شوند.
• خروج چرک یا ترشحات بدبو از پوست.
• بی‌‌‌قراری یا نگرانی شد (به حدی که بیمار از شدت خارش شب‌‌‌ها نمی‌‌‌تواند بخوابد.)
بروز کهیر (برآمدگی‌‌‌های سفید یا قرمز رنگ سطح پوست)، تنگی نفس، تورم یا صورت و یا سایر علائم پاسخ شدید حساسیتی

 

کلینیک امید تهران: تهوع به معنی ناراحتی یا مشکل در شکم و استفراغ به معنای بالا آوردن محتویات درون معده است.
تهوع حتی ممکن است بدون فکر کردن به غذا ایجاد شود. استفراغ حتی بدون مصرف غذا و بدون وجود تهوع نیز ممکن اتفاق بیافتد. تهوع و استفراغ می‌‌‌تواند ناشی از مصرف غذای نامطبوع، وجود باکتری در غذا، عفونت‌‌‌ها یا ناشی از عوارض شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی سرطان باشد. با این‌حال بسیاری از بیماران که تحت این درمان‌ها قرار دارند، هیچ‌گاه دچار تهوع و استفراغ نمی‌‌‌شوند.
بعضی‌‌‌ها حتی با فکر کردن دربارۀ نوبت بعدی درمان دچار تهوع و استفراغ می‌‌‌شوند. سرطان به خودی خود نیز موجب تهوع و استفراغ می‌‌‌گردد.
استفراغ مکرر می‌‌‌تواند خطرناک باشد. زیرا می‌‌‌تواند منجر به کم‌آبی بدن شود. (به بخش مایعات و کم‌آبی مراجعه کنید.)
این حالت ممکن باعث خفگی یا ورود غذا یا مایعات به ریه‌‌‌ها شود. در رابطه با تهوع و استفراغ و علل ایجاد آن با پزشک خود مشورت کنید.
دنبال چه باشید.
• تغییر در عادت غذایی
• بوی بد دهان
• ترشحات زرد یا سبز بدبو روی بالش یک ملحفه‌‌‌ها
• احساس سنگینی یا ناراحتی معده
• افزایش بزاق یا تعریق قبل از استفراغ

مراقبین چه کارهایی می‌‌‌توانند انجام دهند:
• غذا را در مواقعی که بیمار تهوع ندارد طبخ کنید، هود آشپزخانه را هنگام آشپزی جهت کاهش بوی غذا روشن کنید.
• درب ظرف‌هاي غذا را بپوشانید.
• از قاشق و چنگال پلاستیکی استفاده کنید.
• اگر بیمار دچار استفراغ می‌‌‌شود. وی را در زمان‌هاي خاصی از روز وزن کنید تا اگر دچار کم‌آبی شود متوجه شوید دربارۀ دارو‌هاي ضد استفراغ با پزشک صحبت کنید.
• مراقب بیمار از نظر سرگیجه، ضعف و گیجی باشید.
• به بیمار کمک کنید تا دچار کم آبی و یبوست نشود. هر کدام از اینها می‌‌‌تواند حالت تهوع را بدتر کند.
در صورت بروز موارد زیر با پزشک تماس بگیرید:
• در صورتی‌که بعضی از موارد استفراغ وارد ریه شده باشد.
• استفراغ بیش از 3 بار در ساعت برای 3 ساعت یا بیش‌تر
• استفراغ خونی یا استفراغ مواد قهوه‌‌‌ای پررنگ
• عدم توانایی در نوشیدن 4 لیوان نوشیدنی یا نوشیدنی یخ زده یا عدم توانایی در خوردن غذا برای بیش‌تر از 2 روز
• عدم توانایی در مصرف داروهای تجویز شده.
• بروز ضعف، سرگیجه یا منگی
• کاهش وزن بیش از 1 کیلوگرم طی 2-1 روز (که به معنی از دست دادن مقدار زیادی آب است.)
کاهش ادرار و ادرار زرد پر رنگ

