بانک جامع اطلاعات سرطان

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /home/tehrancanc/public_html/plugins/content/article3/article3.php on line 9
اقدامات حمایتی در برابر عوارض روانی بیمار

اقدامات حمایتی در برابر عوارض روانی بیمار (2)

شنبه, 02 آبان 1394 ساعت 10:55

20 توصیه برای حفظ سلامت روانی بیمار تحت شیمی درمانی

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: اگر یکی از افراد خانواده و یا یکی از دوستان شما دچار سرطان شده باشد و به صلاحدید پزشک باید شیمی درمانی شود، شما به عنوان یک فرد تاثیرگذار در زندگی او می توانید توصیه های زیر را به کار بندید:

 1- به بیمار تلقین کنید که می تواند شیمی درمانی را با موفقیت پشت سر بگذارد و حتما بیماری سرطان را شکست خواهد داد. تحقیقات مختلف، نتایج خیره کننده ای از موفقیت افرادی که دارای اعتماد به نفس بالا بوده اند و روحیه شکست ناپذیری داشته اند، نشان داده است.

 2- شما باید بدانید فردی که در حال شیمی درمانی است، دارای روحیه خاص و شکننده است  و ممکن است با کوچک ترین موضوع ناراحت شود و روحیه اش را از دست بدهد. بنابراین سعی کنید ناراحت نشود. سعی کنید برنامه منظمی را برای زندگی از هم پاشیده شده بیمار سرطانی تنظیم کنید و روح زندگی را به او و خانواده اش برگردانید.

 3- سعی کنید او را به خوردن غذاهای سالم و تازه تشویق کنید. حس چشایی افراد مبتلا به سرطان در اثر شیمی درمانی تغییر می کند و ممکن است میل به غذا خوردن در آنها کم شود که همین امر منجر به بدتر شدن شرایط آنها می شود. شما باید جلوی این وخامت اوضاع را بگیرید.

معمولا پس از شیمی درمانی، خستگی و ضعف به سراغ این بیماران می آید و آنها را از انجام کارهای روزانه باز می دارد. پس آنها را در کارهایشان کمک کنید

4- برای بیمار خود وقت بگذارید و سعی کنید دائما موجبات خنده و شادی او را فراهم کنید. اصلا او را ناراحت نکنید، زیرا استرس سبب بدتر شدن شرایط یک بیمار سرطانی می شود. ثابت شده است که خنده و شادی، استرس را از بین می برد و موفقیت شیمی درمانی را بالا می برد.

 5- از انجام کارهای به ظاهر کوچک و سطحی برای بیمار مانند تلفن کردن و گردش رفتن و خرید کردن، کوتاهی نکنید.

6- برخی از بیماران سرطانی ممکن است با مشاهده سختی های روش شیمی درمانی، از درمان بیماری خود منصرف شوند و دیگر به پزشک مراجعه نکنند. بنابراین وظیفه شماست که به عنوان یک دوست، پیگیر کارهای پزشکی او شوید و از پزشک او وقت ملاقات بگیرید و حتی او را به مطب پزشک جهت معاینه و انجام شیمی درمانی ببرید. این کارها سبب می شود تا فرد سرطانی متوجه شود که تنها نیست و وجود او برای شما مهم است. بنابراین ترغیب می شود تا روند درمان خود را طی کند.

 7- به او توصیه کنید تا وقت بیشتری را برای استراحت خود صرف کند تا بهبودی او سریع تر اتفاق بیفتد.

 8- در نظر داشته باشید که بیماران سرطانی که تحت شیمی درمانی قرار می گیرند، در لحظه لحظه درمان خود، نیاز به حمایت عاطفی خانواده و دوستان خود دارند. اگر لحظه ای او را رها کنید، فشارهای روانی، او را در برابر بیماری خطرناک سرطان از پا در می آورد.

9- او را در انجام کارهای روزانه اش یاری کنید. معمولا پس از شیمی درمانی، خستگی و ضعف به سراغ این بیماران می آید و آنها را از انجام کارهای روزانه باز می دارد.

10- برای روحیه دادن به بیمار و بالا بردن قدرت او برای شکست سرطان، می توانید به همراه او سراغ افرادی که قبلا به سرطان مبتلا بوده اند و هم اکنون بهبودی کامل پیدا کرده اند بروید و نکات مهمی را که با رعایت آنها توانسته اند بر سرطان غلبه پیدا کنند بپرسید تا این نکات را در طول دوره درمان بیمار به کار بگیرید.

