چهارشنبه, 29 مهر 1394 ساعت 22:25

در صورت بروز خون در ادرار بیمار، اطرافیان چه باید بکنند؟

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران:  وجود خون در ادرار می‌‌‌تواند ناشی از خونریزی در هر قسمت سیستم ادراری و خروج خون همراه ادرار باشد. علل شایع آن شامل عفونت‌‌‌های مجرای ادراری (UTI)، صدمه به مجاری ادراری، سنگ کلیه یا مثانه، تومور مجاری ادراری یا شمارش پایین پلاکتی است.
دنبال چه باشید
• ادرار قرمز یا صورتی رنگ یا شبیه چای.
• خون یا لخته خون در ادرار
• درد هنگام ادرار کردن.
مراقبین چه کارهایی می‌‌‌توانند انجام دهند؟
• مایعات بیش‌تری به بیمار بدهید.
• در صورت نیاز کمک کنید بیمار ادرارش را بررسی کند.
در صورت بروز موارد زیر با پزشک تماس بگیرید:
• وجود خون در ادرار یا تغییر رنگ ادرار.
• وجود درد در انتهای کمر یا پهلوها حین ادرار کردن.
• ادرار تیره، صورتی رنگ یا بدبو.
• در صورتی‌که علائم بیمار با وجود درمان بهبود نیابد.
• نیاز فوری و ناگهانی به ادرار کردن.
• ادرار کردن بیش از حد معمول.
• عدم توانایی ادرار کردن.
• تب بیش‌تر از 38 درجه یا لرز.
احساس گیجی یا تفاوت بیمار با اطرافیان

کلینیک امید تهران: هنگامی‌که فرآیند فکر کردن مختل می‌‌‌شود یا هنگامی‌که فرد نسبت به گذشته دچار مشکل در فکر کردن و عمل کردن می‌‌‌گردد، ممکن است دچار گیجی شده باشد. علل گیجی بسیار زیاد بوده و شامل افت قند خون، عفونت، تب بالا، گسترش تومور به مغز، سرطان در مایع اطراف مغز، کمبود اکسیژن مغز، کلسیم بالای خون، درد زیاد یا مصرف زیاد داروهای مسکن می‌‌‌باشد. هنگامی‌که فرد به مکان جدید می‌‌‌رود یا شب‌ها ممکن است گیجی بیش‌تر شود. جهت بهبود آن باید علل ایجادکننده آن را درمان کرد.

اگر بیمار دچار گیجی بود سریعاً با پزشک تماس بگیرید تا علت ایجادکننده گیجی مورد درمان قرار گیرد. گاهی نیاز است بیمار در بیمارستان بستری شود. در این مدت بهتر است یکی از آشنایان همراه بیمار باشد.