چهارشنبه, 29 مهر 1394 ساعت 14:59

وقتی بیمار دچار تنگی نفس می شود اطرافیان چه باید بکنند؟

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: اگر بیمار در نفس کشیدن دچار اشکال باشد. ممکن است اکسیژن کافی به بدن فرد نرسد در این حالت یا ریه‌‌‌ها توانایی جذب مقدار کافی هوا را ندارند یا بدن نمی‌‌‌تواند اکسیژن کافی را از جریان خون جذب کند تعدادی از مشکلات مختلف باعث این حالت می‌‌‌شود که شامل اختلالات مزمن، انسداد مجاری هوایی، عفونت ریه، ضعف عضلانی تنفسی یا چاقی است. این وضعیت همچنین می‌‌‌تواند به علت درد، کم‌‌‌تحرکی، تغذیة نامناسب، استرس یا اضطراب، واکنش‌‌‌های آلرژیک، جراحی، کم‌‌‌خونی، عوارض جانبی شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی، رشد تومور، تجمع مایع اطراف ریه‌‌‌ها، نارسایی قلبی یا سایر علل نیز ایجاد شود.
دنبال چه باشید:
• تنگی نفس یا اختلال نفس کشیدن حین استراحت، هنگام غذاخوردن یا صحبت کردن یا موقع فعالیت
• درد قفسه سینه، تند شدن تعداد تنفس، تندشدن ضربان قلب
• رنگ‌‌‌پریدگی پوست یا کبودی پوست، کبودی بستر ناخن‌‌‌ها، سردشدن سطح پوست
• بازشدن پره‌‌‌های بینی هنگام دم و خرخر سینه.

مراقبین چه کار می‌‌‌توانند بکنند
• از یک ساعت برای اندازه‌گیری تعداد ضربان قلب بیمار و شمارش آن در یک دقیقه استفاده کنید. (اگر تعداد تنفس بیمار را در یک دقیقه اندازه‌‌‌گیری می‌‌‌کنید، در این‌باره چیزی به بیمار نگویید دانستن این نکته که مشغول شمارش تنفس هستید موجب می‌‌‌شود بیمار ناخواسته تعداد تنفسش را کم یا زیاد کند.)
• درجه حرارت بیمار را برای احتمال وجود تب بررسی کنید. اگر بیمار دچار تنگی نفس است. لباس‌های تنگ و چسبنده را خارج کنید. کمک کنید بیمار از محیط بسیار گرم که موجب سختی بیش‌تر در تنفس می‌‌‌شود دور نگه دارید. توجه کنید که بیمار در هنگام فعالیت شدید یا فعالیت معمولی یا هنگام استراحت دچار تنگی نفس می‌‌‌شود و اینکه تنگی نفس در وضعیت ایستاده، نشسته، خوابیده رخ می‌‌‌دهد. قرار دادن بیمار در مقابل یک پنجره یا پنکه که هوا را به‌آرامی به سمت صورت بیمار می‌‌‌فرستد بعضی مواقع کمک‌کننده است. هرگونه دارو یا اسپری تجویز شده برای تنگی نفس را به بیمار بدهید.
• اگر از اکسیژن در منزل استفاده می‌‌‌کنید از نحوة کار آن و میزان مصرف اطلاع حاصل کنید. (میزان اکسیژن مصرفی را بدون نظر پزشک تغییر ندهید). هنگام مصرف اکسیژن سیگار نکشید و نزدیک آن آتش روشن نکنید.
در موارد زیر با پزشک تماس بگیرید.
• اختلال تنفس یا درد قفسة سینه
• خلط غلیظ زرد یا سبز رنگ یا خلط خونی
• رنگ پریدگی یا کبودی یا سردی پوست
• تب بالای 38 درجه‌‌‌ یا بیش‌تر که از طریق دهان اندازه‌‌‌گیری شده
• باز شدن پره‌‌‌های بینی هنگام دم
• بی‌‌‌قراری یا گیجی. اختلال در صحبت کردن، بروز سرگیجه یا ضعف، تورم صورت گردن یا بازوها
بروز خرخر سینه