 11- به یاد داشته باشید مراقبت از کسی که تحت شیمی درمانی است، بسیار وقت گیر و خسته کننده می باشد. بنابراین باید با برنامه از قبل طراحی شده جلو بروید، وگرنه در اثر عدم تنظیم برنامه های زندگی خود، به مشکل بر می خورید و ممکن است از کمک کردن به او منصرف شوید. 

به فرد سرطانی بگویید خود را خسته نکند و بیشتر استراحت کند، زیرا شیمی درمانی انرژی زیادی از فرد می گیرد و او را خسته می کند

12- از پزشک متخصص بخواهید تا فعالیت ها و ورزش هایی که برای بیمار ضرر ندارد را بگوید و حتما او را به انجام فعالیت های ورزشی و تفریحی ترغیب کنید. این گونه فعالیت ها علاوه بر این که سبب تقویت روحیه و اعتماد به نفس بیمار می شود و شانس بهبودی او را افزایش می دهد، باعث می شود تا فرد سرطانی کمتر فرصت کند به بیماری و شکست خود در برابر بیماری فکر کند و روحیه اش کمتر خراب می شود.

 13- گاهی اوقات شما به عنوان دوست فرد سرطانی، باید به تنهایی به حرف های او گوش دهید و مشکلات او را بشنوید. حداقل کاری که گوش دادن شما می کند این است که حس می کند که تنها نیست و یک حامی دارد.

 14- افسردگی مهم ترین معضلی است که این گونه بیماران به آن مبتلا می شوند. هرگز نگذارید که این احساس بر فرد سرطانی که تحت شیمی درمانی قرار گرفته است، غلبه پیدا کند.

15- حتما به او توصیه کنید تا در طول دوره درمان، بهداشت شخصی را بیشتر رعایت کند، زیرا در طی شیمی درمانی، سیستم ایمنی بدن افراد ضعیف می شود و اگر فرد به بیماری مسری و عفونی مبتلا شود، طول دوره درمان افزایش پیدا می کند و احتمال موفقیت شیمی درمانی کاهش پیدا می کند.

 16- اگر وضعیت روحی و روانی فرد بسیار تضعیف شد، حتما به روانپزشک و یا روانشناس مراجعه کنید و راه های افزایش اعتماد به نفس را با توجه به شرایط بیمار جویا شوید.

17- حتما به خدا توکل کنید و از او آرامش بجویید و مطمئن باشید کسی که درد را داده است، راه درمانی را هم برای او قرار داده است.

 18- به فرد سرطانی بگویید خود را خسته نکند و بیشتر استراحت کند، زیرا شیمی درمانی انرژی زیادی از فرد می گیرد و او را خسته می کند.

 19- از هر کسی که تفکر منفی درباره بهبودی بیماری سرطان دارد (یعنی می گوید سرطان قابل درمان نیست) دوری کنید و در عوض با افراد مثبت نگر معاشرت کنید.

 20- از هر گونه معاشرت با افرادی که دچار بیماری حتی مختصر مانند سرماخوردگی و تب هستند دوری کنید، زیرا همان گونه که گفته شد سیستم ایمنی بدن فرد در اثر شیمی درمانی ضعیف شده و احتمال ابتلا به بیماری در او بسیار بالاست. به خصوص در فصول سرد سال این نکته بسیار حائز اهمیت می باشد.

 

نویسنده: زهره لطیفی

 

