سه شنبه, 09 مرداد 1397 ساعت 09:40

طرز رفتار صحیح با بیماران سرطانی  را بیاموزیم

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

دکتر فودازی در گفت و گو با تهران کنسر با اشاره به اینکه سرطان، علاوه بر درد و رنج طبیعی خود، مشکلات روحی فراوانی را برای فرد مبتلا به همراه دارد، گفت: افراد مبتلا به سرطان به دلیل مشکل جسمی که برایشان پیش می‌آید، از نظر روحی و عاطفی احساسی‌تر و شکننده تر می‌شوند بنابراین کمترین ترحم و دلسوزی نابجا را متوجه شده و عکس العمل نشان می‌دهند؛ به همین دلیل اطرافیان نباید زندگی عادی او را بهم بزنند.

وی افزود: اطرافیان باید بدانند که بیمار مبتلا به سرطان در وضعیت معلقی قرار دارد و برای زنده ماندن تقلا می‌کند لذا هنگام صحبت کردن با یک بیمار سرطانی واژه‌ها را با احتیاط بیشتری انتخاب کنند.

دبیر انجمن رادیوتراپی و آنکولوژی ایران در ادامه با اشاره به برخی جملات و کلماتی که باعث آرزده شدن بیماران سرطانی می شود، گفت: خیلی از اطرافیان عادت کرده اند که در مواجه با بیمار، سوال می کنند «حالت چطوره؟»، هرچند که ممکن است گفتن حالت چطوره یک سئوال باملاحظه و دلسوزانه به نظر آید؛ اما سوال من این است بیماران مبتلا به سرطان که در حین جدال با یک بیماری سخت هستند، در پاسخ این پرسش چه باید بگویند؟

وی افزود: تعریف داستان بیماران سرطانی دیگر نیز از دیگر مکالماتی است که ما در بین اطرافیان بیمار مشاهده می کنیم. به جد  توصیه می‌شود در عیادت‌هایتان در این باره سخنی به میان نیاورید. روند درمان سرطان برای هر فردی متفاوت است لذا صحبت در خصوص روند درمان سرطان سایرین می تواند اعتماد به نحوه درمان را از بیمار سلب یا او را درگیر سوالات و ابهامات متعدد کند که هر دو در درمان بیمار تاثیرگذارند.

دکتر فودازی بیان جملاتی مثل «کاری از من ساخته است» را از دیگر اشتباهات اطرافیان بیمار در حین ملاقات عنوان کرد و گفت: «کاری از من ساخته است» از تعارفهای رایجی است که شاید در موقعیت‌های دیگر به کام طرف مقابل شما خوش بیاید اما در مورد بیمار سرطانی قضیه فرق می‌کند. به جای این پرسش بهتر است کاری برای بیمار انجام دهید که در آن شرایط قادر به انجام آن‌ نیست. مثلا از او بخواهید که بخشی از خرید‌های بیرون را برایش انجام دهید یا مراقب فرزندانش باشید و آنها را به پارک یا سینما ببرید. به عبارتی اگر واقعا قصد کمک دارید پیشنهادهای‌تان را با جزئیات مطرح کرده و برای عمل به آن آماده باشید.

«می دانم چه احساسی داری» از دیگر موضوعاتی است که دکتر فودازی استفاده از آن را برای اطرافیان مجاز ندانست و گفت: واقعیت این است که هیچ‌وقت کسی نمی‌تواند احساس بیمار را بفهمد مگر آنکه  که خودش از نجات‌یافتگان سرطان باشد، بنابراین پیشنهاد می کنم تا زمانیکه تجربیات منحصربه‌فرد بیمار را پشت‌سر نگذاشته‌اید به او نگویید که می‌دانید چه حسی دارد.

دبیر انجمن رادیوتراپی و آنکولوژی ایران نکوهش و شماتت بیمار و بیان جملاتی همچون «چرا مراقب نبودی؟» را از دیگر اشتباهات اطرافیان عنوان کرد و گفت: برخی در حین ملاقات با بیمار سرطانی نصیحت، شماتت و سرزنش را چاشنی کارشان می کنند مثلا اگر سیگار نمی کشیدی سرطان ریه نمی گرفتی و ... من نمی دانم بیان این موضوعات چه تاثیری بر حال بیمار دارد اما مطمئنم این احساس مقصر بودن از لحاظ روانی بر بیمار تاثیر ناخوشایندی می‌گذارد بنابراین حتی اگر می‌دانید که وضعیت بیمار به‌واسطه سبک زندگی نامناسب او به‌وجود آمده قبل از اینکه حرفی بزنید به خودتان بگویید که سرزنش کردن فایده‌ای ندارد.

دکتر فودازی در پایان به خانواده بیماران سرطانی توصیه کرد در طول درمان حتما با پزشک روانشناس ارتباط داشته باشند تا محیطی آرام، مثبت و دوستانه برای بیمار در حین درمان ایجاد کنند.

خواندن 42 دفعه

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.