دنبال چه باشید:
تغییرات ناگهانی در صحبت کردن خصوصاً مکث طولانی و به‌کار بردن لغات نامفهوم
اشکال در هوشیاری یا توجه کردن.
بروز اشکال جدید در حمام کردن و لباس پوشیدن در حالی که در گذشته این توانایی‌‌‌ها وجود داشته است.
تفکر نامرتبط و عدم اطلاع از مکان.
تغییرات ناگهانی در احساسات مثلاً تغییر ناگهانی از خوشحالی به تحریک‌‌‌پذیری.
فراموشی.
مراقبین چه کار می‌‌‌توانند بکنند؟
بیمار را در جلسات ویزیت پزشک همراهی کنید تا مشکلات بیمار را توضیح دهید و دستورات پزشک را یادداشت کنید.
توجه بیمار را با لمس آهسته وی یا نگاه کردن به وی هنگام صحبت کردن جلب کنید.
هنگام صحبت کردن با بیمار به او نزدیک شوید.
همیشه خود را به بیمار معرفی کنید.
هنگام صحبت کردن تلویزیون یا رادیو را خاموش کنید.
آرام صحبت کنید و از جملات کوتاه استفاده کنید.
روز، زمان و مکان را به بیمار یادآوری کنید.
تقویم یا ساعت را در جایی که بیمار می‌‌‌تواند ببیند قرار دهید.
قبل از هرکاری آن را به بیمار توضیح دهید (مانند تعویض رختخواب، لباس پوشیدن و حمام کردن) و مراحل آن را به بیمار بگویید.
هنگامی‌که بیمار در اتاق تنها است موسیقی آرام پخش کنید.
شب‌ها چراغ خواب روشن کنید تا بیمار اطراف را ببیند.
مکان‌ها و وسایل مورد استفاده را با شکل مشخص کنید مثلاً روی درب دستشویی شکل آن را بچسبانید.
از بیمار در مقابل خطرات و آسیب محافظت کنید.
در کارهای روزمره مانند شست‌وشو و حمام کردن که ممکن است برای بیمار مشکل باشد به بیمار کمک کنید.
مراقب غذا خوردن بیمار باشید (بیمار ممکن است غذا خوردن را فراموش کند یا قادر به خوردن غذا نباشد).
مطمئن شوید که بیمار سر موقع داروهایش را مصرف می‌‌‌کند.
داروها را دور از دسترس بیمار قرار دهید.
در موارد زیر با پزشک تماس بگیرید:
بروز گیجی ناگهانی یا بدتر شدن وضعیت گیجی.
بروز تغییرات ناگهانی در توانایی انجام دادن امور روزمره یا مراقبت از خود.
بروز رفتارهای تهاجمی.
آسیب زدن به خود.
 

چهارشنبه, 29 مهر 1394 ساعت 22:19

وقتی بیمار دچار تشنگی شدید شد، اطرافیان چه بکنند؟

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: تمام اجزاي بدن حاوی آب است. بدن افراد باید به اندازة کافی حاوی آب و مایعات باشد و کمبود مایعات در بدن باعث تغییر در احساس فرد می‌‌‌شود. تعادل مایعات به این معنی است که مایعات بدن باید به دقت تنظیم شده و در جای مناسب باشد. تورم ناشی از مایعات زیادی در بدن است (اگر دچار این علامت هستید به بخش مربوط به تورم مراجعه کنید). کم‌آبی به معنی کمبود مایعات در جایی که به آن نیاز است می‌‌‌باشد.
دنبال چه باشید.
• خشکی دهان و تشنگی
• سرگیجه، احساس ضعف، یبوست (به بخش مربوط به یبوست مراجعه کنید.)
• اشکال در بلع غذاهای خشک
• خشکی یا چسبندگی دهان که صحبت کردن را مشکل می‌‌‌کند.
• پوست خشک و پوستی که هنگام کشیدن آن مدتی بالا می‌‌‌ماند.
• زبان خشک، متورم یا ترک خورده.
• تب (بخش مربوط به طب را ببینید.)
• کاهش ادرار یا عدم وجود ادرار.
• چشمان فرو رفته.

مراقبین چه کارهایی می‌‌‌توانند بکند:
• هر ساعت یا بیش‌تر مایعات خنک به بیمار بدهید.
• اگر بیمار می‌‌‌تواند غذا بخورد به وی مقادیر کم غذا بدهید.
• از غذاهای آبکی، سوپ و پورۀ میوه به‌عنوان میان وعده استفاده کنید.
• مراقب تغییر رنگ ادرار و عدم توانایی بیمار در ادرار کردن باشید.
• از نظر بروز گیجی بیمار را مراقبت کنید در صورت بروز سرگیجه و یا خطر سقوط هنگام بلند شدن کنار بیمار باشید.
در موارد زیر با پزشک تماس بگیرید.
• وجود استفراغ، اسهال و یا تب بیش‌تر از 24 ساعت.
• ادرار بسیار تیره یا بسیار کم‌حجم و یا ادرار نکردن 12 ساعت یا بیش‌تر.
• احساس سرگیجه و یا احساس زمین خوردن قریب‌‌‌الوقوع بعد از ایستادن
بروز گیجی و منگی