شنبه, 02 آبان 1394 ساعت 10:53

افسردگی

نوشته شده توسط

کلینیک امید تهران: درجاتی از افسردگی در بیماران مبتلا به سرطان و خانواده آنها در اوایل تشخیص بیماری طبیعی است. احساس ناراحتی و سایر احساسات تا حدودی طبیعی است. ولی هنگامی‌که این احساسات مدت طولانی طول بکشد یا در زندگی روزمره اختلال ایجاد کند، نیازمند توجه است. افسردگی بالینی که یک اختلال قابل درمان است در یک نفر از هر چهار بیمار مبتلا به سرطان بروز می‌‌‌کند.
افسردگی موجب افزایش استرس، اختلال عملکرد و کاهش توانایی ادامه درمان می‌‌‌شود.
بیمارانی که قبل از تشخیص سرطان سابقه افسردگی دارند بیش‌تر احتمال دارد تا دچار افسردگی شوند. علائم افسردگی بالینی در ادامه ذکر شده است. خانواده و دوستان باید مراقب علائم باشند و در صورت بروز آنها بیمار را تشویق کنند تا برای درمان افسردگی اقدام کند. معمولاً علائم افسردگی و اضطراب در یک زمان ایجاد نمی‌‌‌شود. (مبحث اضطراب را ببینید).
درمان افسردگی در بیماران سرطانی شامل درمان دارویی، مشاوره و ترکیبی از هر دو و گاهی درمان‌هاي اختصاصی است. این درمان‌ها کمک می‌‌‌کند تا افسردگی بهتر شده و بیمار سرطانی کیفیت زندگی بهتری پیدا کند.
دنبال چه باشید؟
علائم افسردگی بالینی شامل موارد زیر است:
• خلق ناراحت وافسرده در بیش‌تر مواقع روز و بیش‌تر روزها.
• کاهش انگیزه و علاقمندی انجام کارهای گذشته لذت‌بخش بوده است.
• اختلال تغذیه‌‌‌ای (کاهش اشتها یا پرخوری)، شامل کاهش یا افزایش وزن.
• تغییرات خواب (عدم توانایی خوابیدن، زود بیدار شدن یا خواب بیش از حد).
• احساس خستگی یا افت انرژی بیش‌تر روز.
• اطرافیان متوجه شدند که بیش‌تر روزها بی‌‌‌قرار یا به‌طور غیرعادی آرام هستید.
• احساس گناه، بی‌‌‌ارزشی یا بی‌‌‌پناه بودن.
• اختلال در تمرکز، یادآوری مطالب یا تصمیم‌‌‌گیری.
• افکار مرگ یا خودکشی یا اقدام به خودکشی.
• تغییرات وسیع خلق‌‌‌وخو از ناراحتی و افسردگی به دوره‌‌‌های بی‌‌‌قراری و احساس انرژی زیاد اگر از بین علائم فوق 5 تا یا بیش‌تر به مدت 2 هفته یا بیش‌تر ادامه پیدا کند یا به اندازه کافی شدید باشد تا زندگی روزمره خود را مختل کند، تشخیص افسردگی بالینی توسط روانپزشک یا کارشناسی روانشناسی آموزش دیده مطرح می‌‌‌شود. مشکلاتی مانند احساس خستگی، کاهش اشتها، تغییرات خواب همچنین می‌‌‌تواند عوارض جانبی ناشی از درمان بوده و پس از پایان درمان بهبود یابد. درباره این علائم و احتمال اینکه افسردگی موجب ایجاد آنها باشد با پزشک خود صحبت کنید.
مراقبین چه کار می‌‌‌توانند بکنند؟
• به آرامی بیمار را تشویق کنید در مورد نگرانی‌‌‌ها و ترس‌‌‌هایش صحبت کند.
• قبل از آمادگی بیمار وی را به صحبت کردن مجبور نکنید.
• بدون قضاوت کردن به صحبت‌هاي بیمار خوب گوش کنید. مخالفت کردن با افکار منفی و اشتباه بیمار اشکالی ندارد.
• در مورد روش‌هاي حمایت یکدیگر تصمیم‌‌‌‌‌‌گیری کنید.
• در صورتی‌که بیمار احساس ناراحتی می‌‌‌کند او را مجبور به ابراز خوشحالی نکنید.
• در صورتی‌که احساس افسردگی، اضطراب یا ترس بیمار شدید است دنبال آوردن دلیل نباشید. با پزشک در مورد مصرف دارو یا روش‌هاي دیگر صحبت کنید.
• در مواقع ضروری برای ارزیابی و درمان بیمار با پزشک قرار ملاقات بگذارید.
• بیمار را به انجام کار‌هايی که دوست دارد تشویق کنید.
• بعد از شروع داروهای ضدافسردگی وی را به ادامه مصرف دارو تا هنگامی‌که علائم بهتر شود (معمولاً 4-2 هفته) تشویق کنید و در صورتی‌که علائم تغییر نکند دنبال روش‌هاي درمانی دیگر باشید.
• به بیمار اطمینان بدهید که به مرور زمان و با درمان کافی، افسردگی بهبود می‌‌‌یابد.
• بدانید که مراقبین نیز می‌‌‌توانند دچار افسردگی شوند. موارد فوق می‌‌‌تواند در مورد مراقبین نیز صادق باشد.
• برای رسیدگی به خودتان نیز زمان بگذارید. مدتی را با دوستانتان بگذرانید و به کارهایی که دوست دارید بپردازید.
• برای حمایت از خودتان از گروه‌‌‌های مشاوره‌‌‌ای کمک بگیرید.
در موارد زیر با پزشک تماس بگیرید:
• افکار خودکشی یا فکر دائمی به مرگ.
• احساس نگرانی از احتمال آسیب زدن بیمار به خودش.
• عدم توانایی غذا خوردن یا خوابیدن و عدم انجام امور روزمره برای چندین روز.
اختلال در تنفس، تعریق زیاد یا احساس بی‌‌‌قراری.